malayalamplus.com: 1275 Malayalam eBooks for free online reading

  പണ്ട്, സിൽബാരിപുരം ദേശത്ത് ഒരു കള്ള വ്യാപാരിയുണ്ടായിരുന്നു. പുരുഷോത്തമൻ എന്നായിരുന്നു അയാളുടെ പേര്. ആരെ ചതിച്ചായാലും പണം നേടണം എന്നായിരുന്നു അയാളുടെ നയം. ഒരു ദിവസം, അയൽവാസിയായ കുമാരൻ ഈ വ്യാപാരിയുടെ അടുക്കലെത്തി പറഞ്ഞു: "ഞാൻ ഒരു മാസത്തെ യാത്രയ്ക്ക് കോസലപുരത്തേക്ക് പോകുകയാണ്. വീട് പൂട്ടിയിട്ടാണ് ഞാൻ പോകുന്നത്. അതിനാൽ, കയ്യിലുള്ള 200 സ്വർണ്ണ നാണയം അടങ്ങുന്ന കിഴി താങ്കളെ ഏൽപ്പിച്ചിട്ട് പോകാമെന്ന് വിചാരിച്ചു. തിരികെ വരുമ്പോൾ ഞാൻ കിഴി സൂക്ഷിച്ചതിനുള്ള പ്രതിഫലം തന്നുകൊള്ളാം" പുരുഷോത്തമൻ അതുവാങ്ങി വീടിൻ്റെ നിലവറയിൽ വച്ചു. എന്നിട്ട്, പിറുപിറുത്തു: "തിരികെ വരുമ്പോൾ എങ്ങനെയാണ് കുമാരനെ പറ്റിക്കുന്നത്?" ഒടുവിൽ, കൊട്ടാരത്തിലെ ന്യായാധിപൻ്റെ വക്കീലിനെ പുരുഷോത്തമൻ രഹസ്യമായി കണ്ട് ഉപായം തേടി. അന്നേരം, വക്കീൽ പറഞ്ഞു: "എനിക്ക് 100 നാണയം തരാമെങ്കിൽ ഞാൻ ഒരു സൂത്രം പറഞ്ഞു തരാം. കോടതിയിൽ വച്ച് ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ "ബബ്ബബ്ബ... " എന്നു പറഞ്ഞ് ബധിരനും മൂകനുമായി അഭിനയിക്കണം. അന്നേരം, കുമാരൻ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ യാതൊന്നും കേട്ടില്ലെന്ന് പറയാമല്ലോ" കോടതിയിൽ ന്യായാധി...

  വളരെ പ്രശസ്‌തമായ ഒരു പ്രയോഗമാണ് "ഭസ്‌മാസുരന് വരം കൊടുത്ത പോലെയായി " കാര്യങ്ങൾ എന്ന് പറയുന്നത്. ആ പുരാണകഥയുടെ ഉറവിടം ഒന്നു നോക്കാം. പരമശിവൻ്റെ ഭസ്മത്തിൽ നിന്നും ജനിച്ച അസുരനാണ് ഭസ്മാസുരൻ. എന്നാൽ, ഘോരമായ തപസ്സ് ചെയ്ത് ശിവനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തി തനിക്കു മുന്നിൽ ശിവൻ പ്രത്യക്ഷനായി. ശിവൻ ചോദിച്ചു: "നിനക്ക് എന്തു വരമാണ് വേണ്ടത്?" ഉടൻ, ഭസ്മാസുരൻ പറഞ്ഞു: "ഞാൻ ആരുടെ തലയിൽ കൈ വച്ചാലും ഭസ്മമായി തീരണം" പരമശിവൻ ആ വരം കൊടുത്തു. അന്നേരം, ഭസ്മാസുരൻ പറഞ്ഞു: "ഈ വരത്തിൻ്റെ ശക്തി മനസ്സിലാക്കാൻ അങ്ങ് എന്നെ അനുവദിച്ചാലും" അപ്പോഴാണ് താൻ കൊടുത്ത വരത്തിൻ്റെ മാരകശക്തി ശിവനു മനസ്സിലായത്! ഉടൻ, ശിവൻ ജീവനും കൊണ്ടു പാഞ്ഞു! അസുരൻ പിറകെയും! ഉടൻ, ഇതറിഞ്ഞ് മഹാവിഷ്‌ണു ഒരു സുന്ദരിയായ പെൺകുട്ടി യായ മോഹിനിയുടെ രൂപമായി അസുരൻ്റെ മുന്നിലെത്തി. അതിശയകരമായ ആ സൗന്ദര്യം കണ്ട ഭസ്മാസുരൻ അമ്പരപ്പോടെ സ്വന്തം തലയിൽ കൈവച്ചു! പെട്ടെന്ന്, വരം ഫലിച്ചു! ഭസ്മാസുരൻ ഭസ്മമായി മാറി! written by Binoy Thomas, Malayalam eBooks: 1275: Purana Kathakal: 14, PDF: https://drive.google.com/file/d/1iC_bB3LLf8l-Y5gW4WS...

  അക്ബർ ചക്രവർത്തി പലപ്പോഴും പ്രശസ്‌തി ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന വ്യക്തിയായിരുന്നു. ആ കാര്യം ബീർബലിന് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, കൊട്ടാര സദസ്സിൽ പണ്ഡിതന്മാരും കൊട്ടാരത്തിലെ പ്രമുഖരുമെല്ലാം എത്തിച്ചേർന്നിരുന്നു. അക്ബർ എന്തെങ്കിലും ചോദ്യങ്ങൾ സദസ്സിൽ ചോദിക്കുന്നതു പതിവാണ്. നല്ല ഉത്തരമെങ്കിൽ ഒരു സ്വർണ്ണ നാണയം വീതം ലഭിക്കുകയും ചെയ്യും. അതിനാൽ, എല്ലാവരും വളരെ ജാഗ്രതയോടെയാവും ഇരിക്കുക. അന്ന് പതിവുപോലെ രാജാവ് ഒരു ചോദ്യം സദസ്യരോടായി ചോദിച്ചു: "ഈ സദസ്സിൽ എല്ലാവർക്കും താടിരോമങ്ങളുണ്ട്. ഇവിടെ ഇപ്പോൾ തീ നമ്മൾ എല്ലാവരുടെയും താടിയിൽ പടർന്നു പിടിച്ചു എന്നു കരുതുക? നിങ്ങൾ ഓരോ ആളും ആരുടെ രോമത്തിലെ തീയാകും ആദ്യം അണയ്ക്കുന്നത്?" ഉടൻ, എല്ലാവരും വർദ്ധിച്ച ആവേശത്തോടെ വിളിച്ചു കൂവി: "ഞങ്ങൾ ഓടിവന്ന് അങ്ങയുടെ താടിയിലെ തീ കെടുത്തും!" രാജാവ് എല്ലാവരെയും ശ്രദ്ധിച്ചപ്പോൾ ബീർബൽ മാത്രം മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുന്നതു കണ്ടു. അന്നേരം, അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു: "ബീർബൽ എന്താണ് മൗനം പാലിച്ചത്?" ബീർബൽ പറഞ്ഞു: "പ്രഭോ, ഇവരെല്ലാം അങ്ങയുടെ സ്വർണ നാണയം പ്രതീക്ഷിച്ച് വെറുതെ കള്ളം പറയുന്നതാണ്! സ്വന്തം താടിയിലെ തീ ...

  ഒരിക്കൽ, പ്രശസ്ത സുവിശേഷ പ്രചാരകനായിരുന്ന ജോർജ് മുള്ളർ കാനഡയിലെ ക്യുബക്കിലേക്ക് അത്യാവശ്യമായി പോകാനുള്ള കാര്യമുണ്ടായി. തുടർന്ന്, അദ്ദേഹം കപ്പലിൽ യാത്ര ചെയ്യവേ, പെട്ടെന്ന്, ക്യാപ്റ്റൻ്റെ അറിയിപ്പ് മുഴങ്ങി: "അപ്രതീക്ഷിതമായി ഹിമപാളികളും മൂടൽമഞ്ഞും നമ്മുടെ യാത്രയ്ക്ക് തടസ്സമായിരിക്കുന്നു. ഇതു മാറാൻ മൂന്ന് ദിവസമെങ്കിലും എടുത്തേക്കാം" ഉടൻ, മുള്ളർ പറഞ്ഞു: "എനിക്ക് ക്യുബക്കിൽ വേഗം എത്തേണ്ട അത്യാവശ്യമുണ്ട്" മുള്ളറെ ഏവരും ബഹുമാനിച്ചിരുന്നതിനാൽ ക്യാപ്റ്റൻ നിസ്സഹായനായി പറഞ്ഞു: "ഈ കാര്യത്തിൽ എനിക്ക് യാതൊന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല" ഉടൻ, മുള്ളർ പറഞ്ഞു: "ഞാൻ യഥാർഥ ക്യാപ്റ്റനോട് ചോദിക്കട്ടെ. താങ്കളും എൻ്റെ കൂടെ വരിക" ക്യാപ്റ്റനെയും കൂട്ടി കപ്പലിലെ പ്രാർഥനാമുറിയിലേക്കാണ് മുള്ളർ പോയത്! അവിടെയെത്തി കുരിശുരൂപത്തിൽ നോക്കി മുള്ളർ ശക്തിയായി പ്രാർഥിച്ചു. എന്നിട്ട്, കണ്ണ് തുറന്ന് ക്യാപ്റ്റനോടു പറഞ്ഞു: "താങ്കൾ വാതിൽ തുറക്കൂ! നമ്മുടെ കപ്പലിന് യാത്ര ചെയ്യാനുള്ള അനുവാദം നമ്മുടെ ക്യാപ്റ്റൻ തന്നു കഴിഞ്ഞു!" വല്ലാത്ത സംശയത്തോടെ വാതിൽ തുറന്ന് കടലിലേക്കു നോക്കിയ ക്യാപ്റ്റൻ ...

  ഒരിക്കൽ, സിൽബാരിപുരം ദേശത്തേക്ക് ഒരു ദിവ്യനായ ഗുരു എത്തിച്ചേർന്നു. അവിടെയുള്ള പ്രശസ്തമായ ക്ഷേത്ര ദർശനമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ലക്ഷ്യം. അയാളിലെ ദൈവിക ചൈതന്യം അവിടെ ക്ഷേത്ര പരിസരത്തുള്ളവരെ ആകർഷിച്ചു. അവരെല്ലാം ചുറ്റിനും കൂടി. ഗുരു ആൽത്തറയിൽ ഇരുന്നു. അന്നേരം, പലതരം ആവലാതികൾ അദ്ദേഹത്തോടു പറഞ്ഞു. ചങ്ങാതി ചതിച്ചത്, വസ്തു തട്ടിയെടുത്തത്, ആൾമാറാട്ടം നടത്തിയത്, കച്ചവടത്തിലെ ചതി, ജീവിത പങ്കാളിയുടെ ഒളിച്ചോട്ടം, വട്ടിപ്പലിശ വാങ്ങിയത്, കടയിലെ മോഷണം... എന്നിങ്ങനെ പലകാര്യങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ആളുകൾ ചോദിച്ചെങ്കിലും ഗുരു യാതൊരു മറുപടിയും പറഞ്ഞില്ല. പകരം, തൻ്റെ തുണിസഞ്ചിയിൽ നിന്നും തടിയിൽ കൊത്തിയ ചെറിയ രണ്ടു ശില്പങ്ങൾ പുറത്തെടുത്തു. അത് ആൽത്തറയിൽ വച്ചതിനു ശേഷം അദ്ദേഹം നടന്നകന്നു! അവർ അതു നോക്കിയപ്പോൾ അമ്പരന്നു. കാരണം, ഒരു മുറവും അരിപ്പയും തടിയിൽ കൊത്തിവച്ചിരിക്കുന്ന ചെറിയ ശിൽപ്പമായിരുന്നു അത്. ആളുകൾ ചിലർ പിറുപിറുത്തു: "എന്തായിരിക്കും ഗുരു ഒന്നും മിണ്ടാതെ വെറും തടിശില്പം വച്ചിട്ട് പോയത്?" എല്ലാവരും എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാകാതെ നിന്നപ്പോൾ ഒരു പണ്ഡിതൻ അതുവഴി പോയി. അദ്ദേഹത്തെ വിളിച്ച് കാര്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിച...

  ഒരിക്കൽ, ഹോജ തൻ്റെ സുഹൃത്തായ കാസിം എന്ന ആളുമായി വർത്തമാനം പറയുന്ന സമയത്ത് ഏതോ കാര്യത്തിന് ഒരു തർക്കം വന്നു. അന്നേരം, വാശി കൂടി വന്ന് ഒരു പന്തയത്തിൽ കാര്യങ്ങൾ എത്തി. കാസിം പറഞ്ഞു: "ഞാൻ പറഞ്ഞതാണു ശരിയെങ്കിൽ ഞാൻ ചോദിക്കുന്ന കാര്യം എനിക്കു തരണം. പക്ഷേ, ഹോജ ജയിക്കുകയാണെങ്കിൽ താങ്കൾ ചോദിക്കുന്നത് ഞാൻ തരും" പക്ഷേ, പന്തയത്തിൻ തോറ്റത് ഹോജയാണ്. കാസിം സന്തോഷം കൊണ്ട് തുള്ളിച്ചാടി. കാരണം, ഹോജയുടെ കൈവശം വലിയ സമ്പത്ത് ഉണ്ടെന്ന് കാസിമിന് അറിയാമായിരുന്നു. എന്നാൽ, എന്തു ചോദിക്കണം എന്നുള്ളത് ഒരു പ്രശ്‌നമായി. സ്വർണ്ണം ചോദിക്കണോ? വെള്ളി? വീട്? രത്നക്കല്ലുകൾ? അങ്ങനെ അയാൾ ഓടി ഹോജയുടെ അടുക്കലെത്തി പറഞ്ഞു: "ഹോജ, ഞാൻ പന്തയത്തിൽ ജയിച്ചിരിക്കുന്നു. ജയിച്ചാൽ എന്തും തരാമെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നത് താങ്കൾക്ക് ഓർമ്മയുണ്ടോ?" ഹോജ വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു: "എനിക്ക് ഓർമ്മയുണ്ട്" അന്നേരം, ഏറെ സന്തോഷത്തോടെ കാസിം പറഞ്ഞു: "എനിക്ക് ഒരു ദിവസത്തെ സമയം തരണം. എന്താണ് വേണ്ടതെന്ന് നന്നായി ആലോചിച്ച് നാളെ രാവിലെ ഞാൻ വരാം" ഹോജ സന്തോഷത്തോടെ അന്നേരം സമ്മതിച്ചു. കാസിം അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ഹോജയുടെ വീട്ടിലെത്തി നൂ...

  പണ്ട്, സിൽബാരിപുരംരാജ്യം ഭരിച്ചിരുന്നത് വീരപാണി എന്ന നീതിമാനായ രാജാവായിരുന്നു. മാസത്തിൽ ഒരിക്കൽ,  പ്രജകൾ പാലിക്കേണ്ട നിയമങ്ങളും നിർദ്ദേശങ്ങളും ജാഗ്രതകളുമെല്ലാം കൊട്ടാരത്തിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങും. അത്  അവരെ അറിയിക്കാനായി നാട്ടിലെങ്ങും പെരുമ്പറ കൊട്ടി വിളംബരം ചെയ്യാൻ ഭടന്മാർ പോകുകയും ചെയ്യുന്നത് പതിവാണ്. രാജാവിൻ്റെ ഏക പുത്രനായ വിക്രമനും ഭരണകാര്യങ്ങളിൽ പിതാവിനെ സഹായിക്കാറുണ്ട്. ഒരു ദിവസം, രാജകുമാരൻ വേഷം മാറി നാട്ടിലൂടെ നടന്ന് എങ്ങനെ ഭരണം മെച്ചപ്പെടുത്താമെന്ന് അറിയാനുള്ള യാത്രയിലായിരുന്നു. അതിനിടയിൽ ക്ഷീണിച്ചപ്പോൾ ഒരു വീട്ടിലെ വരാന്തയിൽ കയറി ഇരുന്നു. ഉടൻ, ആ വീട്ടിലെ പെൺകുട്ടി വന്ന് ചോദിച്ചു: "താങ്കൾ ആരാണ്? എവിടെ നിന്നു വരുന്നു?" രാജകുമാരൻ പറഞ്ഞു: "ഞാനൊരു കച്ചവടക്കാരൻ്റെ പണിക്കാരനാണ്. കോസലപുരത്തുനിന്നും ഇവിടത്തെ ചന്തയിലേക്കു പോകും വഴി ക്ഷീണിച്ച് ഇവിടെ കയറിയതാണ്" അവൾ പറഞ്ഞു: "അങ്ങ് ദയവായി ഈ പുൽപ്പായയിൽ ഇരുന്നാലും. ഞാൻ സംഭാരമെടുക്കാം" അത് കൊടുക്കുമ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു: "പച്ചമുളക് ഉണ്ടാകും. ശ്രദ്ധിച്ച് കുടിച്ചോളൂ" രാജകുമാരൻ യാതൊരു ഭാവ വ്യത്യാസവുമില്ലാതെ സംഭ...

  ഒരിക്കൽ, സിൽബാരിപുരത്തെ ഒരു ആശ്രമത്തിലെ ഗുരുവിന് ഏതു നേരവും ഒരു ശിഷ്യൻ കൂടെയുണ്ടാവും. ഗുരുവിൻ്റെ ദൈവഭക്തിയിൽ ശിഷ്യന് ഒരുപാട് സംശയങ്ങൾ തോന്നി. ഒരു ദിവസം, ശിഷ്യൻ ചോദിച്ചു: "ഗുരുവേ, ദൈവമില്ലെങ്കിൽ ഒരുപാടു സമയം വെറുതെയാവില്ലെ?" ഗുരു പറഞ്ഞു: "അതു ശരിയാണ്. പക്ഷേ, ദൈവമുണ്ടെങ്കിലോ? നിൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ മുഴുവൻ സമയവും വെറുതെയാകില്ലേ?" പക്ഷേ, അപ്പോഴും ശിഷ്യന് നേരിട്ടു കാണാത്തത് വിശ്വസിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്ന് ഗുരുവിന് മനസ്സിലായി. അന്നേരം ഗുരു പറഞ്ഞു: "നീ അടുക്കളയിൽ നിന്നും രണ്ട് കോപ്പയെടുക്കുക. അതിൽ ഒന്നിൽ പകുതി പാലും രണ്ടാമത്തേതിൽ പകുതി വെള്ളവും നിറച്ച് ഇവിടെ കൊണ്ടുവരണം" പകുതി നിറഞ്ഞ രണ്ടു കോപ്പകളും അവൻ ഗുരുജിയുടെ മുന്നിലെത്തിച്ചു. പിന്നീട്, ഗുരു പറഞ്ഞു: "പകുതി പാൽ നിറച്ച കോപ്പയിലേക്ക് അടുത്ത കോപ്പയിലെ വെള്ളം മുഴുവൻ നിറയ്ക്കണം" അന്നേരം, ഗുരു അവനോടു ചോദിച്ചു: "ഇപ്പോൾ നിനക്ക് അതിലൊഴിച്ച വെള്ളം കാണാൻ പറ്റുന്നുണ്ടോ?" ശിഷ്യൻ പറഞ്ഞു: "വെള്ളം അതിലുണ്ടെന്ന് നമുക്ക് അറിയാമല്ലോ. പക്ഷേ, വെള്ളം വേർതിരിച്ച് അറിയാൻ പറ്റില്ല" അപ്പോൾ, ഗുരു പറഞ്ഞു: ...

  പണ്ട്, സിൽബാരിപുരം രാജ്യമാകെ കൊടുംകാടായിരുന്നു. എങ്കിലും അവിടെ സിംഹവും കടുവയും ഇല്ലായിരുന്നു. ആ കാട്ടിലെ മൃഗങ്ങൾ ഒരിക്കൽ ഒരു കാര്യത്തേക്കുറിച്ച് തീരുമാനിക്കാൻ ഒരുമിച്ചു കൂടി.  ബുദ്ധിമാനായ കുറുക്കൻ പറഞ്ഞു: "കാട്ടിലെ നിയമം അനുസരിച്ച് നമുക്ക് ഒരു രാജാവ് ഉണ്ടായാൽ മാത്രമേ പേടി കൂടാതെ ഇവിടെ ജീവിക്കാൻ പറ്റൂ. നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം ഒരുപോലെ ആയാൽ നമുക്ക് ഒരാളെ തെരഞ്ഞെടുക്കാം" ഉടൻ, മൃഗങ്ങൾ പറഞ്ഞു: "കരടിയെ രാജാവാക്കാം" പക്ഷേ, തേനീച്ചകൾ പറഞ്ഞു: "ഞങ്ങളെ ആക്രമിച്ച് തേൻ മോഷ്‌ടിക്കുന്ന അവനെ വേണ്ട. പകരം, ആനയെ മതി" അവർ തർക്കമായി. അപ്പോൾ, മൃഗങ്ങൾ ചെറുതും വലുതുമെല്ലാം ഒന്നിച്ച് ഒരു വശത്തായി നിന്നു. പക്ഷികളും ചെറുപ്രാണികളും ശലഭങ്ങളുമെല്ലാം മറ്റൊരു വശത്ത് നിലയുറപ്പിച്ചു. അന്നേരം വവ്വാലും അവിടെ എത്തിച്ചേർന്നു. ഒരു പക്ഷി അവനോടു പറഞ്ഞു: "നീ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ കൂടിക്കോളൂ" അന്നേരം, വവ്വാൽ പറഞ്ഞു: "ഞാൻ പക്ഷിയല്ല. മൃഗമാണ്. നിങ്ങളുടെ തരം ചിറകല്ല എൻ്റേത് " പിന്നീട്, ഒരു മുയൽ വവ്വാലിനെ സമീപിച്ച് പറഞ്ഞു: "നീ ചെറിയ മൃഗമാണ്. അതിനാൽ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ കൂടുക" ഉടൻ വവ്വാൽ പറഞ്...

  പണ്ട്, സിൽബാരിപുരം ദേശത്ത് ഒരു വ്യാപാരിയുടെ വീട്ടിൽ പൂച്ചയും നായയും സ്നേഹത്തിൽ കഴിഞ്ഞു വന്നിരുന്ന സമയം. ഒരിക്കൽ, വ്യാപാരി ചന്തയിൽ പോയി മടങ്ങവേ, ഒരു പുഴ കടക്കണമായിരുന്നു. അതിനു മുൻപ്, അയാൾ ഭാണ്ഡക്കെട്ട് നനയാതെ നോക്കാൻ വേണ്ടി വഴിയിൽ വച്ച് അഴിച്ചുകെട്ടി. അതിനിടയിൽ ബലം പ്രയോഗിച്ച സമയത്ത് തൻ്റെ കയ്യിലെ വിലയേറിയ വജ്രമോതിരം ഊർന്നു വീണു! പക്ഷേ, അദ്ദേഹം വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോഴാണ് ഈ കാര്യം അറിയുന്നത്. അയാൾ വല്ലാതെ ദുഃഖിതനായതു കണ്ടപ്പോൾ പൂച്ചയും നായയും ചുറ്റിനും നടന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ കയ്യിലെ മോതിരം ഇട്ട വിരലിൽ നോക്കി അയാൾ സങ്കടപ്പെട്ടു. അന്നേരം, ബുദ്ധിമാനായ നായ പൂച്ചയോടു പറഞ്ഞു: "നമ്മുടെ യജമാനൻ്റെ വിഷമം മാറ്റാനായി അദ്ദേഹം ചന്തയിലേക്കു പോയ വഴി നമുക്ക് യാത്ര ചെയ്യണം. നമ്മൾ ഒന്നിച്ച് നോക്കിയാൽ മോതിരം വീണ്ടെടുക്കാൻ പറ്റും" ഉടൻ, നായയും പൂച്ചയും ചന്തയിലേക്ക് ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം നടന്നു. നായ പറഞ്ഞു: "മോതിരത്തിൽ യജമാനൻ്റെ മണം കാണും. ഞാൻ അത് ശ്രദ്ധിക്കാം" അന്നേരം, പൂച്ച പറഞ്ഞു: "മണം പിടിക്കാൻ നീ ഒന്നാമനാണ്. പക്ഷേ, മോതിരത്തിൻ്റെ നേർത്ത ശബ്‌ദം പോലും നമ്മൾ നടക്കുന്നിടത്ത് ഉണ്ടെങ്കിൽ അതു കേൾക്ക...

  പണ്ട്, സിൽബാരിപുരത്ത് ഒരു കവലയിലെ പ്രസിദ്ധമായ ചായക്കടയിലെ പ്രധാന പാചകക്കാരനായിരുന്ന ചെല്ലപ്പന് പ്രായമേറിയതോടെ വല്ലാത്ത ശ്വാസം മുട്ടൽ തുടങ്ങി. അയാൾ പണി നിർത്തി തൻ്റെ കുടിലേക്കു താമസം മാറ്റി. കുട്ടികൾ അപ്പൂപ്പൻ എന്ന് ചെല്ലപ്പനെ വിളിച്ചു തുടങ്ങി. ഒരു മൈതാനത്തോടു ചേർന്നായിരുന്നു അയാളുടെ വീട്. ഒറ്റയ്ക്കു താമസിക്കുന്ന അയാൾക്ക് ഒരു ദിവസം നെയ്യപ്പം ഉണ്ടാക്കി കഴിക്കണമെന്നു തോന്നി. പക്ഷേ, അടുത്തുള്ള കടയിൽ വരെ പോയി സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ കാൽമുട്ടിൻ്റെ വേദന അനുവദിക്കുന്നില്ലായിരുന്നു. മാത്രമല്ല, മറവിയും കൂടുതലാണ്. സഹായത്തിനായി ആരും ഇല്ലാത്തതിനാൽ കൊതി സഹിക്കാമെന്നു വച്ചു. അന്നേരം, മൈതാനത്തെ കുട്ടികൾ പന്തു കളിച്ചപ്പോൾ അത് വന്നു വീണത് അയാളുടെ കുടിലിനു മുന്നിലാണ്. ഒരു കുട്ടി അതെടുക്കാൻ വന്നപ്പോൾ അയാൾ ചോദിച്ചു: "എനിക്ക് നെയ്യപ്പം ഉണ്ടാക്കാനുള്ള എണ്ണ കടയിൽ നിന്നും മേടിച്ചു തരാമോ?" ഉടൻ, അവൻ പറഞ്ഞു: "അപ്പൂപ്പാ, എനിക്കു നേരമില്ല. ഈ കളിയിൽ എനിക്കു ജയിക്കണം" അയാൾ വാശിയോടെ വേച്ചുവേച്ച് നടന്നു വെളിച്ചെണ്ണ വാങ്ങി തിരികെയെത്തി. അപ്പോഴാണ് ശർക്കര മേടിച്ചില്ലെന്ന് ഓർത്തത്. മൈതാനത്തിലെ ഒരു കുട്ടിയെ ക...

പണ്ടത്തെ സിൽബാരിപുരം ദേശത്തെ ഒരു കാൽപനിക കഥ. അവിടത്തെ ഒരു ആശ്രമം വളരെ വലുതാണ്. അതിനു ചുറ്റുമായി മനോഹരമായ വരാന്തയുമുണ്ട്. ഒരിക്കൽ, ആശ്രമത്തിൻ്റെ അൻപതാം വാർഷിക ആഘോഷങ്ങളുടെ രാവെത്തി. ഗുരുവിൻ്റെ നിർദ്ദേശം അനുസരിച്ച് ശിഷ്യന്മാർ വരാന്തയുടെ അരികിലൂടെ മൺചിരാത് നിരത്തി വച്ച് അതിൽ എണ്ണ ഒഴിച്ച് തിരിയും ഇട്ടു. നേരം സന്ധ്യ മയങ്ങിയപ്പോൾ ഒരു ശിഷ്യൻ വരാന്തയിലേക്ക് ഒരു തീപ്പെട്ടിയുമായി എത്തി. അവൻ ഒരു തീപ്പെട്ടിക്കൊള്ളി എടുത്ത് തീപ്പെട്ടിയിൽ ഉരച്ച് തീ കത്തിച്ച് ആദ്യത്തെ വിളക്കിനു തീ പകർന്നു. തുടർന്ന്, ആ തിരിയുമായി നടന്ന് എല്ലാ മൺചിരാതും പ്രകാശമാക്കി. അങ്ങനെ ആശ്രമം മുഴുവൻ മനോഹരമായെന്ന് ശിഷ്യൻ ഉറപ്പാക്കിയ ശേഷം ആദ്യത്തെ മൺവിളക്ക് അയാൾ എടുത്ത സ്ഥലത്തുതന്നെ തിരികെ വച്ചു. അന്നേരം, നിരാശയോടെ വരാന്തയിൽ വീണു കിടക്കുന്ന തീപ്പെട്ടിക്കൊള്ളി ആ വിളക്കിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു: "ആ ശിഷ്യന് ഒരു നിമിഷമേ എൻ്റെ ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ആ ഒരു പൊട്ടിത്തെറിയോടെ എൻ്റെ കഥ കഴിഞ്ഞു. പക്ഷേ, ആ തീ കൊണ്ട് വീടുമുഴുവൻ പ്രകാശം പരത്താൻ നീ അവൻ്റെ കൂടെ നടന്നു. അതു കഴിഞ്ഞ്, ഇവിടെ കിടന്ന് ആളുകളുടെ ചവിട്ടേൽക്കാനാണ് എൻ്റെ വിധി!" അതുകേട്ട് മൺ...

പണ്ട്, സിൽബാരിപുരം രാജ്യത്ത് ഒരു വലിയ തറവാട്ടിൽ നടന്ന കാല്പനികമായ ഒരു കഥയാവട്ടെ ഇത്തവണ. ആ മുതലാളിയുടെ വലിയ തറവാട്ടിലേക്ക് ദിവസവും ഒരുപാട് ആളുകൾ വരുന്നതു പതിവായിരുന്നു. സിൽബാരിപ്പുഴയിൽ വന്നടിഞ്ഞ പുഴമണൽ ശേഖരിച്ച് മനോഹരമായ മിനുസമുള്ള ചെറിയ ഉരുളൻകല്ലുകൾ പ്രത്യേകമായി തെരഞ്ഞെടുത്ത് അവിടത്തെ മുറ്റത്ത് വിരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അക്കാലത്ത്, ജന്മിമാരും നാടുവാഴികളും മുതലാളിമാരും അങ്ങനെ ഏതാനും ആളുകൾ മാത്രമേ പാദരക്ഷകൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. അതായത്, അവിടെ വരുന്നവരെല്ലാം ചെരുപ്പിടാത്തതിനാൽ അവർ ഈ കല്ലുകളിൽ ചവിട്ടുമ്പോൾ പറയും: "ഹൊ! എന്തൊരു പാദസുഖം! എത്ര മനോഹരമായ മുറ്റം!" എന്നാൽ, മുറ്റത്ത് കാളവണ്ടിയിൽ നിന്നും ചരക്ക് ഇറക്കുന്ന സമയത്ത് മുറ്റത്ത് ഒരു കൂർത്ത കരിങ്കൽ കഷണം വീണു. പിന്നീട്, പലപ്പോഴായി ചില ആളുകൾ കരിങ്കല്ലിൽ ചവിട്ടി ദേഷ്യപ്പെടും: "ഇതൊരു ശല്യമായല്ലോ. കാലിനു വേദനയെടുത്തു" അങ്ങനെ, ആളുകൾ കരിങ്കല്ലിനെ ശപിക്കുന്നതു കേട്ട് കരിങ്കല്ല് അടുത്തു കിടന്ന ഉരുളൻ കല്ലിനോടു പറഞ്ഞു: "നീ എത്ര ഭാഗ്യം ചെയ്ത ജന്മമാണ് ? മിനുസമേറിയ മനോഹരമായ നിന്നെ ആളുകൾ എല്ലാവരും ഇഷ്‌ടപ്പെടുന്നു. പക്ഷേ, എന്നെ ശപിക്കുന്നു...

ഒരു കാലത്ത്, സിൽബാരിപുരം ദേശമാകെ മഞ്ഞുമലകളും കുന്നുകളും മനോഹരമായ താഴ്‌വാരങ്ങളും കൊണ്ട് അനുഗൃഹീതമായിരുന്നു. ധാരാളം സഞ്ചാരികളും അവിടെ വന്നുപോകാറുണ്ട്. ഒരിക്കൽ, കോസലപുരത്തെ സമ്പന്നരായ ഏതാനും വ്യാപാരികൾ മഞ്ഞുമലയിലൂടെ കാഴ്ചകൾ കണ്ട് നടന്നപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ചെറിയ മഞ്ഞിടിച്ചിൽ ഉണ്ടായി. അവർ രക്ഷപെടാനായി താഴേക്കു ചാടിയെങ്കിലും ഒരു കിടങ്ങിൽ കുടുങ്ങിപ്പോയി! ഉച്ചത്തിൽ അവരെല്ലാം നിലവിളിച്ചെങ്കിലും ആരും അതൊന്നും കേട്ടില്ല. കുറെ മണിക്കൂറുകൾ തണുത്ത് മരവിച്ച് അവർ മരണത്തെ മുഖാമുഖം കണ്ടു! സകല പ്രതീക്ഷകളും അസ്‌തമിച്ച നേരത്ത് അക്കരെയുള്ള ഒരു കുന്നിലൂടെ ചെമ്മരിയാടുകളെ മേയിച്ച് പോകുകയായിരുന്ന ഒരു ബാലന് ഈ കാര്യം ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു. അവൻ്റെ പേര് ഹോചി എന്നായിരുന്നു. അവൻ കൂവി വിളിച്ച് ആളുകളുമായി അവിടെയെത്തി കയറിൽ കെട്ടിട്ട് സഞ്ചാരികൾക്ക് ഇട്ടുകൊടുത്തു. പിന്നീട് അവരെ ആശുപത്രിയിലെത്തിച്ചു രക്ഷപെടുത്തി. ആ സംഭവത്തിനു ശേഷം, അതേ സഞ്ചാരികൾ വീണ്ടും അവിടെയെത്തി. ഇത്തവണ സ്ഥലം കാണാനായിരുന്നില്ല. ഹോചിയെ കാണാനായിരുന്നു അവർ എത്തിയത്. സമ്പന്നരായ വ്യാപാരികൾ അവനോടു ചോദിച്ചു: "ഞങ്ങൾ തണുത്തു മരവിച്ച് അവിടെ ആരുമറിയാതെ തീരുമെന്നാണു ക...

  സിൽബാരിപുരം ദേശത്തെ ഒരു ആശ്രമം. അവിടെ പഠിച്ചിരുന്ന ശിഷ്യന്മാരിൽ ചിലർക്ക് ഒരു ദുശ്ശീലമുണ്ടായിരുന്നു. ഗുരുവിനെ കാണാൻ പലരും അവിടെ വരുന്നുണ്ട്. അങ്ങനെ ആളുകൾ വരുമ്പോഴും തിരികെ പോകുമ്പോഴും അവരെ വിശകലനം ചെയ്ത് അറിയാൻ വയ്യാത്ത നിഗമനങ്ങളിൽ എത്തുന്ന രീതിയുണ്ട്. ഈ കാര്യത്തിൽ വ്യത്യസ്‌ത അഭിപ്രായങ്ങളിൽ ചിപ്പോൾ തർക്കവും വരാറുണ്ട്. ഒരു ദിവസം, വളരെ മെലിഞ്ഞ ഒരു സന്യാസി ദൂരെ ദിക്കിൽ നിന്നും അവിടെയെത്തി. അദ്ദേഹം മടങ്ങിയപ്പോൾ ചില ശിഷ്യന്മാർ പിറുപിറുത്തു: "ഇത്തരം ദരിദ്രരായ ആളുകളും നമ്മുടെ സന്യാസിയുടെ ചങ്ങാതിമാരാണോ? അയാൾ എന്തെങ്കിലും സഹായം ചോദിക്കാൻ വന്നതായിരിക്കും" ഇവർ പറയുന്നത് ഗുരു കേട്ടു. പക്ഷേ, അതേക്കുറിച്ച് യാതൊന്നും ചോദിക്കാതെ അവരോടു പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾ എൻ്റെ കൂടെ പറമ്പിലേക്ക് വരിക" അവിടെ പേരമരത്തിൻ്റെ ചെറിയ തൈ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അത് കൈകൊണ്ട് വലിച്ച് പിഴുതെടുക്കാൻ ഗുരു പറഞ്ഞു. പക്ഷേ, ചെറുതായതിനാൽ വളരെ എളുപ്പമാണെന്നു കരുതി ശിഷ്യന്മാർ ഓരോ ആളും വലിച്ചെങ്കിലും അത് ശക്തമായി മണ്ണിൽ നിന്നു. പിന്നീട്, അല്പം മാറി കുറച്ചു വണ്ണമുള്ള ഒരു മുരിങ്ങ മരം പിഴുതെടുക്കാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവർ പിറുപിറുത്തു: ...

  ഒരിക്കൽ, സിൽബാരിപുരം ദേശമാകെ കഠിനമായ വരൾച്ച അനുഭവപ്പെട്ടു. ക്രമേണ കൃഷികൾ വെള്ളമില്ലാതെ നശിച്ചു തുടങ്ങി. ആളുകൾ ഒരുപാടു ദൂരം നടന്ന് വെള്ളം പലയിടത്തു നിന്നും കഷ്‌ടപ്പെട്ടു കൊണ്ടു വരാൻ തുടങ്ങി. അങ്ങനെയിരിക്കെ, ഒരു ദിവസം രണ്ടു കാക്കകൾ വെള്ളം തേടി അലഞ്ഞു. ഒരു വീടിൻ്റെ പിറകിലെ വരാന്തയിൽ ചില്ലുകുപ്പിയിൽ വെള്ളം ഒഴിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നത് ഒന്നാമത്തെ കാക്ക കണ്ടു. അവൻ പറഞ്ഞു: "നമുക്ക് ആ കുപ്പിയിൽ നിന്നും വെള്ളം കുടിക്കാം" അന്നേരം രണ്ടാമൻ പറഞ്ഞു: "നീ എന്തു മണ്ടത്തരമാണു പറയുന്നത്? നമ്മുടെ ചുണ്ട് കുപ്പിയിൽ ഇറങ്ങില്ല. വേണമെങ്കിൽ ചിറകടിച്ച് കുപ്പി താഴെയിടാം. പിന്നെ താഴെ വീഴുന്നത് കുടിക്കാം" ആദ്യത്തെ കാക്ക തുടർന്നു: "അത് അപകടമാണ്. കുപ്പി പൊട്ടുന്ന ഒച്ച കേട്ട് വീട്ടുകാർ ഓടിവരും. മാത്രമല്ല, ചൂടുമണ്ണിലേക്കു വീഴുന്ന വെള്ളം നമ്മൾ കുടിക്കുന്നതിനു മുൻപ് മണ്ണു വലിച്ചെടുക്കും" രണ്ടാമനു ദേഷ്യം വന്നു. അപ്പോൾ ഒന്നാമൻ മുറ്റത്തു കിടന്ന ചെറിയ ഉരുളൻകല്ല് കൊത്തിയെടുത്ത് കുപ്പിയിലിട്ടു : "ഇങ്ങനെ കല്ലു നിറയുമ്പോൾ വെള്ളം പുറത്തേക്ക് വീഴാൻ തുടങ്ങും" രണ്ടാമൻ കോപിച്ചു: "നീ ഒരു മണ്ട...

  സിൽബാരിപുരം ദേശത്തെ ഒരു ദരിദ്ര കുടുംബത്തിൽ സാധുക്കളായ കുമാരനും രമണിയും കഴിയുന്ന കാലം. കുമാരന് അടുത്തുള്ള ജന്മിയുടെ പറമ്പിൽ സ്ഥിരമായ പണികൾ ഉണ്ടാവും. എന്നാൽ, കൂലി വളരെ തുച്ഛമായിരുന്നു. കഷ്ടിച്ച് പട്ടിണി മാറ്റാമെന്നു മാത്രം. എന്നും ഉച്ചസമയത്ത് ഊണുമായി രമണി പറമ്പിലേക്കു പോകും. ഒരു ദിവസം, അവൾ അങ്ങനെ നടന്നു പോകുമ്പോൾ വഴിയരികിലെ മരത്തണലിൽ ഒരു വൃദ്ധ സന്യാസി ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അയാൾ രമണിയോടു ചോദിച്ചു: "നീ എവിടെ പോകുകയാണ്?" അവൾ പറഞ്ഞു: "എൻ്റെ ഭർത്താവിന് ജന്മിയുടെ പറമ്പിൽ പണികളുണ്ട്. ചേട്ടന് ഊണുമായി പോകുകയാണ്" സന്യാസി ചോദിച്ചു: "അയാൾക്ക് ഉച്ചയ്ക്ക് വീട്ടിൽ വന്ന് ഊണു കഴിക്കാൻ വയ്യേ?" അവൾ വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു: "ഊണു കഴിക്കാൻ വീട്ടിലേക്കു പോയാൽ സമയം പോകുമെന്ന് പറഞ്ഞ് ജന്മി വീട്ടിലേക്കു വിടില്ല" ഉടൻ, സന്യാസി പറഞ്ഞു: "ഓഹോ! കാര്യങ്ങൾ അങ്ങനെയാണ്. പക്ഷേ, ഇപ്പോൾ എൻ്റെ ആവശ്യം ഊണു കഴിക്കണമെന്നാണ്. നിൻ്റെ കയ്യിലുള്ള ഊണ് എനിക്കു തരിക. വല്ലാതെ വിശക്കുന്നു" അന്നേരം, രമണി വല്ലാത്ത വിഷമത്തിലായി. ഇതു കൊടുത്താൽ, രാവിലെ മുതൽ പണിയെടുക്കുന്ന ചേട്ടൻ പട്ടിണിയാകും. പക്ഷേ, ...

സിൽബാരിപുരം രാജ്യത്ത് ജീവിച്ചിരുന്ന രംഗൻ എന്ന രാജാവിന് വിചിത്രമായ ചില സ്വഭാവ രീതികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. മറ്റുള്ളവരുടെ വിഷമം കാണുമ്പോഴും കേൾക്കുമ്പോഴും ആനന്ദിക്കുന്ന ദുശ്ശീലം അയാൾക്കുണ്ട്.  ഒരിക്കൽ, പരുന്ത് ആക്രമിക്കാൻ വന്ന നേരത്ത്, ഒരു ചെറിയ കിളി രക്ഷപെടാനായി കൊട്ടാരത്തിലെ വലകളും കയറുകളും പണി സാധനങ്ങളുമൊക്കെ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന മുറിയിലേക്ക്  അതിവേഗം പറന്നു കയറി. പക്ഷേ, ആ വലയിൽ കുടുങ്ങി അതിനു ചിറകടിക്കാൻ മാത്രമേ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ. ഈ കാഴ്ച രാജാവ് കണ്ടപ്പോൾ ആ കിളിയെ രക്ഷിക്കാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല. പകരം, അയാൾ കിളിയുടെ ഒരു കാലിൽ കട്ടിയുള്ള ചരടു കെട്ടി. എന്നിട്ട് അത് പറന്നു പോകാൻ ശ്രമിക്കുന്നതും കാലിലെ ചരടു മൂലം പിറകോട്ടു വീഴുന്നതുമൊക്കെ കണ്ടപ്പോൾ അയാൾക്ക് വല്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി. തൻ്റെ വിശ്രമ മുറിയുടെ ജനാലക്കമ്പിയിൽ ചരട് ബന്ധിച്ചിരുന്നു. അയാൾക്ക് അതൊരു ക്രൂരവിനോദമായി മാറി. വിശ്രമമില്ലാതെ ആ ചെറുകിളി പറന്നുയരാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ, വീഴ്ചയായിരുന്നു ഫലം. അടുത്ത ദിവസം, എവിടെ നിന്നോ വന്ന ഒരു പൂച്ച കൊട്ടാരത്തിൽ കയറി ആഹാരം കട്ടുതിന്നാൻ നടന്നു. അങ്ങനെ, കിളിയുടെ മുറിയിലും കയറി. അന്നേരം, കിളിയുടെ ഈ ദു...

  പണ്ടുകാലത്ത്, സിൽബാരിപുരം ദേശത്തിൻ്റെ പടിഞ്ഞാറ് സമുദ്രമായിരുന്നു. കരയിൽ നിന്നും നോക്കിയാൽ വളരെ അകലെയായി സമുദ്രത്തിൽ അനേകം ചെറുദ്വീപുകളുമുണ്ട്. എന്നാൽ, ഒരു ദ്വീപിൽ പോലും ജനവാസമില്ല. ഈ ദ്വീപുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അനേകം സംഭവ കഥകളും കെട്ടുകഥകളും പ്രേതകഥകളുമൊക്കെ നാട്ടിൽ പ്രായമേറിയവർ പറയാറുണ്ട്. ഒരിക്കൽ, പുഷ്‌ക്കരൻ എന്നൊരു മുക്കുവൻ മീൻ പിടിക്കാനായി ചെറുതോണിയിൽ കടലിലൂടെ പോകവേ, അപ്രതീക്ഷിതമായി വൻ കൊടുങ്കാറ്റ് ആഞ്ഞടിച്ചു! അവന് വള്ളം നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല. വള്ളത്തിൽ തലയടിച്ച് അവൻ്റെ ബോധവും മറഞ്ഞു! പിന്നീട്, ഒരു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് ബോധം വരുമ്പോൾ ഒരു ദ്വീപിൻ്റെ തീരത്തടിഞ്ഞ വള്ളത്തിൽ അവൻ്റെ കാൽ കുരുങ്ങിക്കിടക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ, നേരം പുലരാൻ ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾ കൂടിയുണ്ട്. എവിടെയും നേരിയ വെളിച്ചം മാത്രം! വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടി വിശപ്പിനായി ദ്വീപിലൂടെ അവൻ അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞു. പരിചയമില്ലാത്ത ചില പഴങ്ങൾ തിന്ന് വിശപ്പടക്കി. അതിനിടയിൽ വലിയൊരു പവിഴപ്പുറ്റ് കണ്ടു. അക്കാലത്ത്, ചുവന്ന പവിഴം കിട്ടിയാൽ കൊട്ടാരത്തിൽ ഏൽപ്പിക്കണമെന്ന് രാജകല്പനയുണ്ടായിരുന്നു. മാത്രമല്ല, വളരെ ഉയർന്ന വിലയും കിട്ടും. ആ കാര്യം മനസ്സിലോർത്ത് നേര...

  പണ്ട്, സിൽബാരിപുരം ഗ്രാമത്തിലെ രാവുണ്ണിയും ദാസനും അയൽക്കാരായിരുന്നു. എങ്കിലും അവർ തമ്മിൽ കാര്യമായ ചങ്ങാത്തമൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. കാരണം, രാവുണ്ണിയുടെ അസൂയയും അത്യാഗ്രഹവുമായി ദാസന് യോജിച്ച് പോകാൻ പറ്റിയിരുന്നില്ല. ഒരു ദിവസം, ദാസൻ വിറക് ശേഖരിക്കാൻ കാട്ടിലൂടെ പോയപ്പോൾ കാട്ടാനയുടെ ചിന്നംവിളി കേട്ട് അയാൾ പേടിച്ച് ദിക്കറിയാതെ ഓടി. അതുവരെ പോകാത്ത ഉൾക്കാട്ടിലേക്കു പോയപ്പോൾ ഇടതൂർന്ന മരങ്ങൾ കാരണം സൂര്യപ്രകാശം ഒട്ടും അവിടെ പതിക്കുന്നില്ലായിരുന്നു. മൃഗങ്ങളെ പേടിച്ച് അയാൾ ഒരു ഗുഹയിൽ കയറി ഒളിച്ചു. പെട്ടെന്ന്, അവൻ്റെ കാൽ തട്ടി  "ണിം"  എന്നൊരു മണിശബ്ദം കേട്ടു. നേരിയ വെളിച്ചത്തിൽ നോക്കിയപ്പോൾ അതൊരു വലിയ ഭരണിയാണെന്നു മനസ്സിലായി. അവൻ ഭാരമേറിയ അതും ചുമന്ന് കുറച്ച് വെട്ടമുള്ള സ്ഥലത്തെത്തി. ദാസൻ നോക്കിയപ്പോൾ ഭരണിക്ക് ശക്തിയായി ഉറപ്പിച്ച ഒരു തടിയുടെ അടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അത് ഏറെ ബലം പ്രയോഗിച്ച് ഇളക്കിമാറ്റി! അന്നേരം, അവിടമാകെ പുക നിറഞ്ഞു. അതിനൊപ്പം ഭീകരമായ ഒരു അട്ടഹാസവും മുഴങ്ങി! "ഏറെ നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കു മുൻപ് ഒരു മന്ത്രവാദി എന്നെ അടിമയാക്കി ഈ ഭരണിയിൽ അടച്ചതാണ്. ഇന്ന് നീയാണ് എന്നെ സ്വതന്ത്രമാക്കിയ...