30/01/21

മണ്ടന്മാരുടെ ലോകം

സിൽബാരിപുരംരാജ്യത്തിലെ ഗ്രാമത്തിൽ കേശു എന്നൊരു കൃഷിക്കാരനുണ്ടായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ, അയാൾ ഒരു ജന്മിയുടെ പറമ്പില്‍ കിളച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ-

"ണ്...ടിം''

ആ ശബ്ദം കേട്ട് കേശു ഞെട്ടി.

"ഹായ്, സ്വർണ്ണ നിധി !"

അയാൾ, തൂമ്പ മാറ്റി വച്ച് നാലുപാടും എത്തി നോക്കി.

"ഭാഗ്യം! ആരുമില്ല!"

പിന്നെ, കുനിഞ്ഞിരുന്ന് മണ്ണു മെല്ലെ മാറ്റിനോക്കിയപ്പോൾ വെറുമൊരു കല്ലായിരുന്നു അത്. കടുംനീലനിറമുള്ള അത്തരം കല്ല് കേശു ആദ്യമായി കാണുകയായിരുന്നു. എങ്കിലും, സ്വർണ നിധി അല്ലാത്തതിനാൽ അയാൾക്കു നിരാശ തോന്നി. അന്നത്തെ പണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആ കല്ല് അയാൾ തോർത്തിൽ കെട്ടി വീട്ടിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ചന്തയിലുള്ള പഴയ സാധനങ്ങൾ എടുക്കുന്ന കടയിൽ പോയി. അവിടെ കാട്ടിയപ്പോൾ കടക്കാരൻ പറഞ്ഞു -

"തന്റെ കയ്യിൽ ഈ കല്ല് വച്ചിട്ടെന്തിനാ? പത്തു വെള്ളിനാണയം തന്നേക്കാം"

കേശു സന്തോഷത്തോടെ നീങ്ങിയപ്പോൾ കടക്കാരൻ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു -

"വെറും മണ്ടൻ! ചന്തയിലെ  ആഭരണക്കടയിൽ കൊടുത്താൽ ഒരു സ്വർണനാണയമെങ്കിലും കിട്ടും!"

എന്നാൽ, നാണയവുമായി വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങുംനേരം കേശു പറഞ്ഞു -

" വെറും മണ്ടൻ! ആ പരട്ടക്കല്ലിന് പത്തു വെള്ളിനാണയം ആരെങ്കിലും തരുമോ?"

ഒട്ടും താമസിയാതെ കടക്കാരൻ ആഭരണക്കടയിലേക്കു ചെന്നു. ആഭരണ വ്യാപാരി ആ കല്ല് തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കിയിട്ട് അലസ ഭാവത്തിൽ മൊഴിഞ്ഞു -

"നിറമുള്ള വെറും കല്ലാണിത്. ആഭരണം ഉണ്ടാക്കാനുള്ള കട്ടി ഇതിനില്ല. എന്തായാലും, താൻ കൊണ്ടുവന്നതല്ലേ, പത്തു സ്വർണനാണയം.... ദാ, പിടിച്ചോളൂ"

കടക്കാരൻ സന്തോഷത്തോടെ പോകുന്നതു നോക്കി വ്യാപാരി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു -

"വെറും മണ്ടൻ! ഇത് അപൂർവ ഇനത്തിൽപ്പെട്ട വജ്രക്കല്ലാണ്! അയാൾ തിരിച്ചറിയാഞ്ഞത് ഭാഗ്യമായി ''

എന്നാലോ?കടക്കാരൻ തിരികെ കടയിലെത്തി ആരോടെന്നില്ലാതെ പിറുപിറുത്തു-

"വെറും മണ്ടൻ! ഒരു നീലക്കല്ലിന് പത്ത് സ്വർണനാണയം ആ വ്യാപാരി മാത്രമേ ഈ ലോകത്ത് എനിക്കു തരികയുള്ളൂ"

പിന്നീട്, ആഭരണ വ്യാപാരി ഒരു മാസത്തെ കൃത്യതയാർന്ന ചെത്തിമിനുക്കലുകൾ നടത്തിയപ്പോൾ നീലക്കല്ല് വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന വജ്രമായി മാറി!

അയാൾ, ധൃതിയിൽ കൊട്ടാരത്തിലെത്തി രാജാവിനെ മുഖം കാണിച്ചു.

"അങ്ങുന്നേ, അടിയൻ കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്ന അപൂർവമായ നീലവജ്രം കണ്ടാലും! അങ്ങയുടെ കിരീടത്തിലോ, സിംഹാസനത്തിലോ ഇതു നന്നായി ചേരും!"

പക്ഷേ, രാജാവിന്റെ മുഖത്ത് യാതൊരു തിളക്കവും കണ്ടില്ല. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു -

"എന്റെ ഖജനാവിൽ ഒട്ടേറെ വൈരക്കല്ലുകൾ ഇരിപ്പുണ്ട്. എനിക്ക് വേണ്ട"

ഇതു കേട്ട പാടേ, വ്യാപാരിയുടെ സർവശക്തിയും ചോർന്നുപോയി!

"മഹാരാജൻ, ദയവായി അങ്ങനെ പറയരുതേ! ഞാൻ അങ്ങേയ്ക്കായി ഒരു വർഷമെടുത്ത് മിനുക്കിയെടുത്ത രത്നക്കല്ലാണിത്!"

രാജാവ് ഒന്നു മൂളിയ ശേഷം പറഞ്ഞു -

"ആരവിടെ, ഈ വ്യാപാരിക്ക് ഇരുനൂറു സ്വർണനാണയങ്ങൾ അടങ്ങുന്ന പണക്കിഴി ഖജനാവിൽ നിന്നും കൊടുക്കുക"

അതും സ്വീകരിച്ച്, അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ വ്യാപാരി തന്റെ വീട്ടിലേക്കു നടക്കുമ്പോൾ പറഞ്ഞു -

"വെറും മണ്ടൻ! മഹാരാജാവാണു പോലും! പരമാവധി നൂറു സ്വർണനാണയത്തിൽ കൂടുതൽ അതിനു വിലയില്ല!"

അതേ നേരത്ത്, രാജാവും മറ്റൊന്നു പിറുപിറുത്തു -

"വെറും മണ്ടൻ! അവന് ഇതിന്റെ വില അറിയില്ല. ഇത്രയും വലിയ വജ്രം ഏതെങ്കിലും രാജ്യത്തു കാണുമോ? കോസലപുരം രാജ്യത്തെ രാജാവ് ആഭരണഭ്രാന്തനാകയാൽ അവിടെ വിറ്റാൽ ആയിരക്കണക്കിനു സ്വർണനാണയങ്ങൾ ഇതിനു വിലമതിക്കും"

കോസലപുരത്തേക്കു പോകുന്ന കാര്യം ആരോടും പറഞ്ഞില്ല. കാരണം, പഴഞ്ചൻ മന്ത്രിമാളികകൾ പുതുക്കിപ്പണിയണമെന്ന് മന്ത്രിമാർ ഏറെക്കാലമായി ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കയാണ്. ഈ പണം കിട്ടിയെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ മന്ത്രിമാർ അതിനായി ആവശ്യപ്പെടും. അതിനാൽ, സിൽബാരിപുരംകാടിനുള്ളിൽ വേട്ടയ്ക്ക് പോകുകയാണെന്ന് പറഞ്ഞ് രാജാവ് കോസലപുരത്തേക്ക് കുതിരപ്പുറത്ത് പാഞ്ഞു. ഭടന്മാരുടെ അകമ്പടിയില്ലായിരുന്നു.

ദൗർഭാഗ്യമെന്നു പറയട്ടെ, ദൂരക്കുറവുള്ള വഴിക്കായി കാട്ടുപാതയിലൂടെ പോയപ്പോൾ എവിടെ നിന്നോ ചെന്നായ്ക്കൾ കുതിരയെ വളഞ്ഞു. പിന്നെ, രാജാവിന് കുതിരയെ നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല. കുതിര കണ്ണിൽ കണ്ട വഴിയിലൂടെയെല്ലാം ജീവനും കൊണ്ട് പാഞ്ഞു. നായ്ക്കൾ പിറകെയും. ചതുപ്പുനിലങ്ങളിലൂടെ കുതിരയ്ക്കു വേഗം കുറഞ്ഞപ്പോൾ അവറ്റകൾ രാജാവിനെയും കുതിരയെയും ഒന്നിച്ച് ആക്രമിച്ചു. രാജാവ് തലങ്ങും വിലങ്ങും വാൾ വീശിയെങ്കിലും ചെന്നായ്ക്കൾ ഒരു സംഘമുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിനിടയിൽ രാജാവിന്റെ അരയിൽ കെട്ടിയിരുന്ന സഞ്ചി കീറി വജ്രം തെറിച്ച് ചതുപ്പിൽ വീണു!

അത് ആഴങ്ങളിലേക്ക് താണുപോയി!

രാജാവ് അറിഞ്ഞതു പോലുമില്ല!

കുറെ കഴിഞ്ഞ് വാളും കയ്യിൽ നിന്നും തെറിച്ചു പോയി.

പക്ഷേ, വെപ്രാളത്തോടെ രാജാവും കുതിരയും അനേക ദൂരം പിന്നിട്ട് നാട്ടുപ്രദേശത്തിലേക്ക് കടന്നപ്പോൾ ചെന്നായ്ക്കൾ പിൻവാങ്ങി. അങ്ങനെ, കൊട്ടാരത്തിലേക്കുള്ള പാതയിൽ എത്തിച്ചേർന്നു.

അവശതയാർന്ന രാജാവിന്റെ വസ്ത്രമെല്ലാം കീറിയിരുന്നു. കുതിരയാകട്ടെ ദേഹമാസകലം ചോരപുരണ്ട് മുടന്തിനീങ്ങി. അന്നേരം, പാതയോരത്തെ മരച്ചുവട്ടിൽ കിടന്നിരുന്ന ചിത്തരോഗി (മനോരോഗി) അതു കണ്ട് അട്ടഹസിച്ചു -

"വെറും മണ്ടൻ! കുതിരപ്പുറത്തു കയറിയിട്ടും എന്നേപ്പോലെ നിനക്കും കല്ലേറു കിട്ടിയല്ലേ?"

രാജാവിന് ദേഷ്യം ഇരച്ചു കയറിയെങ്കിലും ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഒരു വിധത്തിൽ കൊട്ടാരത്തിലെത്തി. അന്തപ്പുരത്തിലിരുന്ന് അദ്ദേഹം ആദ്യം ചിന്തിച്ചത്, തന്നെ മണ്ടനെന്നു പരിഹസിച്ച ആ ചിത്തരോഗിയെ കൊന്നുകളയണമെന്നാണ്. അതിനൊപ്പം വജ്രം നഷ്ടമായതിലുള്ള ദുഃഖവും വലുതായിരുന്നു. അന്നു രാത്രിയിൽ ഒരു പോള കണ്ണടയ്ക്കാൻ രാജാവിനായില്ല. നേരം പുലർന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹം രഹസ്യമായി ഗ്രാമത്തിലുള്ള സന്യാസിയുടെ ആശ്രമത്തിലെത്തി തന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചു. അന്നേരം, സന്യാസി പുഞ്ചിരിച്ചു -

"ആ ചിത്തരോഗി പറഞ്ഞതിൽ എന്താണു തെറ്റ്? വജ്രക്കല്ല് മണ്ണിൽ നിന്ന് എടുത്തയാൾ മുതൽ അങ്ങേയ്ക്കു കൈമാറിയ വ്യാപാരിവരെ എല്ലാവരും ചതിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കാനാണു സാധ്യത. യഥാർഥ മൂല്യത്തിനൊത്ത പണം രാജാവു പോലും കൊടുത്തില്ലല്ലോ. ഈ രാജ്യത്ത് പ്രജകൾ വിശ്വസിക്കുന്ന, സനാതന ധർമ്മം പാലിക്കേണ്ട രാജാവു ചതിയനെങ്കിൽ അക്കാര്യം സ്വയം മനസ്സിലാകാത്ത വെറും  മണ്ടൻ അങ്ങുതന്നെയല്ലേ?"

രാജാവ് തെറ്റു മനസ്സിലാക്കി മാപ്പു പറഞ്ഞ് മനസ്സമാധാനത്തോടെ കൊട്ടാരത്തിലേക്കു തിരിച്ചു.

ചിന്താശകലം - moral stories in Malayalam

കഥയിലെ നീലക്കല്ല് കേശു ഉണ്ടാക്കിയതല്ല. അത് പ്രകൃതിയുടേതാണ്. സത്യം മൂടിവച്ച് ചതിയുമായി കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്ത് തേച്ചുമിനുക്കിയെടുത്ത് ഭൂമിയിൽനിന്ന് എടുക്കുന്നതും ഉയരുന്നതുമെല്ലാം ഒരു ദിവസം ഭൂമിയിലേക്കു തന്നെ മടങ്ങിയേ തീരൂ. മനുഷ്യരും ഇതിൽനിന്നും വ്യത്യസ്തരല്ല. മണ്ണിൽനിന്നും വന്ന് മണ്ണിലേക്കു മടങ്ങിയേ തീരൂ. മനുഷ്യജീവിതമെന്നത് ചെറിയൊരു അവധിക്കാലം ആഘോഷിക്കാൻ ഭൂമിയിലേക്ക് വിരുന്നു വരുന്നതു പോലെയാണ്. അത് സ്വയം നോവാതെയും മറ്റുള്ളവരെ നോവിക്കാതെയും ജീവിച്ചു തീർക്കുന്നതിലാണ് ഒരാളുടെ മിടുക്ക്. ഓരോ മനുഷ്യജീവനും 'വെറും മണ്ടൻ' എന്ന നിലയിൽ അവസാനിക്കേണ്ട ഒന്നല്ല!


28/01/21

ഇരുട്ടിന്‍ മറയത്ത്

സില്‍ബാരിപുരംഗ്രാമത്തിലെ ഒരു ആശ്രമം.

ഒരിക്കൽ, ഗുരുജി തന്റെ ആശ്രമത്തിലെ രണ്ടു മുറികളിലേക്ക് മണ്ണെണ്ണ വിളക്കു കൊണ്ടു വയ്ക്കാൻ രണ്ടു ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞു. അവർ തിരികെയെത്തിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം അന്വേഷിച്ചു -

"നിങ്ങൾ ആ മുറിയിൽ എന്താണു കണ്ടത്?”

ഒന്നാമത്തെ ശിഷ്യൻ പറഞ്ഞു -

"കൂരിരുട്ടു നിറഞ്ഞ മുറി. വിളക്കിനു ചുറ്റും അതിനെ പേടിപ്പിക്കുന്ന ഇരുട്ട്. ചിലപ്പോൾ വിളക്ക് അണച്ചേക്കാൻവരെ കഴിവുള്ള ഇരുട്ട്!"

ഇതേ ചോദ്യത്തിന് രണ്ടാമന്റെ ഉത്തരം മറ്റൊരു വിധത്തിലായിരുന്നു-

"ആ മുറിയാകെ പ്രകാശിച്ച് സുന്ദരമായി കാണപ്പെടുന്നു. എന്റെ വിളക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തെ ഇരുട്ടിനു പേടിയാണ്. വിളക്ക് മുന്നോട്ടു പോയപ്പോൾ ഇരുട്ടു പിറകോട്ടു പോയി ഒളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു"

അപ്പോള്‍, ഗുരുജി പറഞ്ഞു-

“ഒരേസമയം, ഒരേ കാര്യത്തെ നമുക്കു നല്ലതായും ചീത്തയായും കാണാന്‍ സാധിക്കും. നാം പ്രകാശമുള്ള കണ്ണുകള്‍കൊണ്ടു നോക്കിയാല്‍ അവിടമാകെ പ്രകാശമായി ഭവിക്കും. അതേസമയം, അന്ധകാരമുള്ള കണ്ണുകള്‍ ഇരുട്ടിനെ ദര്‍ശിക്കും. അതിനാല്‍, സ്വന്തം കാഴ്ചപ്പാട് ആയിരിക്കും സുപ്രധാനം. അതാകട്ടെ, നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം നിയന്ത്രണത്തിലും!"

ചിന്തിക്കുക...   (Malayalam books online reading)

നിങ്ങൾ പാതിരാത്രിയിൽ അടുക്കളയിലെ ലൈറ്റ് തെളിക്കുക. പാറ്റയും പല്ലിയും എലിയും പ്രാണികളും ഓടിയൊളിക്കാൻ വെപ്രാളപ്പെടുന്നതു കാണാം. പകൽനേരത്തും അവർ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ, അവറ്റകള്‍ വെളിച്ചത്തെ പേടിച്ച് ഒളിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. കാരണം, ഇരുട്ട് അഴിഞ്ഞാടാൻ അവർക്കു പിന്തുണ കൊടുക്കുന്നു. മനുഷ്യരുടെ കാര്യവും അങ്ങനെയാകുന്നു. ഇരുട്ടിന്റെ മറവില്‍ ഈ ലോകത്ത് എന്തെല്ലാം സംഭവിക്കുന്നു? സന്ധ്യ മയങ്ങിയാല്‍ സ്ത്രീകള്‍ക്ക് എവിടെയെങ്കിലും പുരുഷന്മാരെപ്പോലെ തനിച്ചു യാത്ര ചെയ്യാന്‍ പറ്റുമോ?

അന്നേരം, പ്രകൃതിയുടെ ഇരുട്ടിനേക്കാള്‍ ക്രൂരമാകുന്നു പുരുഷന്മാരുടെ പ്രവൃത്തികള്‍!(Dark side of human beings)

സ്വന്തം മനസ്സില്‍ എത്രത്തോളം ഇരുട്ടും  വെളിച്ചവും തിങ്ങിനിറഞ്ഞിരിക്കുന്നുവെന്ന് ഇപ്പോള്‍ത്തന്നെ വായനക്കാര്‍ ആത്മശോധന ചെയ്യുമല്ലോ. മനുഷ്യ മനസ്സിലെ മനോഭാവം (Attitude) negative thoughts മാറി positive ആകട്ടെ.

27/01/21

ഒരു മഴക്കാലം (Malayalam short story)

 ഏതാണ്ട്, 1993-95 കാലം.   

അന്നും രാവിലെ പൂവൻകോഴി കൂവിയതു കേട്ട്, സൂര്യൻ പേടിച്ച് ഭൂമിയിലേക്ക് എത്തി നോക്കിയപ്പോൾ സംഗതി സുപ്രഭാതം! പിന്നെയും സൂര്യനെ വായിനോക്കി ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞ് ഭൂമിയുടെ തലതിരിഞ്ഞ് ഉച്ചയായി.

"ണ്റീം....ൺ...ഡ്രീം...."

പോസ്റ്റ്മാൻ സൈക്കിൾ ശബ്ദം മുഴക്കിയപ്പോൾ ബെന്നിച്ചൻ മൂക്കറ്റം തട്ടിയ ശേഷമുള്ള ഉച്ചമയക്കത്തിലായിരുന്നു. 

അവൻ പെട്ടെന്ന് എണീറ്റ് മുണ്ടുകുത്തി മുറ്റത്തേക്ക് വച്ചുപിടിച്ച് ഒരു രജിസ്റ്റേർഡ് കവർ കൈപ്പറ്റുകയും ചെയ്തു. 'ഓൺ ഐ.ജി.എസ്' എന്ന് പ്രിന്റ് ചെയ്ത കവർ തുറക്കുന്നതിനു മുൻപുതന്നെ ബെന്നിച്ചനു കാര്യം പിടികിട്ടിയിരുന്നു.

പി.എസ്.സി പരീക്ഷാ ഹാൾ ടിക്കറ്റ്!

പക്ഷേ, അവൻ അതു വായിച്ച് കണ്ണു മിഴിച്ചു. 

ഇത് ഏതു പോസ്റ്റാണ്? 

ഞാൻ ഇങ്ങനെയൊരെണ്ണം അയച്ചിരുന്നോ?

ഏതു കാലത്ത്?

"സർക്കാരു കാര്യം എന്നു നേരെയാകാനാ? നാലഞ്ച് കൊല്ലം ഇതൊക്കെ ആരാണ് ഓർത്തു വയ്ക്കുന്നത്?"

പത്താംതരം വിജയമായിരുന്നു ആ ജോലിയുടെ ഏക യോഗ്യത. അക്കാലത്ത് പഠിക്കാത്ത ഏതൊരു ഉദ്യോഗാർഥിയുടെയും ആത്മഗതം പോലൊന്ന് അവിടെയും നെടുവീർപ്പിട്ടു -

"ങാ... ഇതൊക്കെ തലേവരയുള്ളവനു കിട്ടും. അല്ലെങ്കിൽ തിരുവനന്തപുരത്ത് പിടി വേണം"

അടുത്ത ശനിയാഴ്ച കോട്ടയം ജില്ലയുടെ വാലറ്റത്തുള്ള വൈക്കത്തേക്കു യാത്രയായി. അവിടെ രാവിലെയാണ് പരീക്ഷ അഥവാ ഭാഗ്യപരീക്ഷണം നടത്താൻ പോകുന്നത്. ഹാൾടിക്കറ്റിൽ സർക്കാർവക സ്കൂളിന്റെ പേര് സീൽ അടിച്ചിരുന്ന നീലമഷി കുറച്ചു കൂടിപ്പോയതിനാൽ അതു പടർന്നു വ്യക്തമല്ലായിരുന്നു. അതിനു മുൻപ്, വൈക്കം വഴിയുള്ള എറണാകുളം ബസിൽ പോയ പരിചയം മാത്രം. അതിനാൽ, ബസിറങ്ങി ഗവ. സ്കൂൾ അന്വേഷിച്ച് പടിഞ്ഞാറുദിക്കിലേക്കു നടന്നു. ആ സ്കൂളിന്റെ വരാന്തയിലെ ബോർഡിൽ ഒട്ടിച്ചിരുന്ന പേരുകളിൽ ബെന്നിച്ചൻ ശൂന്യം.

വൈക്കത്തുതന്നെയുള്ള മറ്റൊരു ദിക്കിലേക്ക് ഒരാൾ വിരൽ ചൂണ്ടിയ പ്രകാരം പിന്നെയും അവന്‍ വഴികള്‍ ചോദിച്ചു ചോദിച്ചു നടന്നുപോയി. എല്ലാം ചെറിയ ചെറിയ വഴികൾ. മഴക്കാറ് കയറിയതിനാൽ ഉടൻ മഴയ്ക്കു സാധ്യതയുണ്ട്. റോഡരികിൽ ചെളിയുടെ ശല്യവുമുണ്ട്. കയ്യിൽ കുടയുണ്ടെങ്കിലും മഴയ്ക്കു മുൻപേ സ്കൂളിൽ എത്തുന്നതായിരിക്കും ബുദ്ധി. അവൻ നടപ്പിന്റെയും ഓട്ടത്തിന്റെയും ഇടയിലുള്ള അവസ്ഥയിലെത്തി. അടുത്ത ഗവ. സ്കൂളിലെത്തിയപ്പോൾ പട്ടിയണയ്ക്കുന്ന പ്രകൃതമായിരുന്നു അവന്റേത്. നാക്ക് വെളിയിലല്ലെന്നു മാത്രം! മുറിയൊക്കെ കണ്ടുപിടിച്ച് അതിനുള്ളിൽ ഓടിക്കയറി.

അവസാന നിമിഷവും ഗൈഡുകളിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തിയിരിക്കുന്ന ആളുകളെ കണ്ടപ്പോൾ താനെത്ര സ്വതന്ത്രനാണെന്ന് ബെന്നിച്ചൻ സ്വയം അഭിമാനിച്ചു. ജൂലൈ മാസമാകയാൽ തന്റെ കയ്യിൽ ഒരു കുടയുടെ ബാധ്യത മാത്രമേയുള്ളൂ. ചുറ്റുപാടൊക്കെ ഒന്നു നിരീക്ഷിച്ചു. വിരൂപവും അംഗവൈകല്യവും ചൊറിയും കുഴിയും അശ്ലീലവും നിറഞ്ഞ ഡസ്കുകൾ!

എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും താഴെ വീഴാവുന്ന മുക്കാലിയിൽ നിൽക്കുന്ന ബ്ളാക്ക് ബോർഡിൽ തലേ ദിവസത്തെ ചരിത്രമെല്ലാമുണ്ട്. മുറിയിൽ ഫാൻ, ബൾബ് ഇല്ല. ജനാലകൾ വിജാഗിരി പിണങ്ങി നിൽക്കുന്ന ഹൈ-ടെക്  തരമാകയാല്‍ അത് സ്ഥിരമായി മലര്‍ക്കെ തുറന്ന് കിടക്കുന്ന ഇനമാണ്. പെട്ടെന്ന്, മഴക്കാറ് മാനത്ത് കറുത്ത് ഉരുണ്ടു കൂടി. പരീക്ഷയ്ക്കുള്ളത് പൂരിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ മുറിയാകെ ഇരുട്ടു നിറഞ്ഞു. ഉടൻതന്നെ, മഴയും കാറ്റും ചീറിയടിച്ചു വന്നു. കിഴക്കു വശത്തെ ഒരു ജനാല ഭാഗികമായി അടച്ചു. ഒരെണ്ണത്തിന്റെ ഒരു പാളി അടയ്ക്കാൻ ഒട്ടും പറ്റിയില്ല. ഇവിടെ, മേല്‍ക്കൂരയിലെ പഴഞ്ചന്‍ ഓടുകളെയും പ്രതിസ്ഥാനത്ത് ചേര്‍ക്കണം! 

പിന്നത്തെ കാഴ്ചകൾ ബെന്നിച്ചന് രസാവഹമായിരുന്നു. കിഴക്കുവശത്തെ ഡസ്കുകൾ നിലത്തുരച്ച് പടിഞ്ഞാറോട്ടു നടന്നു നീങ്ങി. കാരണം, പടിഞ്ഞാറ് വരാന്തയുള്ളതിനാൽ എറിച്ചിൽ അടിക്കില്ല. പരീക്ഷയ്ക്കു വന്ന സാർ നല്ലൊരു മനുഷ്യനായതിനാൽ പരമാവധി പരീക്ഷക്കുട്ടികളുടെ വിഷമങ്ങൾ കുറയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

ചോദ്യങ്ങൾ ശരിക്കു വായിക്കാൻ പറ്റാതെ വാതിലിന്റെ നേരെ ചിലർ ക്വസ്റ്റ്യന്‍ പേപ്പര്‍   പൊക്കിപ്പിടിച്ചു.  മഴവെള്ളം തുമ്മിത്തെറിച്ചപ്പോള്‍ കയ്യിലിരുന്ന തൂവാല കൊണ്ട് പലരും ഉത്തരക്കടലാസിന്‍റെ കണ്ണീര്‍ യഥാസമയം ഒപ്പിയെടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ഈ വക അലോസരങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ കുബുദ്ധികള്‍ സുഖമായി അയല്‍പക്കത്തെ  ഉത്തരങ്ങളിലേക്ക് എത്തിനോക്കി സായൂജ്യമടഞ്ഞു.  ചോദ്യങ്ങൾ വായിക്കാൻ കൂടുതൽ സമയമെടുക്കുന്നതിനാൽ മിടുക്കരുടെ വില പിടിച്ച സമയം നഷ്ടപ്പെട്ടു. അതായത്, നിമിഷങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു ജോലിയുടെ വിലതന്നെ വരുന്ന അപാരത! ഏതാണ്ട്, അരമുക്കാൽ മണിക്കൂർ മഴ സ്കോർ ചെയ്തപ്പോൾ പഠിച്ചിട്ടു വന്ന ഉദ്യോഗാര്‍ഥികള്‍  ആ മഴയത്തെ അഭയാര്‍ഥികളായി മാറി. പ്രകൃതി ശല്യം ചെയ്ത പരീക്ഷയുടെ അവസാന സമയത്ത് സാർ ആരോടെന്നില്ലാതെ പറഞ്ഞു -

"ഈ പിള്ളേരുടെ ഒരു ഭാഗ്യക്കേട്, അല്ലാണ്ടെന്താ?"

അതേസമയം, പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞിറങ്ങിയ പ്രായം മുപ്പതു കഴിഞ്ഞെന്നു തോന്നിക്കുന്ന സ്ത്രീ കണ്ണീർ തുടയ്ക്കുന്നതും ബെന്നിച്ചൻ കണ്ടു.

അന്നേരം, അവൻ അടക്കംപറഞ്ഞു -

" ഹൊ! എന്റെ ഒരു ഭാഗ്യം! ഞാൻ പഠിച്ചിട്ടു വന്നാൽ ഇതുപോലെ വിഷമിച്ചേനേ!"

ചിന്താശകലം - Malayalam cherukatha online reading

ദൈവാനുഗ്രഹത്തിന്റെ മറ്റൊരു പേരാകുന്നു ഭാഗ്യം. 'താൻ പാതി ദൈവം പാതി' എന്ന പഴഞ്ചൊല്ല് എത്ര സത്യമാണല്ലേ? ഒരേ വേദി തന്നെ ആ സ്ത്രീയ്ക്ക് നല്ല ജീവിതത്തിനായുള്ള കച്ചിത്തുരുമ്പിന്‍റെ പോരാട്ടമായിരുന്നുവെങ്കിൽ ബെന്നിച്ചന് വെറും തമാശയായിരുന്നു. അതായത്, 'താൻ ഫുൾ, ദൈവം സീറോ' എന്ന ഭാവവും 'താൻ സീറോ ദൈവം ഫുൾ' എന്ന പരിപാടിയും നല്ലതല്ല !

സ്വന്തം മിടുക്കില്‍ മാത്രം ആശ്രയിക്കാതെ കഠിനാധ്വാനവും ദൈവാശ്രയവും ജീവിതത്തില്‍ തുല്യ അളവില്‍ വിളക്കിച്ചേര്‍ക്കാന്‍ നാം ശ്രമിക്കണം.  

14/01/21

Survival of human beings

പണ്ടുപണ്ട്, ചന്ദ്രു എന്നു പേരായ രാജാവ് സില്‍ബാരിപുരംരാജ്യം ഭരിച്ചിരുന്ന കാലം. അദ്ദേഹം ഓരോ മാസത്തിന്റെയും ആദ്യ ദിനത്തിൽ കാട്ടിലുള്ള കാവിൽ വിളക്കു കൊളുത്തി പ്രാർഥിക്കാനായി പോകും. അവിടെ പ്രാർഥിക്കാൻ രാജകുടുംബത്തിനു മാത്രമേ അനുവാദമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. മൂന്നു ദിവസത്തെ വ്രതമെടുത്ത് പാദരക്ഷകൾ ധരിക്കാതെ ലളിതമായ വേഷത്തിൽ രാജാവ് ഒറ്റയ്ക്ക് പോകണമെന്നുള്ളത് പണ്ടേയുള്ള ആചാരമാണ്. രാജകുടുംബത്തിന്റെ ഐശ്വര്യത്തിനു നിദാനം അതാണത്രെ. അതിനായി ആ പ്രദേശം മുൾവേലി കെട്ടി തിരിച്ച് വൃത്തിയായി സൂക്ഷിച്ചു പോന്നു.

ഒരിക്കൽ, രാജാവ് കാവിൽ പ്രാർഥിച്ചു മടങ്ങുന്ന സമയം. ഒറ്റയടിപ്പാതയിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ പെട്ടെന്നാണ് അത് സംഭവിച്ചത് - രാജാവിന്റെ കാലിൽ വലിയൊരു മുള്ള് തറച്ചു കയറിയിരിക്കുന്നു!

വേദന എന്തെന്നറിയാതെ സുഖലോലുപതയിൽ മുഴുകി ജീവിച്ചിരുന്ന രാജാവിന് വേദന പതിന്മടങ്ങ് കൂടുതലായി അനുഭവപ്പെട്ടു. മുള്ള് വലിച്ചൂരിയ ശേഷം, നിലത്തു കിടന്ന ഒരു മരക്കമ്പിന്റെ സഹായത്താൽ കൊട്ടാരത്തിലെത്തി.

ഉടൻ, അദ്ദേഹം ഒരു രാജകല്പന പുറപ്പെടുവിച്ചു -

"കാട്ടിൽ വച്ച് എനിക്ക് അപകടം സംഭവിച്ചതിനാൽ കാവിലേക്കു പോകുന്ന ആ ഒറ്റയടിപ്പാത മുഴുവനും കാട്ടുമൃഗങ്ങളുടെ തോലു വിരിക്കണം, ഇനി ഒരിക്കലും എന്റെ പാദത്തിൽ മുള്ളുകയറാൻ ഞാൻ അനുവദിക്കില്ല"

ആ കല്പന അന്നു തന്നെ പ്രാബല്യത്തിലായി. ഭടന്മാർ കാട്ടിൽ പല സംഘങ്ങളായി തിരിഞ്ഞ് അനേകം കാട്ടുപോത്തുകളെയും മാനുകളെയും കാട്ടുപന്നികളെയുമെല്ലാം കൊന്നൊടുക്കി തോലുരിഞ്ഞു. എങ്ങും മൃഗങ്ങളുടെ ദീനരോദനം മുഴങ്ങി. ആ ശബ്ദം കാടിനുള്ളിലെ ഗുഹയിൽ ധ്യാനത്തിലായിരുന്ന സന്യാസിയുടെ ചെവിയിലുമെത്തിയതോടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ധ്യാനം മുറിഞ്ഞു. ഇതിനിടയിൽ, നടപ്പാത മുഴുവനായും മൃഗത്തോൽ വിരിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു.

അടുത്ത മാസം, ഒന്നാം ദിനം രാജാവ് കാവിൽ എത്തിയപ്പോൾ സന്യാസി തടഞ്ഞു-

"താങ്കളുടെ പൂർവ്വികർ സമ്പാദിച്ച പുണ്യമെല്ലാം ഈ ക്രൂരമായ പ്രവൃത്തിയിലൂടെ നഷ്ടമായിരിക്കുന്നു. കേവലം, മാസത്തിലൊരിക്കൽ ഇവിടേക്കു വരുന്ന ഒരാളുടെ പാദസുഖത്തിനായി മാത്രം (selfishness) എത്രയധികം മൃഗങ്ങളാണ് വേദനിച്ചത്? സ്വന്തം കാലിൽ മാത്രമായി തോൽച്ചെരുപ്പ് അണിഞ്ഞ് മുളളിനെ മറികടക്കാമായിരുന്നു!"

ഈ കൊച്ചു കഥയ്ക്കു (sacrifice) സമാനമായി സ്വന്തം സുഖാന്വേഷണം നടത്തുന്ന മനുഷ്യവർഗ്ഗം, ഇപ്പോള്‍ മാനവരാശിയുടെ നിലനില്പിനുതന്നെ ഭീഷണിയായിരിക്കുന്നു.

ചില കാരണങ്ങള്‍ നോക്കുക-

1. ഭ്രൂണഹത്യയും ഗർഭഛിദ്രവും- യോഗശാസ്ത്രത്തിൽ (yoga science) 84 ലക്ഷം ജീവിവർഗങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നു കരുതുന്നു. അക്കൂട്ടത്തിൽ ദൈവിക അംശം ഇഴചേർന്നിരിക്കുന്ന (human origin) മനുഷ്യഗണമാണ് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠം. എന്നാലോ?

ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും മനോഹര ദൃശ്യമായി കരുതപ്പെടുന്നത് ശിശുക്കളുടെ പുഞ്ചിരിയാണെങ്കിൽ ഏറ്റവും ക്രൂരമായ ദൃശ്യം അല്ലെങ്കിൽ സത്യം എന്തായിരിക്കും?

അതും ശിശുക്കളുടെ കുരുന്നു ജീവനുകളുമായി ബന്ധമുള്ളതു തന്നെ!

-ഭ്രൂണഹത്യയും ഗർഭഛിദ്രവും!

രോഗങ്ങൾ, അപകടങ്ങൾ, യുദ്ധങ്ങൾ, വാർദ്ധക്യം, പട്ടിണി തുടങ്ങിയവയെല്ലാം കൂടി ലോകമാകെ ഏകദേശം അഞ്ചര കോടി മനുഷ്യർ ഒരു വർഷത്തിൽ (Death Toll) മരണപ്പെടുമ്പോൾ 5.6 കോടി കുരുന്നു ജീവനുകളെ ഭ്രൂണഹത്യയും ഗർഭഛിദ്രവും എന്ന ഒരു വഴിയിലൂടെ കൊന്നുകളയുന്നു! ഇതിൽ 1.6 കോടിയും ഇന്ത്യയുടെ ക്രൂരതയാണ്. നേരത്തേ, ഉദരത്തിലെ കുഞ്ഞിന്റെ വളര്‍ച്ച 20 ആഴ്ച വരെയുള്ളത് അടിയന്തര ഘട്ടങ്ങളില്‍ നശിപ്പിക്കാമെന്ന നിയമം അനുവദിച്ചിരുന്ന സ്ഥാനത്ത് 2020ൽ 24 ആഴ്ചയാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഇനിയും എണ്ണം കൂടുമെന്നു സാരം. ഈ വിഷയത്തിൽ ഇന്ത്യയിൽ ഗോവ (Goa) കഴിഞ്ഞാൽ രണ്ടാം സ്ഥാനം കരസ്ഥമാക്കി നാം മലയാളികൾ! ഒരു വർഷത്തിൽ ഏകദേശം എട്ടുലക്ഷത്തിനു മേൽ കേരളത്തിലാണ്! (Kerala)

2. പട്ടിണി മരണം- (starvation death) ലോകമൊട്ടാകെ, ഒരു വർഷത്തിൽ ഏകദേശം 90 ലക്ഷം മനുഷ്യർ പട്ടിണിമൂലം മരിക്കുന്നു. പട്ടിണിരാജ്യങ്ങളിലെ കുട്ടികള്‍ പുല്ലും മണ്ണും തിന്നു പിടഞ്ഞുവീണു മരിക്കുന്നു.  മറുവശത്ത്, വികസിത നഗരങ്ങളിലെ സ്കൂളുകളിൽ  കുട്ടികൾ ഭക്ഷണം എറിഞ്ഞു കളിക്കുന്നു. കൂട്ടുകാരുടെ മുഖത്ത് ഐസ്ക്രീം തേക്കുന്നു. സമ്പന്ന കുടുംബങ്ങൾ ആവശ്യത്തിൽ കൂടുതൽ ഭക്ഷണം ഓർഡർ ചെയ്ത് അല്ലെങ്കിൽ വീട്ടിൽ ഉണ്ടാക്കി ഓപ്ഷനുകൾ ആക്കി ഒരുപാട് ആഹാരം പാഴാക്കുന്നുണ്ട്. (food wasting) അതായത്, ലോകത്ത് ലഭ്യമായ ഭക്ഷണത്തിന്റെ 20% പാഴായി പോകുന്നു. ഇന്ത്യയില്‍ 67 കോടി ജനങ്ങളും ദാരിദ്ര്യത്തിലാണ്. (poverty rate)രാജ്യത്തിന്റെ ആകെ സമ്പത്തിന്റെ 73% കയ്യടക്കി വച്ചിരിക്കുന്നത് വെറും 1% വരുന്ന സമ്പന്നരാണ്. 

3. കാലില്‍ ചങ്ങലകള്‍ ഇല്ലാത്ത ആധുനികകാല അടിമത്തം- (slavery)ലോകത്ത് ഇത് അനുഭവിക്കുന്നത് ഏകദേശം നാലു കോടി ജനങ്ങളാണ്. പക്ഷേ, ഏറ്റവുമധികം ആളുകൾ അടിമത്തം അനുഭവിക്കുന്ന രാജ്യം ഇന്ത്യയാണ്. ഏകദേശം രണ്ടു കോടി മനുഷ്യർ! നിർബന്ധിത ഭിക്ഷാടനവും ലൈംഗികവൃത്തിയും വരെ അതിൽ ഉൾപ്പെടും.

4. ബാലവേല- ILO കണക്കു പ്രകാരം 16.8 കോടി കുട്ടികൾ ലോകത്ത് ഏതെങ്കിലും ബാലവേലകളിൽ (child labour) ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

5. അഭയാർഥികൾ- (refugees) ലോകത്ത് 6.53 കോടി അഭയാർഥികൾ നരകിക്കുന്നു. ആഭ്യന്തര യുദ്ധമാകുന്നു പ്രധാന കാരണം. നരകയാതനയുടെ പലായനം പലപ്പോഴും ലക്ഷ്യം കാണുന്നതിനു മുൻപേ മരണമടയും. ഏറ്റവും കൂടുതൽ രാജ്യം വിട്ടുപോയത് സിറിയ, അഫ്ഗാൻ, സൊമാലിയ. ഏറ്റവുമധികം ആളുകള്‍ ചേക്കേറിയത് തുർക്കിയിൽ(migration).

6. ആരോഗ്യ ബജറ്റിലെ കുറവ് - USA ഈ വർഷത്തെ പ്രതിരോധ ബജറ്റ് 633 ബില്യൻ ഡോളർ നൽകുമ്പോൾ ആരോഗ്യമേഖലയ്ക്ക് വെറും 106 ബില്യൺ മാത്രം!  (1 ബില്യൻ = 100 കോടി). ഇന്ത്യയിൽ ബജറ്റ് യഥാക്രമം 3.23 ലക്ഷം കോടിയും 69,000 കോടിയും! അതായത്, രാജ്യങ്ങൾക്ക് അകത്തും പുറത്തും തമ്മിലടിക്കാൻ എത്ര ഭീകരമായ പണമാണ് ചെലവഴിക്കുന്നത്? (Defence budget) അത് ആരോഗ്യമേഖലയുടെ ഗവേഷണങ്ങളെ പ്രോൽസാഹിപ്പിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എലിക്കെണി പോലെ വൈറസ് കെണികളും മറ്റും രൂപം കൊള്ളുമായിരുന്നു. ലോകമെങ്ങും സയന്റിസ്റ്റുകള്‍ ഗവേഷണത്തിനുള്ള പണം കണ്ടെത്താന്‍ വിഷമിക്കുന്നു!  

7.സന്തോഷസൂചിക- Happiness Index ലോകത്തില്‍ സന്തോഷം കുറഞ്ഞുവരികയാണ്. ഇവിടെയും ഇന്ത്യ ഏറെ പിറകിലാണ്. UN റിപ്പോര്‍ട്ട് പ്രകാരം, 2016-ല്‍ 118, 2017-ല്‍ 122, 2018-133, 2019-140 എന്നിങ്ങനെ താഴ്ന്ന റാങ്കോടെ സന്തോഷം കുറയുന്നു. തുടര്‍ച്ചയായി സന്തോഷത്തില്‍ ഒന്നാമതു നില്‍ക്കുന്ന ഫിന്‍ലന്‍ഡ്‌ Finland രാജ്യത്തിലെ 43% ജനങ്ങള്‍ ഏതെങ്കിലും മതത്തില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല! ഇന്ത്യയില്‍ വെറും 7%! അതായത്, ദൈവവിശ്വാസവും മതവിശ്വാസവും രണ്ടാണെന്ന് ഓര്‍ക്കുമല്ലോ. 

8. മതചൂഷണം- exploitation ലോകമെങ്ങും പണം വരുന്ന കച്ചവടമായി മതസ്ഥാപനങ്ങളും  അതിന്റെ ആരാധനകേന്ദ്രങ്ങളും മാറിയിരിക്കുന്നു. തന്മൂലം, പണത്തിനായും അധികാരത്തിനായും മനുഷ്യര്‍ പരസ്പരം പോരടിക്കുന്നു. അൻപതു കോടിയുടെ ദൈവാലയ കൊട്ടാരത്തിൽ വരുന്ന മനുഷ്യജീവികൾ ചിലപ്പോൾ പ്രാർഥിക്കുന്നത് കാറ്റെടുത്തു പോകാവുന്ന ടർപോളിൻഷെഡില്‍ നിന്ന് അടച്ചുറപ്പുള്ള  ഒരു വീടിനുവേണ്ടിയാകും!

9. ജോലിക്ക് അന്യായമായ കൂലി. (minimum wage) സര്‍ക്കാര്‍ജോലിയും ചുരുക്കം ചില സ്വകാര്യമേഖലയിലെ സ്ഥാപനങ്ങളും ഒഴികെ ഭൂരിഭാഗം ജോലികള്‍ക്കും ഇന്ത്യയില്‍ ന്യായമായ കൂലി കൊടുക്കുന്നില്ല. അതിനാല്‍, കുടുംബ സംവിധാനം ചെയ്യേണ്ട വീട്ടമ്മ ജോലിക്കു പോകുന്നതോടെ കുട്ടികളെയും പ്രായമായവരെയും നന്നായി ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല. പണ്ടുകാലത്ത്, പുരുഷന്മാര്‍ മാത്രമേ ജോലിക്കു പോയിരുന്നുള്ളൂ.  ഒരു ഹിറ്റ് സിനിമയുടെ സംവിധായകൻ ഏറ്റെടുക്കുന്ന വിവിധ തലത്തിലുള്ള ഏകോപനം പോലെ വീട്ടമ്മമാരാണ് ആ കുടുംബസിനിമ ഒരു ജീവിതമാകെ നിറഞ്ഞു നിൽക്കണമോ എന്നു തീരുമാനിക്കുന്നത്. സ്ത്രീകള്‍ കൂടുതലായും ജോലി ചെയ്യുന്ന സ്വകാര്യമേഖലയിലെ ഭൂരിഭാഗം അധ്യാപികമാരും നഴ്സുമാരും കുറഞ്ഞ ശമ്പളവും തൊഴില്‍ചൂഷണവും അനുഭവിക്കുന്നുണ്ട്. 

10. ആസക്തികള്‍- (Lust) മനുഷ്യന്‍ പലതരം ആസക്തികളുടെ സങ്കേതമാണ്. പണം, മദ്യം, മയക്കുമരുന്ന്, ദുര്‍ന്നടപ്പ്, പ്രശസ്തി, അധികാരം, അമിതാഹാരം, അത്യാഡംബരം, സോഷ്യല്‍ മീഡിയ... (Addiction) ചൈനക്കാര്‍ അത്യാര്‍ത്തിയോടെ വന്യജീവികളെ തിന്നപ്പോള്‍ ലോകത്തെ വൈറസ്‌ തിന്നാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.  

ഇനിയും  ദൈവം-മനുഷ്യര്‍ ബന്ധത്തെ വെറുപ്പിക്കുന്ന അനേകം കാര്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റ് നീളുകയാണ്. അതായത്- ഈ ഭൂമിയില്‍ മനുഷ്യര്‍ വിതയ്ക്കുന്ന ക്രൂരതയും അഴിമതിയും അസമത്വവും അശാന്തിയുടെ നാളുകളും കൂടിവരുന്ന വേളയില്‍ പ്രകൃതി/ദൈവം വെറുതെ കയ്യുംകെട്ടി നോക്കിയിരിക്കുമോ?  യാതൊരു പ്രയോജനവുമില്ലാത്ത വര്‍ഗ്ഗത്തെ ഭൂമിയില്‍നിന്നും തുടച്ചുനീക്കുന്ന പ്രതിഭാസം ദിനോസറുകളുടെ കാലത്തെ കൂട്ടവംശനാശം (extinct species)നമ്മെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു. ആറര കോടി വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ്, 11-81 കി.മീ വലിപ്പമുള്ള വസ്തു (ഉല്ക്ക/ഛിന്നഗ്രഹം) ഭൂമിയില്‍ വന്നിടിച്ച്‌ 75% ജീവജാലങ്ങളും നശിച്ചതില്‍ ഭീകരജീവികളായ ദിനോസറുകളും (Dinosaurs) ഉണ്ടായിരുന്നു. 1994ല്‍ വ്യാഴത്തില്‍ 1 കി.മീ വലിപ്പമുള്ള ഷൂമാക്കര്‍ലെവി-വാല്‍നക്ഷത്രം  (Comet)ഇടിച്ചുകയറി  ഭൂമിയോളമുള്ള ഗര്‍ത്തം രൂപപ്പെട്ടു. 

അങ്ങനെയെങ്കില്‍, നാം സ്വയം ചോദിക്കേണ്ട ചില ചോദ്യങ്ങളുണ്ട്- പ്രപഞ്ചസൃഷ്ടാവായ ദൈവം/ പ്രകൃതി Almighty The creator, GOD, nature നമ്മെ കൈവിടാതിരിക്കാന്‍ എന്താണു ചെയ്യാനാവുക?  

മനുഷ്യപ്രീതിയല്ലാതെ ദൈവപ്രീതി എങ്ങനെ തിരികെ പിടിക്കാം?

Survival of human beings?

അസാമാന്യ ബുദ്ധികേന്ദ്രമായിരുന്ന സയന്റിസ്റ്റ്-ആൽബർട്ട് ഐൻസ്റ്റീൻ Albert Einstein അവസാന നാളുകളിൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു- "എന്റെ ജീവിതം പാഴായിപ്പോയോ എന്നെനിക്കു ചിലപ്പോൾ തോന്നിപ്പോകാറുണ്ട്. ഞാൻ വിദൂരങ്ങളായ നക്ഷത്രങ്ങളിലേക്ക് അന്വേഷണം നടത്തി. എന്നാൽ എന്നിലേക്കു തന്നെ അന്വേഷണം നടത്താൻ ഞാൻ മറന്നു പോയി. ഞാൻ തന്നെയായിരുന്നു ഏറ്റവും അരികിലെ നക്ഷത്രം!"

മേല്‍പറഞ്ഞ ഒരുപാടു പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കുള്ള ഒരു പ്രതിവിധിയാകുന്നു യോഗ. 454 കോടി വര്‍ഷം പ്രായമായ ഭൂമിയില്‍ (Earth) മതം, (Religion) രാഷ്ട്രീയം (Politics) എന്നിവ പടര്‍ത്തുന്ന വിഷം ചെറുതല്ല. പല രാജ്യങ്ങളുടെയും അഭ്യന്തരയുദ്ധങ്ങള്‍ക്കും അത് കാരണമായി. മനുഷ്യര്‍ പരസ്പരം മനസ്സിനുള്ളില്‍ മുള്‍വേലി കെട്ടി അകറ്റി നിര്‍ത്തി.   യോഗയില്‍ നമ്മുടെ ആത്മാവും പ്രപഞ്ചസ്രഷ്ടാവായ ദൈവവും മാത്രമേയുള്ളൂ. ഇടനിലക്കാര്‍ ഇല്ല. യോഗയുടെ രണ്ടാമത്തെ ശാഖ- നിയമത്തില്‍ ഈശ്വരപ്രണിധാനം ഉപശാഖയാണ്.     

കേരളത്തില്‍ ആറു ലക്ഷം സര്‍ക്കാര്‍ ജോലിക്കാരില്‍ നിസ്സാര കാര്യങ്ങള്‍ക്കു വരെ പോസ്റ്റ്‌ ഉണ്ടെങ്കിലും സര്‍ക്കാര്‍ യോഗാ ജോലിക്കാരെ എനിക്ക് ഇതുവരെ കാണാന്‍ സാധിച്ചിട്ടില്ല. മതരാഷ്ട്രീയവളവുകള്‍ ഇല്ലാത്ത പക്വതയുള്ള ഉന്നത വിദ്യാഭാസമുള്ള അധ്യാപകരും  ഈ രംഗത്തേക്കു കടന്നുവരണം. സ്കൂള്‍-കോളജ് തലത്തില്‍ ഏകീകൃത സിലബസില്‍ യോഗ വിദ്യാഭ്യാസം ഉള്‍പ്പെടുത്തി യുവതലമുറയുടെ ആത്മനിയന്ത്രണം സാധ്യമാകട്ടെ. സമ്പന്നവിഭാഗത്തിനും  ഉയര്‍ന്ന ജോലി, ഉന്നത അധികാരം എന്നിവ ഉള്ളവര്‍ക്കും മനസ്സുഖം കുറവെങ്കില്‍ അതിനര്‍ത്ഥം  വിദ്യാഭ്യാസത്തില്‍ എന്തോ കുറവുണ്ടെന്നു തന്നെ.  തെറ്റുകള്‍ ഇല്ലാത്ത മനുഷ്യജീവിതം അസാധ്യമെങ്കിലും യോഗയിലൂടെ കുറയ്ക്കാന്‍ ബോധപൂര്‍വം ശ്രമിക്കണം. അങ്ങനെ, സ്നേഹവും നന്മയും കൊണ്ട് ഈ ഭൂമിയെ സമ്പന്നമാക്കാന്‍ മനുഷ്യര്‍ ശ്രമിച്ചാല്‍ പ്രപഞ്ചശക്തി/പ്രകൃതിയില്‍ (Cosmic power) നിന്നും സത്ഫലങ്ങള്‍ ഉറപ്പ്.

04/01/21

karnante danam

 Arjunanum Karnanum

ഒരു ദിവസം, അർജ്ജുനൻ കൃഷ്ണനോട് സംശയം ഉന്നയിച്ചു-

"കൃഷ്ണാ, ഞാനും നന്നായി ദാനം ചെയ്യാറുണ്ട്.
പക്ഷേ, എന്തുകൊണ്ടാണ് കർണ്ണനെ എല്ലാവരും ദാനത്തിന്റെ രാജാവായി കരുതുന്നത്?”

കൃഷ്ണൻ അർജ്ജുനനുമായി ഒരു മലയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി. അവിടെ ചെന്ന കൃഷ്ണൻ തന്റെ ശക്തികൊണ്ട് അത് സ്വർണ്ണമലയാക്കി മാറ്റി.

അനന്തരം, അർജ്ജുനനോട് പറഞ്ഞു-

"അർജ്ജുനാ, സ്വര്‍ണമല നിന്റെയാണ്. നീ ഇത് ജനങ്ങൾക്ക് ദാനമായി നൽകിയാലും. ഇന്ന് സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുന്നതിനു മുൻപ് ദാനം പൂർത്തിയാക്കണം. ബാക്കി വരുന്ന സ്വർണ്ണം വീണ്ടും കല്ലായി മാറും”

അർജ്ജുനൻ സന്തോഷത്തോടെ ഒരു മഴു കൊണ്ട് ആ സ്വർണ്ണമലയുടെ ഒരു വശത്തു നിന്ന് മുറിച്ചെടുത്ത് ദാനം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ആളുകള്‍ വളരെയധികമായിരുന്നു. അവിടം ബഹളമയമായി.

എന്നാല്‍, അസ്തമിക്കാൻ ഒരു നാഴിക മാത്രം ഉള്ളപ്പോൾ ഒരു ചെറിയ ഭാഗം പോലും തീർന്നിട്ടില്ല!

അര്‍ജുനന് വെപ്രാളമായി. കൃഷ്ണൻ അർജ്ജുനനോട് ചോദിച്ചു-

"ഞാന്‍ ഇനി എന്ത് ചെയ്യണം? മല എനിക്ക് തിരികെ തരുന്നോ?”

അർജ്ജുനൻ പറഞ്ഞു-

തിരികെ എടുത്തോളൂ കൃഷ്ണാ, എനിക്ക് ഇനി വയ്യ”

കൃഷ്ണൻ ഉടൻ തന്നെ ആളയച്ച് കർണ്ണനെ വരുത്തി. അർജ്ജുനനോട് പറഞ്ഞത് തന്നെ കർണ്ണനോടും പറഞ്ഞു.

ദൂരെ സൂര്യൻ അസ്തമിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നത് കൃഷ്ണനും അർജ്ജുനനും കർണ്ണനും കാണാം. പക്ഷെ, കർണ്ണൻ പതറിയില്ല. നേരെ മുന്നോട്ട് വന്ന് ജനങ്ങളോട് പറഞ്ഞു-

"ഇതാ, കൃഷ്ണൻ എനിക്ക് തന്ന ഈ സ്വർണ്ണമല. അത് നിങ്ങളുടെതാണ്. എടുത്തുകൊള്ളുക”

ദാനം പൂർത്തിയാക്കി കർണ്ണൻ തിരിഞ്ഞു നടന്നപ്പോൾ സൂര്യൻ മെല്ലെ മെല്ലെ സമുദ്രത്തിൽ താഴ്ന്ന് തുടങ്ങി, പുത്രനെ കുറിച്ചുള്ള അഭിമാനത്തോടെ!

കൃഷ്ണൻ അർജ്ജുനനോട് പറഞ്ഞു-

"നോക്കുക, ഇതാണ് നിങ്ങൾ തമ്മിൽ ഉള്ള വ്യത്യാസം. നീ ദാനം ചെയ്യുമ്പോൾ നിന്റെ സ്വത്താണ് ദാനം ചെയ്യുന്നത് എന്ന വിചാരത്തോടെ ചെയ്യുന്നു. കർണ്ണൻ ദാനം ചെയ്യാൻ മനസ്സിൽ വിചാരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ആ സ്വത്ത് മറ്റാരുടെയോ ആയിക്കഴിഞ്ഞു”

അർജ്ജുനൻ, മൗനമായി നടന്നകലുന്ന കർണ്ണനെ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി നിന്നു.

A good mahabharath story about donation, gift, offer, present etc, enjoy online epic series.

03/01/21

പുരാണകഥകള്‍ മഹാഭാരതം

 കര്‍മഫലം

കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധം കഴിഞ്ഞു. പാണ്ഡവര്‍ വിജയിച്ചു. കൗരവര്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടു.

മക്കളെ നഷ്ടപ്പെട്ട ധൃതരാഷ്ട്രർ കൃഷ്ണനോട് ചോദിച്ചു-

"എന്റെ നൂറു പുത്രന്മാരും മരിക്കാന്‍ കാരണം എന്താണ്?"

അപ്പോള്‍ കൃഷ്ണന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു-

"അന്‍പതു മുന്‍ജന്മങ്ങൾക്കു മുന്‍പ്, അങ്ങ് ഒരു വേട്ടക്കാരൻ ആയിരുന്നു. അതിനിടയില്‍, അമ്പെയ്ത ഒരു കിളി പറന്നു പോയ ദേഷ്യത്തിൽ കൂട്ടിലുണ്ടായിരുന്ന നൂറു കുഞ്ഞുങ്ങളെയും കൊന്നു കളഞ്ഞു. അച്ഛനായ ആണ്‍ കിളി നിസ്സഹായതയോടെയും വേദനയോടെയും അതു കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. വിടെ, സ്വന്തം പിതാവിനു മക്കളുടെ മരണം കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുവാൻ കാരണമായതാണ് ഇപ്പോഴത്തെ വേദനയ്ക്കു കാരണം”

ധൃതരാഷ്ട്രർ വീണ്ടും ചോദിച്ചു-

"അങ്ങനെയെങ്കില്‍, അതിന് അന്‍പതു ജന്മങ്ങളുടെ കാലതാമസം ഉണ്ടായതെങ്ങനെ?”

അപ്പോള്‍ കൃഷ്ണഭഗവാന്‍ പറഞ്ഞു-

"കഴിഞ്ഞ അന്‍പതു ജന്മങ്ങൾ അങ്ങ്, നൂറുപുത്രന്മാരുണ്ടാകാനുള്ള പുണ്യം നേടുകയായിരുന്നു!"

ആശയത്തിലേക്ക് വരാം...

ഇവിടെ സൂചിപ്പിച്ചപോലെ, ഓരോ വ്യക്തിയും ചെയ്യുന്ന നല്ലതും ചീത്തയുമായ കര്‍മങ്ങള്‍ക്ക് യഥാക്രമം നല്ലതും ചീത്തയുമായ ഫലങ്ങള്‍ ലഭിക്കും. അവയില്‍ ചിലത് ഒരു ജന്മം കൊണ്ടും മറ്റുള്ളവ അനേകം ജന്മങ്ങള്‍കൊണ്ടും!

ചില കര്‍മഫലങ്ങള്‍ വരുംതലമുറയിലേക്കു വ്യാപിക്കുമെന്നും വിശ്വാസങ്ങളുണ്ട്.

ആയതിനാല്‍, സത്കര്‍മങ്ങള്‍ ചെയ്യാനും പ്രേരിപ്പിക്കാനും പ്രചരിപ്പിക്കാനും നമുക്കു ജാഗ്രതയും ശ്രദ്ധയും കൊടുക്കാം.

പുരാണകഥകള്‍ മഹാഭാരതം. ഓണ്‍ലൈന്‍ വായന സൗജന്യമായി തുടരുമല്ലോ.

This is a story about karmayogam, karmafalam, result after an action. So that, you should purify your thoughts, words, and action plans.

02/01/21

മഹാഭാരതം കഥകള്‍

 അർജുനന്റെ ഗർവ്

ശ്രീകൃഷ്ണൻ അർജുനന്റെ ഗർവ് കുറയ്ക്കുന്ന ഒരു കഥയാവട്ടെ അടുത്തത്‌.

ഒരു ദിവസം, ശ്രീകൃഷ്ണനും അർജുനനും ഉദ്യാനത്തിലിരിക്കുകയായിരുന്നു. സംഭാഷണങ്ങൾക്കിടയിൽ, താൻ അസ്ത്രവിദ്യയിൽ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും കേമൻ എന്ന് അർജുനൻ വീമ്പിളക്കി.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ അതു സമ്മതിച്ചുവെങ്കിലും, അതിന്റെ പൊങ്ങച്ചം ഒന്നു ശമിപ്പിക്കണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു.

അപ്പോൾ കൃഷ്ണ ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു:

"അർജുനാ, നീ അസ്ത്രവിദ്യയിൽ അജയ്യനെങ്കിലും ദാനശീലത്തിൽ കർണനെ വെല്ലാൻ ഈ ലോകത്തിലാരുമില്ല"

താനും ദാനശീലത്തിൽ ആരുടെയും പിറകിലല്ലെന്ന് അർജുനൻ വാദിച്ചു.

ആ സമയത്ത്, അവരുടെ അരികിലേക്ക് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒരു സാധു ബ്രാഹ്മണൻ കടന്നു വന്നു-

"എന്റെ ഭാര്യ മരണമടഞ്ഞു. ശവദാഹത്തിനായി ചന്ദനത്തടി ഒരിടത്തും കിട്ടാനില്ല, ദയവായി എന്നെ നിങ്ങൾ ഈ ആപത്തിൽനിന്ന് രക്ഷിച്ചാലും "

ഇതു തന്നെയാണ് തന്റെ ദാനശീലം തെളിയിക്കാൻ പറ്റിയ അവസരമെന്നു കരുതി അർജുനൻ പല ദിക്കുകളിലും ചന്ദന വിറക് തേടിയലഞ്ഞു. പക്ഷേ, ഒരിടത്തും കിട്ടാതെ തിരികെയെത്തി.

അനന്തരം, ശ്രീകൃഷ്ണൻ, ബ്രാഹ്മണനെ കർണന്റെ കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് പറഞ്ഞയച്ചു.

കർണ്ണനും ചന്ദനത്തടി തേടി തളർന്നതല്ലാതെ എവിടെയും കിട്ടില്ലെന്നുറപ്പായി. അതുവരെയും കർണ്ണൻ ആരെയും നിരാശരാക്കി മടക്കി അയച്ച ചരിത്രവുമില്ലായിരുന്നു.

കർണ്ണൻ മറ്റൊന്നും ആലോചിക്കാതെ തന്റെ കൊട്ടാരത്തിലെ ചന്ദനത്തൂൺ പിഴുതെടുത്ത് ബ്രാഹ്മണനു കൊടുത്ത് അയാളെ സമാധാനത്തോടെ യാത്രയാക്കി!

ദാനശീലമെന്നാൽ കർണന്റെ മുന്നിൽ താനൊന്നുമല്ലെന്ന് ഈ സംഭവത്തോടെ അർജുനൻ മനസ്സിലാക്കി. ശ്രീകൃഷ്ണൻ, അങ്ങനെ അർജുനന്റെ ഗർവ്വ് കളയുകയും ചെയ്തു.

മഹാഭാരതം കഥകള്‍ തുടരും...

01/01/21

Mahabharatham kathakal

 ദുര്യോധനന്റെ സംശയം

ഒരിക്കല്‍, ദുര്യോധനൻ ഒരു സങ്കടവുമായി ശ്രീകൃഷ്ണന്‍റെ അടുക്കലെത്തി-

"ശ്രീകൃഷ്ണാ, ഈ ലോകത്തുള്ളവരെല്ലാം എന്നെ ഒരു ദുഷ്ടനായിട്ടാണ് കാണുന്നത്. എന്നാലോ? ധർമ്മപുത്രരെ നല്ലവനായിട്ടും. ഞാനെന്തു തെറ്റാണ് ചെയ്തത്? ഞാൻ ധർമ്മം മാത്രമല്ലേ ചെയ്തിട്ടുള്ളൂ?"

"ദുര്യോധനാ, നിന്റെ ചോദ്യത്തിന് ഞാൻ നാളെ ഉത്തരമേകാം. നീ ഒരു കാര്യം ചെയ്യണം, നാളെ വരുമ്പോൾ എവിടെ നിന്നെങ്കിലും ഒരു നല്ല മനുഷ്യനെ കൂട്ടി വരിക"

"ശരി, അങ്ങനെയാവട്ടെ"

ദുര്യോധനൻ അത്തരം ആളിനെ അന്വേഷിച്ചുപോയി.

ഉടന്‍തന്നെ, ശ്രീകൃഷ്ണൻ ധർമ്മപുത്രരെ വിളിച്ചു. ദുര്യോധനോട് പറഞ്ഞപോലെ മറ്റൊരു വ്യവസ്ഥയും പറഞ്ഞു:

"നാളെ വരുമ്പോൾ എവിടെ നിന്നെങ്കിലും ഒരു ചീത്ത മനുഷ്യനെ കണ്ടെത്തി കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വരിക"

അതിന്‍പ്രകാരം, ധര്‍മപുത്രര്‍ ഒരു ചീത്ത മനുഷ്യനെ തിരക്കി നടപ്പായി.

അടുത്ത ദിവസം ദുര്യോധനനും ധർമപുത്രനും ഒരേസമയത്ത് ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ മുമ്പിലെത്തി. ക്ഷേ, മറ്റാരും കൂടെയില്ലായിരുന്നു!

അപ്പോള്‍, ശ്രീകൃഷ്ണൻ ദുര്യോധനോടു ചോദിച്ചു-

"ഇതെന്തു പറ്റി? ഒരു നല്ല മനുഷ്യനെക്കൂടി കൂട്ടണമെന്നല്ലേ ഞാൻ പറഞ്ഞത് എന്നിട്ട്, എവിടെയാണ് ആ നല്ല മനുഷ്യൻ? "

"ഞാനെന്തു ചെയ്യും? ഈ ഹസ്തിനപുരിയാകെ ഇന്നലെ മുഴുവൻ തിരഞ്ഞിട്ടും ഒരൊറ്റ നല്ല മനുഷ്യനെപ്പോലും കണ്ടില്ല. എല്ലാം ദുഷ്ടന്മാർ!”

ഉടനെ, ശ്രീകൃഷ്ണൻ ധർമപുത്രരുടെ നേരേ തിരിഞ്ഞു ചോദിച്ചു-

"എന്താ, ധര്‍മപുത്രര്‍ തനിച്ചു വന്നത്?"

"കൃഷ്ണാ, എന്റെ കാര്യവും ഏതാണ്ട് അങ്ങനെ തന്നെ, എത്ര അലഞ്ഞിട്ടും ഈ ഹസ്തിനപുരിയിലെങ്ങും ഒരൊറ്റ ചീത്ത മനുഷ്യനെപ്പോലും കാണാനായില്ല. ഞാനെന്തു ചെയ്യും?"

ശ്രീകൃഷ്ണൻ ദുര്യോധനനോട് പറഞ്ഞു:

"ഹേയ്, ദുര്യോധനാ, തന്റെ ഇന്നലത്തെ ചോദ്യത്തിന് ഇതാണ് ഉത്തരം! ഹസ്തിനപുരിയിലെല്ലായിടത്തും തിരഞ്ഞിട്ടും ഒരു നല്ല മനുഷ്യനെ കണ്ടെത്താൻ താങ്കൾക്കു കഴിഞ്ഞില്ല കാരണം, നീ മറ്റുള്ളവരിൽ നന്മ കാണുന്നില്ല. പകരം, തിന്മ മാത്രമേ കാണുന്നുള്ളൂ, അതുകൊണ്ട് എല്ലാവരും താങ്കളെ ഒരു ചീത്ത മനുഷ്യനായിട്ടാണ് പരിഗണിക്കുന്നത്.

എന്നാല്‍, ധർമപുത്രരെ നോക്കുക. യാള്‍ക്ക് ആരെയും ചീത്ത മനുഷ്യനായി ഈ രാജ്യത്ത് കാണാനാകുന്നില്ല. എന്താണു കാരണം? യാളുടെ കണ്ണിൽ എല്ലാവരും നല്ലവരാണ്. അതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തെയും എല്ലാവരും നല്ലവനായി കാണുന്നു. യഥാര്‍ഥത്തില്‍, നമ്മുടെ മനസ്സിലെ നന്മയും തിന്മയും തന്നെയാണ് നാം പുറത്തും കാണുന്നത്!"

ശ്രീകൃഷ്ണന്‍റെ മറുപടിയില്‍ ദുര്യോധനന്‍ സത്യം ഗ്രഹിച്ചു.

mahabharatham kathakal purana stories online reading