malayalamplus.com: 1175 Malayalam eBooks for free online reading

  സിൽബാരിപുരം ദേശത്ത് അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്ന ഒരു സന്യാസിയുണ്ടായിരുന്നു. അയാൾ അയൽ രാജ്യത്തെ പൗരനാണെന്നാണ് ആളുകൾ പറയുന്നത്. മിക്കവാറും ഏതെങ്കിലും മരത്തണലിൽ ആകും വിശ്രമവും ഉറക്കവും. ഒരു ദിവസം, ചന്തയിലേക്ക് കുതിരവണ്ടിയിൽ പോകുകയായിരുന്നു ആ നാട്ടിലെ പ്രഭു. അയാൾ ഒട്ടും വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാതെ അമിത ലാഭത്തിൽ കച്ചവടം ചെയ്യുന്നവനാണ്. അയാൾ നോക്കിയപ്പോൾ സന്യാസി ചില തൈകൾക്ക് വെള്ളം ഒഴിക്കുന്നതു കണ്ടു. ഈ സന്യാസി എന്താണു ചെയ്യുന്നതെന്ന് അറിയാൻ വേണ്ടി പ്രഭു കുതിരവണ്ടിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി. അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു - "ഇത് വഴിയോരമാണ്. നിങ്ങൾ ഇവിടെ എന്തു ചെയ്യുകയാണ്?" സന്യാസി പറഞ്ഞു -"ഇത് നല്ല രുചിയുള്ള ഇനം മാമ്പഴത്തിൻ്റെയും ചക്കപ്പഴത്തിൻ്റെയും കുരു കുഴിച്ചിട്ട് ഞാൻ വളർത്തിയ തൈയാണ്. അതു വാടിപ്പോകാതെ അടുത്തുള്ള കുളത്തിലെ വെള്ളം കൊണ്ടു വന്ന് ഒഴിക്കുകയാണ് " ഉടൻ, പ്രഭു പരിഹാസത്തോടെ ചോദിച്ചു - "താങ്കൾ എന്തൊരു മണ്ടനാണ്? ഈ മാവും പ്ലാവും ഫലം തരുന്നതിനു മുൻപ് വയസ്സായ ഇയാൾ മരിക്കില്ലേ? എന്നെ നോക്കൂ. ഞാൻ ലാഭം കിട്ടാത്ത ഒന്നിലും സമയം കളയില്ല" സന്യാസി പറഞ്ഞു -"ഈ പ്രവൃത്തി കൊണ്ട് മറ്റുള്ളവർക്കു ല...

In the land of Silbaripuram, there lived a wandering monk. People used to say that he was a citizen of a neighboring country. Most of the time, he would spend his days resting or sleeping under the shade of some tree. One day, a Prabhu (Landlord) was heading to the market in his horse-drawn carriage. He was known for being uncompromising and always traded for excessive profits. As he passed by, he noticed the monk watering some small saplings. Curious to know what the monk was up to, the Prabhu stepped down from his carriage. He asked, "This is just a roadside; what are you doing here?" The monk replied, "I have planted seeds of very tasty varieties of mango and jackfruit, and these are the saplings I’ve raised. I am bringing water from the nearby pond to ensure they don't wither away." Immediately, the Prabhu asked mockingly, "What a fool you are! Won’t an old man like you pass away long before these mango and jackfruit trees ever bear fruit? Look at me—I ...

  യൂറോപ്യൻ രാജ്യത്ത് (സ്കോട്ലൻ്റ്) ഭരിച്ചിരുന്ന മിടുക്കനായ രാജാവായിരുന്നു റോബർട്ട് ബ്രൂസ്. ഒരിക്കൽ, അയൽ രാജ്യമായ ഇംഗ്ലണ്ടിലെ രാജാവ് ആക്രമിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ പറ്റിയില്ല. സ്വന്തം പട തോറ്റോടി. ബ്രൂസ് തലനാരിഴയ്ക്ക് രക്ഷപെട്ടു. അയാൾ അതിവേഗം ഓടി ഒരു ഗുഹയിൽ ചെന്ന് ഒളിച്ചു. ആകെ നിരാശനായി മൂകനായി ഗുഹയിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ ഒരു കാഴ്ച കണ്ടു - ഒരു ചിലന്തി, ഗുഹയുടെ കവാടത്തിൽ ഒരറ്റത്തു നിന്നും വല കെട്ടാനായി മറ്റേ അറ്റത്തേക്കു ചാടുന്നു! ഒന്നാമത്തെ ചാട്ടത്തിൽ ചാടി പിടിക്കാൻ എത്തിയില്ല. രണ്ടാമതും പറ്റിയില്ല. എന്നാൽ, ചിലന്തി വീണ്ടും ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. മൂന്ന്... നാല്... അഞ്ച്...ആറ്...അത്രയും തവണ പരാജയപ്പെട്ടു! പക്ഷേ, എഴാമത്തെ ചാട്ടത്തിൽ അത് ലക്ഷ്യം കണ്ടു! ഈ കാഴ്ച കണ്ടു കൊണ്ടിരുന്ന ബ്രൂസിനെ ഏറെ ചിന്തിപ്പിച്ച വിഷയമായി ഇത്. അയാൾ പിറുപിറുത്തു - "കേവലം, ഒരു ചിലന്തി ആദ്യത്തെ ആറു പ്രാവശ്യത്തെ പാഴായ പരിശ്രമം കണ്ടിട്ടും തോറ്റു പിന്മാറിയില്ല. ഒരു മനുഷ്യനായ എനിക്ക് എന്തുകൊണ്ട് വീണ്ടും പരിശ്രമിച്ചു കൂടാ?" അയാൾ ഗുഹയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി. രഹസ്യമായി തോറ്റോടിയ ഭടന്മാരെ കണ്ടുപിടിച്ച് സംഘം ചേർന്ന് ...

Robert Bruce was a clever King who ruled Scotland, a European country. Once, when the King of the neighboring country, England, launched an attack, he was unable to hold his ground. His army was defeated and fled. Bruce himself managed to escape by a whisker. He ran swiftly and hid inside a cave. As he sat there, deeply dejected and silent, he witnessed a sight— A spider, at the mouth of the cave, was trying to jump from one end to the other to weave its web! In the first jump, it could not reach the other side. It failed the second time as well. However, the spider kept on trying. Three… four… five… six… it failed that many times! But on the seventh attempt, it succeeded in reaching its goal! Watching this gave Bruce a lot of food for thought. He muttered to himself— "If a mere spider does not give up even after seeing its first six attempts go to waste, why can't I, a human being, try again?" He stepped out of the cave. He secretly located his soldiers who had fled, gat...

  നിത്യജീവിതത്തിലെ പലതരം ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ കണ്ണിനെ നല്ല ആരോഗ്യത്തിൽ നിലനിർത്താൻ പറ്റും. 1. വാഹനങ്ങളിൽ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ ശക്തമായ കാറ്റ് അടിച്ചാൽ കണ്ണിൽ പോറലുകൾ വീഴാം. അലർജി വരാം. 2. AC തണുപ്പ് മുഖത്തേക്ക് അടിക്കുന്ന രീതി ഒഴിവാക്കണം. 3. മുടി ഹീറ്റ് ചെയ്യുന്നത് ഒഴിവാക്കുക. 4. ഹെയർ ഡൈ, ഷാംപൂ, മുഖത്തുള്ള സൗന്ദര്യവർദ്ധക സാധനങ്ങൾ കുറയ്ക്കണം / ഒഴിവാക്കുക. കണ്ണിൽ സോപ് പോകാതെ ശ്രദ്ധിക്കണം. 5. കിടന്നുകൊണ്ട് വായിക്കരുത്. താഴേക്ക് കുനിഞ്ഞ് വായിക്കരുത്. കണ്ണിന് മർദ്ദം കൊടുക്കരുത്. ബലൂൺ പോലെ യാതൊന്നും ശക്തിയായി ഊതി വീർപ്പിക്കരുത്. 6. കണ്ണിൽ കരട് പോയാൽ തിരുമ്മരുത്. വെള്ളത്തിൽ കഴുകുക. 7. ഫോണിലും ഡിജിറ്റൽ സ്ക്രീനിലും Blue light ഒഴിവാക്കുന്ന eye comfort ON/ blue light filter ON ചെയ്യുക. 8. Screen brightness തീരെ കുറച്ചും വളരെ കൂട്ടിയും വായിക്കരുത്. മുറിയിലെ വെളിച്ചം അനുസരിച്ച് അത് ക്രമീകരിക്കുക. 9. Radiation ഉള്ള സാധാരണ ബൾബ്, CFL ഒഴിവാക്കി LED ബൾബ് ഉപയോഗിക്കുക. 10. ലേസർ ലൈറ്റ് ഒഴിവാക്കണം. 11. വിഡിയോ, ഫോട്ടോ എന്നിവ നല്ലതാക്കാൻ അമിത പ്രകാശം മുഖത്തേക്ക് വരുത്തരുത്. 12. ന്യായമായ വെളിച്ചത്തിൽ ജ...

  സിൽബാരിപുരം രാജ്യത്തെ ഒരു ഗ്രാമത്തിലായിരുന്നു ചങ്ങാതികളായ വീരമണിയും ദാമുവും താമസിച്ചിരുന്നത്. ഒരിക്കൽ, രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും നല്ല ജ്യോതിഷാലയത്തിൽ പഠനത്തിനായി അവർ ചേർന്നു. രണ്ടു വർഷമായി ആശ്രമത്തിൽ താമസിച്ച് പഠിച്ച ശേഷം അവർ ഗുരുവിനോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് കാട്ടിലൂടെയുള്ള എളുപ്പ വഴിയിൽ നാട്ടിലേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങി. "നമുക്ക് കൊട്ടാരത്തിലെ ജ്യോതിഷികളായി എങ്ങനെയും കയറിപ്പറ്റണം" വീരമണി അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ദാമു അതിനെ അനുകൂലിച്ചു. എന്നാൽ, അതേ സമയം ദാമു ചിന്തിച്ചത് മറ്റൊരു വിധത്തിലായിരുന്നു. അവൻ പിറുപിറുത്തു - "കൊട്ടാരത്തിൽ രണ്ട് ജ്യോതിഷ പണ്ഡിതൻ്റെ ആവശ്യമില്ല. ഒരാളെ മാത്രമേ നിയമിക്കൂ. എങ്ങനെയും എനിക്ക് ആ ജോലി കിട്ടിയേ തീരൂ!" അവർ നടന്നു പോകുന്നതിനിടയിൽ, നായാട്ടിനായി കാട്ടിലൂടെ പോകുന്ന രാജാവ് എതിരെ വന്നു. കുതിരപ്പുറത്തു നിന്നും രാജാവ് ഇറങ്ങി അവർ ആരാണെന്ന് തിരക്കി. ഉടൻ, രാജാവ് പറഞ്ഞു -"നിങ്ങൾ ജ്യോതിഷം നന്നായി പഠിച്ചോ എന്ന് എനിക്കറിയണം. ദാമു എൻ്റെ ഭാവി പ്രവചിക്കുക. പിന്നെ, വീരമണിയും" വീരമണിയെ രാജാവ് മാറ്റിനിർത്തി. തുടർന്ന്, ദാമു തൻ്റെ കവിടി നിരത്തി നോക്കിയപ്പോൾ ഞെട്ടി! രാജാവ് അല്പാ...

Veeramani and Damu, two friends, lived in a village in the kingdom of Silbaripuram. Once, they enrolled to study at the kingdom’s best astrology school. After spending two years residing and studying at the ashram, they bid farewell to their Guru (teacher) and started walking towards their village via the shortcut through the forest. "We must somehow manage to become the court astrologers at the palace," said Veeramani, and Damu agreed. However, at the same time, Damu was thinking differently. He muttered to himself, "The palace does not need two astrology scholars. They will only appoint one person. I must get that job somehow!" As they were walking, the King, who was passing through the forest for a hunt, came across them. The King dismounted his horse and inquired who they were. The King immediately said, "I need to know if you have studied astrology well. Damu, you predict my future. And then, Veeramani." The King kept Veeramani aside. Damu then laid o...

You can maintain good eye health by paying attention to various small things in daily life."  * When traveling in vehicles, strong wind blasts can cause scratches in the eyes or lead to allergies.  * Avoid letting the AC (Air Conditioner) breeze blow directly onto your face.  * Avoid heat styling your hair (hair heating).  * You should reduce or avoid hair dye, shampoo, and facial cosmetics/beauty products. Be careful not to let soap get into your eyes.  * Do not read lying down. Do not read leaning forward (bending down). Do not exert pressure on your eyes. Do not forcefully inflate anything like a balloon.  * If a foreign particle (dust/grit) enters your eye, do not rub it. Wash it out with water.  * On phones and digital screens, turn on the Eye Comfort (or Blue Light Filter) setting to eliminate blue light.  * Do not read with the screen brightness set too low or too high. Adjust it according to the light in the room.  * Avoid regular inc...

  കണ്ണിൻ്റെ കാഴ്ചയെ ആരോഗ്യത്തിൽ നിർത്തുന്ന വിറ്റമിനുകൾ - A , B6 , B9 , B12 , C , E, എന്നിവയാണ്. കൂടാതെ, Antioxidant, Omega 3 fatty acid, Zinc എന്നിങ്ങനെ പലതരം കാര്യങ്ങൾ കണ്ണിനെ സഹായിക്കുന്നുണ്ട്. Vitamin A - വെളിച്ചം കുറവുള്ള സമയത്ത് കണ്ണിൻ്റെ കാഴ്ചയെ സഹായിക്കുന്നു. ഇതിൻ്റെ കുറവ് Night blindness (അന്തിക്കുരുട്) എന്ന രോഗം വരുത്തുന്നു. അതായത്, സന്ധ്യ മയങ്ങിയാൽ പിന്നെ കാഴ്ച തീരെ കുറവായിരിക്കും. ജീവകം - എ ( Vitamin A) അടങ്ങിയ ആഹാരങ്ങൾ നോക്കാം.  ക്യാരറ്റ് -ബീറ്റാ കരോട്ടിൻ അടങ്ങിയതാണ്. അത് വിറ്റമിൻ A ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാക്കാൻ കാരണമാകുന്നു. ചീര - പച്ചച്ചീരയാണ് ചുവന്ന ചീരയേക്കാൾ കൂടുതൽ വിറ്റമിൻ A അടങ്ങിയത്. അതിലുള്ള ല്യൂട്ടിൻ, സിയോസാന്തിൻ എന്നിവ കണ്ണിലെ റെറ്റിനയെ UV radiation ൽ നിന്നും സംരക്ഷിക്കും. ബ്രോക്കോളിയും ചീര പോലെ സഹായിക്കും. Capsicum (Bell pepper) - ചുവന്ന ക്യാപ്സിക്കമാണ് പച്ച /മഞ്ഞയേക്കാൾ കൂടുതൽ വിറ്റമിൻ A ഉള്ളത്. മധുരക്കിഴങ്ങ് - ബീറ്റാ കരോട്ടിൻ സഹായിക്കുന്നു. മാമ്പഴം, പപ്പായ എന്നിവയിലും വിറ്റമിൻ A ഉണ്ട്. Vitamin B - ഇതിൽ B6, B9, B12 വകഭേദങ്ങളാണ് കണ്ണിന് കൂടുതൽ ഗുണമാകുന്നത്. കണ്ണ...

The vitamins that keep eye vision healthy are A, B6 , B9, B12 , C, and E. In addition to these, various components like Antioxidants, Omega-3 fatty acids, and Zinc also help the eyes. Vitamin A Vitamin A assists eye vision in low light conditions. A deficiency of Vitamin A causes Night Blindness , meaning vision drastically reduces after dusk. Let's look at foods rich in Vitamin A:  * Carrots : Contain Beta-Carotene , which the body converts into Vitamin A.  * Spinach : Green Spinach contains more Vitamin A than red spinach. The Lutein and Zeaxanthin in it protect the eye's retina from UV radiation.  * Broccoli : Works similarly to spinach in protecting the eyes.  * Capsicum (Bell Pepper): Red capsicum contains more Vitamin A than green or yellow varieties.  * Sweet Potato : Beta-Carotene helps the eyes.  * Mango and Papaya also contain Vitamin A. Vitamin B The B6, B9, and B12 variants of this vitamin are most beneficial for the eyes. They help heal ey...

  പണ്ടുകാലത്തെ, സിൽബാരിപുരം കാട്ടിലെ ഒരു കഥയാവട്ടെ അടുത്തത്. ഒരിക്കൽ, കാട്ടിലെ ഒറ്റയാനായ കാട്ടാന കരുത്തോടെ അഹങ്കാരത്തോടെ നടക്കുന്ന സമയം. എതിരെ ആരും വരുന്നതു പോലും ഇഷ്ടമല്ലാത്ത പ്രകൃതമായിരുന്നു ആ കാട്ടാനയ്ക്ക്. ഒരു ദിവസം, അവൻ നടക്കവേ, എതിർ വശത്തായി ഒരു മുയൽ പുല്ലു തിന്നു നടക്കുന്നതു കണ്ടു. അവൻ തുമ്പിക്കൈ കൊണ്ട് ഒരു തട്ടു കൊടുത്തു. മുയൽ തെറിച്ച് ഒരു പള്ളയിലേക്ക് തെറിച്ചു വീണു! മുയൽ ആനയെ ശപിച്ചു - "ഞാൻ ദുർബലനായതുകൊണ്ടാണ് നീ ഈ ധിക്കാരം കാണിച്ചത് " പറഞ്ഞു തീർന്നതും മുയൽ ഓടി മാളത്തിൽ കയറി. ആന തുടർന്ന് മുന്നോട്ടു പോയപ്പോൾ താഴ്ന്നു കിടന്ന ഒരു മരച്ചില്ലയിലെ കിളിക്കൂട് കണ്ടു. ഉടൻ, തുമ്പിക്കൈ നീട്ടി ആ ചില്ല ഒടിച്ചെറിഞ്ഞു! മുട്ടകൾ പൊട്ടിയപ്പോൾ കിളികൾ പറഞ്ഞു -"നിനക്ക് ഞങ്ങൾ യാതൊരു ഉപദ്രവങ്ങളും ചെയ്തില്ലല്ലോ. പിന്നെ എന്തിനാണ് ഈ ചതി ചെയ്തത്?" ആന യാതൊന്നും പറയാതെ അവിടെ നിന്നും പോയി. കുറച്ചു കൂടി മുന്നോട്ടു പോയപ്പോൾ ഒരു വലിയ ചിതൽപുറ്റ് കണ്ടപ്പോൾ ആന കാൽ കൊണ്ട് ഒറ്റ ചവിട്ടിൽ അത് തെറിപ്പിച്ചു! അവറ്റകൾ ചിതറിയോടി! അവൻ വെള്ളം കുടിക്കാനായി ആറ്റു തീരത്തേക്കു നടന്നു. ആവോളം വെള്ളം കുടിച്ചിട്ട...

Let the next story be one from the Silbaripuram forest of ancient times. Once, there lived a rogue wild elephant, filled with strength and arrogance, roaming the jungle. This elephant disliked even the presence of anyone coming his way. One day, as he walked, he saw a rabbit eating grass on the opposite side. He gave the rabbit a fierce blow with his trunk. The rabbit flew off and landed in a ditch! The rabbit cursed the elephant: "You show this arrogance because I am weak!" Before he finished speaking, the rabbit ran and entered its burrow. As the elephant continued forward, he spotted a bird's nest hanging from a low-lying branch. Immediately, he extended his trunk and broke the branch off! When the eggs shattered, the birds cried out, "We did no harm to you at all. Then why did you commit this deceit?" The elephant walked away without saying a word. Moving a little further, he saw a large anthill and crushed it with one stomp of his foot! The ants scattered a...

പണ്ടുകാലത്തെ സിൽബാരിപുരം ദേശത്ത് മഹാനായ ഒരു സന്യാസി ജീവിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹം വഴിയിലൂടെ നടന്നു പോകവേ, ഒരു മരച്ചുവട്ടിൽ കിടക്കുന്ന യുവാവിനെ (ശങ്കുണ്ണി) കണ്ടു. സന്യാസി അയാളുടെ വിഷമം എന്താണെന്ന് തിരക്കി. അന്നേരം, യുവാവ്  പറഞ്ഞു -"എൻ്റെ നാട്ടുകാർ എന്നെ നിരന്തരമായി ആക്ഷേപിക്കുകയും കളിയാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവർ എന്നെ മണ്ടനെന്നും പൊട്ടനെന്നും വിളിക്കുന്നതു കേട്ട് ഞാൻ മനം മടുത്ത് പുറപ്പെട്ടു പോന്നതാണ്. യാതൊരു വിലയുമില്ലാത്ത ഈ ജന്മം ഞാൻ മടുത്തു" ഉടൻ, സന്യാസി അവനോടു ചോദിച്ചു - "എൻ്റെ കണ്ണിന് കാഴ്ച കുറവാണ്. അതുകൊണ്ട് നിൻ്റെ രണ്ടു കണ്ണും എനിക്കു തന്നാൽ ഞാൻ ആയിരം സ്വർണ്ണ നാണയം തരാം" ഉടൻ, യുവാവ് ഞെട്ടലോടെ പറഞ്ഞു -"എനിക്ക് ഒരു ലക്ഷം സ്വർണ്ണ നാണയം തന്നാലും ഞാൻ കണ്ണുകൾ തരില്ല" അന്നേരം, സന്യാസി പറഞ്ഞു -"നിൻ്റെ രണ്ട് കണ്ണുകൾക്ക് ഒരു ലക്ഷം സ്വർണ്ണ നാണയത്തേക്കാൾ വിലയുണ്ടെങ്കിൽ, നിൻ്റെ ചെവിക്കും തലച്ചോറിനും കൈകൾക്കും കാലുകൾക്കും എല്ലാം കൂടി എത്ര മാത്രം വിലയുണ്ടാകും?" അന്നേരം, യുവാവ് കിടന്ന കിടപ്പിൽ നിന്നും ഞെട്ടിയെണീറ്റ് സ്വന്തം നാട്ടിലേക്ക് ഉറച്ച കാൽച്ചുവടുകൾ വച്ച് മടങ...

Once upon a time, a great sage lived in the land of Silbaripuram. While walking along the road, he saw a young man lying under a tree. The sage inquired what his sorrow was. The young man replied, "My villagers constantly insult and ridicule me. They call me stupid and foolish, and I left them because I was disheartened by hearing it. I am tired of this life, which has no value." Immediately, the sage asked him, "My eyesight is poor. Therefore, if you give me your two eyes, I will give you a thousand gold coins." The young man instantly replied with shock, "I will not give you my eyes even if you give me a hundred thousand gold coins!" Then, the sage said, "If your two eyes are worth more than a hundred thousand gold coins, then how much value would your ears, brain, hands, and legs all together have?" At that moment, the young man sprang up from where he was lying and returned to his own village with firm footsteps. Moral: Every human being must...

  ഒരിക്കൽ, സിൽബാരിപുരം ദേശത്തിലെ മരംവെട്ടുകാരൻ ദാമുവിന് നല്ലയിനം മരം നോക്കി ഉൾകാട്ടിലേക്കു പോകേണ്ടി വന്നു. അവിടെ അനേകം മൃഗങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഉൾകാട്ടിലെ ഒരു ചെന്നായയുടെ ചങ്ങാതികളാണ് എറിയൻപരുന്തും കാട്ടുപൂച്ചയും. ഒരിക്കൽ, ചെന്നായ്ക്ക് കടുവയുടെ ആക്രമണമേറ്റു. എന്നാൽ, ചെന്നായ ഏറെ ദൂരം ഓടി രക്ഷപ്പെടാനായി നോക്കിയതിനാൽ മറ്റുള്ള രണ്ടു കൂട്ടുകാരും ഇതറിഞ്ഞില്ല. ദാമു ചെന്നായുടെ അരികിലൂടെ നടന്നു പോയപ്പോൾ ചെന്നായുടെ കരച്ചിൽ കേട്ടു. ദാമുവിന് മനസ്സലിവു തോന്നി വെള്ളവും ആഹാരവും കൊടുത്തു. ആ നന്ദിയിൽ ദാമുവിൻ്റെ പിറകേ ചെന്നായും കൂടെ പോന്നു. ഏതാനും  ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ചെന്നായ പഴയ ആരോഗ്യസ്ഥിതി കൈവരിച്ചു. എന്നാൽ, അതേ സമയം, എറിയൻപരുന്തും കാട്ടുപൂച്ചയും ചെന്നായെ കാട്ടിലൂടെ അന്വേഷിച്ചു നടക്കുകയായിരുന്നു. ഇതിനിടയിൽ ചെന്നായ നാട്ടിൽ താമസം തുടങ്ങിയെന്ന് ഏതോ പക്ഷി വന്ന് എറിയനെ അറിയിച്ചു. തുടർന്ന്, രാത്രിയിൽ എറിയനും കാട്ടുപൂച്ചയും ദാമുവിൻ്റെ വീടിൻ്റെ പിറകിൽ വന്നു. അന്നേരം, അവർക്ക് നന്നായി വിശക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോൾ, കാട്ടുപൂച്ച പറഞ്ഞു -"നീ കോഴിക്കുഞ്ഞുങ്ങളെ റാഞ്ചിയെടുത്തോളൂ. ഞാൻ കോഴിയെ തിന്നുകൊള്ളാം"...

Once, Damu, the woodcutter from the land of Silbaripuram, had to go deep into the forest to look for good quality wood. There were many animals living there. An eagle and a wildcat were friends with a wolf living deep inside the forest. One day, the wolf was attacked by a tiger. However, since the wolf ran a long distance trying to escape, its two friends did not come to know about it. When Damu walked past the wolf, he heard its cries. Damu felt pity and gave the wolf food and water. Out of gratitude, the wolf followed Damu. After a few days, the wolf regained its former health. However, at the same time, the eagle and the wildcat were searching for the wolf throughout the forest. In the meantime, some bird came and informed the eagle that the wolf had started living in the village. Subsequently, the eagle and the wildcat came behind Damu's house at night. They were both very hungry at that time. The wildcat then said, "You snatch the chicks. I will eat the hen." Hearing...

  പണ്ടുപണ്ട്, സിൽബാരിപുരം ദേശത്ത് ഒരു തടാകത്തിൽ ധാരാളം മീനുകളും മുതലകളും തവളകളും എന്നിങ്ങനെ അനേകം ജീവികൾ ഒരുമിച്ച് താമസിച്ചു വന്നിരുന്ന കാലം. അവിടെ, ഒരു മുതലയുടെ പുറത്ത് ചാടിക്കളിക്കുന്നത് ചങ്ങാതിയായ തവളയുടെ സ്ഥിരം പരിപാടിയാണ്. ഒരു ദിവസം, മുതല തവളയോടു പറഞ്ഞു -"എനിക്ക് കുറുക്കൻ്റെ ഇറച്ചി തിന്നാൻ വല്ലാതെ കൊതി തോന്നുന്നു. നീ എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒരെണ്ണത്തിനെ ഈ വെള്ളത്തിൽ ഇറക്കണം. ബാക്കി കാര്യം ഞാനേറ്റു" തവള പറഞ്ഞു - "കുറുക്കന്മാർ മഹാ സൂത്രശാലികളാണ്. എന്തായാലും ഞാൻ ശ്രമിച്ചു നോക്കാം" തവള ചാടി കാട്ടിലേക്കു പോയി. കുറുക്കനുമായി സൗഹൃദം സ്ഥാപിച്ചു. തവള അവനെ തടാകത്തിലേക്കു വരാൻ പ്രോൽസാഹിപ്പിച്ചു - "അവിടെ തടാകത്തിൽ രുചിയേറിയ മീനുകളെ ഞാൻ നിനക്ക് പിടിക്കാൻ പാകത്തിന് വിളിച്ചു കൊണ്ടുവരാം" അങ്ങനെ, അവർ രണ്ടു പേരും തടാകക്കരയിലെത്തി. കുറുക്കൻ വെള്ളത്തിൽ ഇറങ്ങിയ നേരത്ത്, പാറ പോലെ എന്തോ ഒന്ന് വെള്ളത്തിൽ പൊങ്ങി കിടക്കുന്നതു കണ്ടു. കുറുക്കൻ പതിയെ പിറകിലേക്കു വലിഞ്ഞു. "അതൊരു മുതലയാണല്ലോ. ഞാൻ ഈ വെള്ളത്തിൽ ഇറങ്ങുന്നില്ല" ഉടൻ, തവള പറഞ്ഞു -"ആ മുതല കഴിഞ്ഞ ദിവസം ചത്തു പൊന്തിയ...

Once upon a time, in the land of Silbaripuram, there was a lake where many creatures lived together—lots of fish, crocodiles, frogs, and more. There, a frog, who was good friends with a crocodile, had a regular habit of jumping and playing on the crocodile's back. One day, the crocodile told the frog, "I have a strong craving to eat fox meat. You must somehow lure one into this water. I will take care of the rest." The frog replied, "Foxes are extremely clever creatures. Anyway, I will try." The frog hopped into the forest and befriended a fox. The frog encouraged the fox to come to the lake, saying, "I will call the delicious fish in the lake closer so that they are easy for you to catch." So, the two of them reached the lake shore. Just as the fox stepped into the water, he noticed something floating on the surface that looked like a rock. The fox slowly retreated. "That's a crocodile! I am not getting into this water." Immediately, the...

  പണ്ടുപണ്ട്, സിൽബാരിപുരം ദേശമാകെ കാടായി കിടന്നിരുന്ന കാലത്തെ കഥയാണിത്. എന്നാൽ, അയൽരാജ്യമായ കോസലപുരത്തു നിന്നും വേട്ടക്കാർ പലരും ഇവിടെ എത്തിയിരുന്നു. പതിവു പോലെ അന്നും നദിക്കരയിൽ ഒരു വേട്ടക്കാരൻ എത്തി. കാരണം, കടുത്ത വേനൽക്കാലം ആയതിനാൽ കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ വെള്ളം കുടിക്കാൻ അവിടെ വരും. അന്നേരം, വല എറിഞ്ഞോ വെടിവച്ചോ അവറ്റകളെ പിടിക്കാനാകും. അതിനിടയിൽ, വെള്ളം കുടിക്കാനായി ഒരു കാട്ടാട് നദിക്കരയിലെത്തി. അന്നേരം, വേട്ടക്കാരൻ അതിനെ കണ്ടു. അയാൾ ഉയരം കൂടിയ ഒരു മരത്തിൻ്റെ മറവിൽ ചാരി നിന്ന് തോക്കു ചൂണ്ടി ഉന്നം പിടിച്ചു. പക്ഷേ, ആട് വെള്ളം കുടിക്കാൻ കുനിയുന്നതിനു മുൻപ് ചുറ്റുപാടും നോക്കിയപ്പോൾ വേട്ടക്കാരനെ കണ്ടു.  എന്നാൽ, ആട് വെള്ളത്തിലേക്കു ചാടാൻ നോക്കിയപ്പോൾ ഒരു മുതല അതിനെ കൊതിയോടെ നോക്കി കിടക്കുകയാണ്! എങ്കിൽ, പിറകിലേക്ക് ഓടാം എന്നു വിചാരിച്ച് ആട് നോക്കിയപ്പോൾ ഞെട്ടി! ഒരു കടുവ പിറകിൽ നിന്ന് ചാടാൻ തക്കം പാർത്ത് നിൽക്കുന്നു! ആട് നോക്കിയപ്പോൾ കാടിനുള്ളിലേക്ക് മറ്റൊരു വഴി കണ്ടു. പക്ഷേ, ആ വഴിയിൽ അകലെ കാട്ടു തീ പിടിച്ചത് കണ്ടപ്പോൾ ഇനി രക്ഷപെടാൻ നോക്കിയിട്ട് യാതൊരു കാര്യവുമില്ല എന്ന് ആട് മനസ്സിലാക്കി. ആ...

Long, long ago, when the entire land of Silbaripuram was nothing but thick forest, this incident took place. Yet, hunters from the neighbouring kingdom of Kosalapuram often came there. As usual, that day too, a hunter arrived at the riverbank. It was the peak of summer, so wild animals would come there to drink water. At such times, he could catch them by throwing a net or by shooting. Meanwhile, a wild goat came to the river to drink water. The hunter spotted it. He hid behind a tall tree, aimed his gun, and held his breath. But before the goat bent down to drink, it looked around and noticed the hunter. The goat thought of jumping into the water to escape — but a crocodile was lying there, watching it hungrily! Then it turned back, thinking of running the other way, and froze in shock! A tiger stood behind it, ready to pounce! The goat looked toward the forest and saw another path. But far ahead, a forest fire was raging. Realising there was no way to escape, the goat sighed and...

  പണ്ടുപണ്ട്, സിൽബാരിപുരം രാജ്യത്തിൻ്റെ പകുതിയോളം മരുഭൂമിയായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ, അവിടത്തെ വിക്രമൻരാജാവിന് കോസലപുരം രാജ്യത്തിലേക്ക് യാത്ര പോകേണ്ടതായി വന്നു. കോസല രാജാവിനെ കാണുന്നതിനാൽ വില പിടിച്ച വജ്ര കിരീടവും പട്ടുവസ്ത്രങ്ങളും സ്വർണമാലകളും അയാൾ അണിഞ്ഞിരുന്നു. അതേ സമയം, വേഗത്തിൽ പോയി തിരിച്ചു വരേണ്ടതായ കൊട്ടാരത്തിലെ ആവശ്യവും രാജാവിനു വന്നു. അതിനാൽ, രാജാവ് ദൂരക്കുറവുള്ള മരുഭൂമിയിലൂടെയുള്ള വഴി തെരഞ്ഞെടുത്തു. പക്ഷേ, അതൊരു വേനൽക്കാലമായിരുന്നു. മണൽപ്പരപ്പിലെ ചൂട് രാജാവ് വിചാരിച്ചതിലും കൂടുതലായിരുന്നു. പാതി ദൂരം കുതിരപ്പുറത്ത് പോയപ്പോൾത്തന്നെ പരവേശം മൂലം കയ്യിലെ വെള്ളമെല്ലാം വേഗം കുടിച്ചു തീർത്തു. എന്നിട്ടും ഉടൻ തന്നെ വീണ്ടും അയാളുടെ തൊണ്ട വരണ്ടു. മാത്രമല്ല, കുതിരയും ക്ഷീണിച്ചിരുന്നു. രാജാവ് വിഷമിച്ച് മുന്നോട്ട് മെല്ലെ പോകവേ, അകലെ മരുഭൂമിയിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഒരു വൃക്ഷം കണ്ടു. അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ ഒരു വൃദ്ധൻ തുണിസഞ്ചിയും വടിയുമായി ഇരിക്കുന്നതു കണ്ടു. രാജാവിനെ കണ്ട മാത്രയിൽ വൃദ്ധൻ പൊട്ടിച്ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അതുകണ്ട്, രാജാവ് കോപം കൊണ്ട് ജ്വലിച്ചു. "ഞാൻ ഈ രാജ്യത്തെ രാജാവ് ആണെന്ന് നിനക്കറിയാമോ?" വ...

Once upon a time, nearly half of the Silbaripuram Kingdom was a desert. One day, its king, King Vikraman, had to travel to the Kosalapuram Kingdom. Since he was going to meet the King of Kosala, he was adorned with an expensive diamond crown, silk clothes, and gold necklaces. At the same time, the King had an urgent royal matter that required him to go quickly and return soon. Therefore, the King chose the desert path, which was the shorter route. However, it was summer. The heat on the sand was much more than the King had anticipated. After riding his horse halfway, he quickly finished all the water he had due to his exhaustion. Yet, immediately, his throat became dry again. Moreover, the horse was also exhausted. As the King slowly moved forward in distress, he spotted a tree visible in the distance across the desert. When he reached the spot, he saw an old man sitting there with a cloth bag and a stick. The moment the old man saw the King, he burst out laughing. Seeing this, the Kin...

  പണ്ട്, സിൽബാരിപുരം രാജ്യമാകെ നാടും കാടും ഇടകലർന്ന് കിടന്നിരുന്ന കാലം. അതൊരു വേനൽക്കാലമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ചെന്നായ വിശന്നു വലഞ്ഞ് കാട്ടിൽ നിന്നും നാട്ടിലിറങ്ങി. പറമ്പിലൂടെ തീറ്റി തിന്നു നടക്കുകയായിരുന്ന പൂവൻകോഴിയെ കണ്ടപ്പോൾ ആദ്യമേ ചാടി വീഴാൻ ചെന്നായ നോക്കിയെങ്കിലും കോഴി അടുത്ത മരത്തിലേക്ക് പറന്നു പൊങ്ങുമെന്ന് അവനു മനസ്സിലായി. ചെന്നായ മറ്റൊരു സൂത്രം പ്രയോഗിച്ചു. മാന്യമായി കുറച്ചു മാറി നിന്ന് കോഴിയോടു ചോദിച്ചു- "നീയാണ് ഈ നാട്ടിലെ ആളുകളെ രാവിലെ മനോഹരമായ ശബ്ദത്തിൽ കൂവി എഴുന്നേൽപ്പിക്കുന്നതെന്ന് എല്ലാവരും പറയുന്നു. പക്ഷേ, ആ ശബ്ദം കേൾക്കാൻ എനിക്കു കൊതിയായി" ആ പുകഴ്ത്തലിൽ കോഴിക്ക് വലിയ ഗർവ്വ് തോന്നി. ഉടൻ, കോഴി പറഞ്ഞു -"ദാ, താൻ കണ്ടോളൂ!" എന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കണ്ണടച്ച് - "കൊക്കരക്കോ.. കോ.." എന്നു നീട്ടി കൂവി. എന്നാൽ, കോഴി കണ്ണടച്ചു കൂവി നിന്ന സമയത്ത് ചെന്നായ പാഞ്ഞു വന്ന് കോഴിയുടെ ചിറകിൽ കടിച്ച് നടന്നു. ആ പൂവൻകോഴി ഒട്ടും ബഹളം വച്ചില്ല. അസാമാന്യ ധീരനെന്ന് നടിച്ചു. ചെന്നായുടെ ശക്തിയല്ല, ബുദ്ധിയാണ് തന്നെ കീഴടക്കിയത്. അതുപോലെ തൻ്റെ ബുദ്ധിയും ഉപയോഗിച്ചാലേ രക്ഷപ്പെടാനാകൂ...

Long ago, the kingdom of Silbaripuram was a mix of villages and forests. It was the peak of summer. One day, a wolf, famished and exhausted, crept out of the jungle and into the village. Spotting a rooster foraging in the backyard, the wolf initially considered pouncing, but quickly realised the rooster would simply fly up into the nearest tree. The wolf decided to use a different trick. He stood a respectable distance away and politely asked the rooster, "Everyone says you are the one who wakes up the people of this village every morning with your beautiful voice. I am truly longing to hear that sound." The flattery swelled the rooster with pride. Immediately, the rooster declared, "Well, watch this!" With that, he closed his eyes and let out a long, drawn-out crow: "Cock-a-doodle-doo..." The moment the rooster closed his eyes and crowed, the wolf lunged, caught the rooster by the wing, and started walking back towards the forest. The rooster did not pani...

  സിൽബാരിപുരം രാജ്യത്തിൻ്റെ കിഴക്കു പ്രദേശം മുഴുവനും കാടായിരുന്നു. വളരെ വിസ്തൃതമായ ആ കാട്ടിൽ പലതരം മൃഗങ്ങളാൽ സമ്പന്നമായ കാലമായിരുന്നു അത്. ഒരിക്കൽ, നാട്ടിലെ നായ്ക്കൾ തമ്മിൽ ഉഗ്രമായ പോരാട്ടം നടന്നു. അതുവരെ നേതാവായിരുന്ന വലിയ നായ തോറ്റപ്പോൾ ആ പ്രദേശം വിട്ട് ഓടി എത്തിയത് ഈ കാട്ടിലായിരുന്നു. പക്ഷേ, കാട്ടിൽ ഇര തേടാനുള്ള പ്രാവീണ്യം അതിനില്ലായിരുന്നു. പിന്നെ, പഴകിയ മാംസ അവശിഷ്ടങ്ങൾ നോക്കി നടന്നപ്പോൾ ചത്ത കടുവയുടെ എല്ലിൻ കഷണങ്ങൾ കിട്ടി. അതിൽ കടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ഒരു കടുവ പതുങ്ങി വന്നത് നായ കണ്ടു! താൻ കുടുങ്ങിയെന്ന് ഉറപ്പായ സ്ഥിതിയിൽ നായ ബുദ്ധി പ്രയോഗിച്ചു - "ഹോ! ഈ കടുവയുടെ എല്ലുകൾ തീരാറായി. നാളെ അടുത്ത കടുവയെ കണ്ടെത്തി കൊല്ലേണ്ടി വരും!" ഇതുകേട്ട്, കടുവ മരത്തിൻ്റെ മറവിലേക്ക് ഒളിച്ചു. കടുവ പിറുപിറുത്തു - "കാട്ടിൽ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഈ മൃഗം ഭയങ്കരനാണ്. കടുവയുടെ എല്ലുകൾ മാത്രം തിന്നുന്ന ഭീകരൻ!" കടുവ പേടിച്ച് തിരികെ പോയതു കണ്ട് മരത്തിൽ ഇരുന്ന് ഇതെല്ലാം കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്ന അണ്ണാൻ ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചു. അണ്ണാൻ മരത്തിലൂടെ ചാടി കടുവയുടെ പിറകേ പോകുന്നതു ശ്രദ്ധിച്ച് നായയ്ക്ക...

The entire eastern region of the kingdom of Silbaripuram was once a dense forest. It was a time when this vast jungle was rich with many different kinds of animals. Once, a fierce fight broke out among the local village dogs. The large dog, who was the leader until then, was defeated and fled the area, ending up in this very forest. However, he did not possess the skills to hunt for prey in the jungle. He wandered around, looking for leftover meat scraps, and eventually found some bones belonging to a dead tiger. As he was gnawing on these, the dog suddenly spotted a tiger stealthily approaching! Certain that he was trapped, the dog quickly used his wit. He loudly exclaimed, "Hmph! These tiger bones are almost finished. I will have to find and kill another tiger tomorrow!" Hearing this, the tiger immediately hid behind a tree. The tiger mumbled to itself, "This animal, which I have never seen in the jungle before, is terrifying. He is a monster who only eats tiger bones!...

  പണ്ടുപണ്ട്, സിൽബാരിപുരം ദേശമാകെ കൊടുംകാടായിരുന്നു. കാട്ടിലെ പരമ്പരാഗത ശത്രുക്കളായി കീരികളും പാമ്പുകളും തുടരുന്ന കാലം. ഒരിക്കൽ, ശക്തനായ ഒരു കീരിയും ഉഗ്രവിഷമുള്ള പാമ്പും നേർക്കു നേർ വന്നു. എന്നാൽ, പതിവിനു വിപരീതമായി അവർ രണ്ടു പേരും ചിന്തിച്ചു - "ഈ പോരാട്ടത്തിൽ സ്വന്തം ജീവൻ പോകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. അതിനാൽ ആക്രമണം ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് ബുദ്ധി" അങ്ങനെ അവർ ഒരു സമാധാന സന്ധി ഉണ്ടാക്കി. പാമ്പ് പറഞ്ഞു -"നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും ആപത്ത് വന്നാൽ ഞാൻ നിന്നെ രക്ഷിക്കും. എനിക്ക് ആപത്തുണ്ടായാൽ നീ രക്ഷിക്കണം" ആ കരാർ കീരിക്കും സമ്മതമായി. അങ്ങനെ കുറെ ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ഒരു ദിവസം - ഒരു വേട്ടക്കാരൻ മൃഗശാല നടത്തുന്നവർക്ക് പിടിച്ചു കൊടുക്കാനായി വലിയ പാമ്പിനെ തപ്പി നടക്കുകയായിരുന്നു. പലയിടത്തും അയാൾ വല വിരിച്ചു മുന്നോട്ടു പോയി. അന്നേരം, ആ വലിയ പാമ്പ് അതിൽ കുടുങ്ങി. പക്ഷേ, വേട്ടക്കാരൻ മറ്റു വലകൾ നോക്കാനായി മുന്നോട്ടു പോയിരുന്നു. പാമ്പ് രക്ഷപ്പെടാനായി വലകൾക്കിടയിൽ കിടന്ന് ചീറ്റി. ആ സമയത്ത്, കീരിയും അതിൻ്റെ കുഞ്ഞും അവിടെ ഓടിയെത്തി. പക്ഷേ, കീരി വലകൾ കടിച്ചു മുറിക്കുന്നത് വളരെ സാവധാനമായിരുന്നു. കീരിക്കുഞ്ഞ...

Long, long ago, the entire region of Silbaripuram was a dense forest. This was a time when mongooses and snakes continued their traditional rivalry as sworn enemies of the jungle. Once, a powerful mongoose came face-to-face with a fiercely venomous snake. However, deviating from their usual instinct, both of them had a thought: "There is a possibility of losing one's life in this fight. So, it is wiser to avoid an attack." Thus, they made a peace treaty. The snake said, "If any danger comes to you, I will protect you. If danger comes to me, you must save me." The mongoose agreed to the contract. Several days passed. One day—a hunter was searching for a large snake to capture and sell to zookeepers. He set traps in many places and moved on. Just then, the large snake got caught in one of his nets. However, the hunter had already moved ahead to check his other traps. The snake hissed, writhing within the nets, desperate to escape. At that moment, the mongoose and ...

  ഒരിക്കൽ, അകലെയുള്ള ഒരു സ്ഥലത്തേക്ക് ഹോജ നടന്നു പോകുകയായിരുന്നു. കുറെ ദൂരം ചെന്നു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പാതയോരത്തുള്ള ഒരു മരത്തണലിൽ ഒരാൾ ഇരിക്കുന്നതു കണ്ടു. അയാളുടെ മുഖത്ത് ഏതോ കാരണത്താൽ ദുഃഖം തോന്നിയതിനാൽ ഹോജ കാരണം തിരക്കി. അയാൾ പറഞ്ഞു -"ഞാനൊരു ധനികനാണ്. പക്ഷേ, ഈ തുണിസഞ്ചിയിലെ  പണമൊന്നും എനിക്ക് സന്തോഷം തരുന്നില്ല. അതിനാൽ ഞാൻ സമാധാനവും സന്തോഷവും തേടി അയൽനാട്ടിലേക്കു പോകുകയാണ്" ഉടൻ, ഹോജയുടെ ബുദ്ധി ഉണർന്നു പ്രവർത്തിച്ചു. ഹോജ ആ സഞ്ചി തട്ടിപ്പറിച്ചു കൊണ്ട് വേഗത്തിൽ ഓടി. അയാൾ പിറകെയും. കുറെ ദൂരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഹോജ വഴിയിൽ സഞ്ചി ഉപേക്ഷിച്ച് മരത്തിൻ്റെ മറവിൽ ഒളിച്ചു. കുറെ പിറകിലായി ഓടി അവശനായി വന്ന ധനികൻ വഴിയിൽ കിടന്ന സഞ്ചി എടുത്ത് സന്തോഷത്തോടെ നെഞ്ചോടു ചേർത്ത് പറഞ്ഞു -"ഹോ! യാത്ര പോകാനുള്ള പണം എനിക്കു തിരിച്ചു കിട്ടിയല്ലോ!" ഉടൻ, മരത്തിൻ്റെ മറവിൽ നിന്നും അയാളുടെ അടുക്കലേക്കു വന്ന് ഹോജ പറഞ്ഞു - "ഏതു കാര്യത്തിനും പണം വേണം. അത് കൈവിട്ടു പോയ കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ പണത്തിൻ്റെ വിലയും അത് കിട്ടിയപ്പോൾ സന്തോഷവും എന്താണെന്ന് താങ്കൾക്ക് അനുഭവിക്കാനും മനസ്സിലാക്കാനും പറ്റിയില്ലേ?" അയാൾ ഹോജയോ...

Once, Hodja was walking towards a distant place. After travelling for some distance, he saw a man sitting in the shade of a tree by the roadside. Since his face seemed sad for some reason, Hodja asked him for the reason. The man replied, "I am a wealthy man. But the money in this cloth bag does not give me any happiness. So, I am going to a neighbouring country in search of peace and happiness." Immediately, Hodja’s wit sprang into action. Hodja snatched the bag and ran away quickly. The man followed him. After running for quite some distance, Hodja left the bag on the path and hid behind a tree. The exhausted wealthy man, who had been running far behind, picked up the bag lying on the road, hugged it to his chest happily and said, "Hooray! I got the money for my journey back!" Immediately, Hodja came out from behind the tree and walked towards him. He said, "You need money for everything. Didn't those few moments when you lost it allow you to experience an...

 ഹോജ കൊട്ടാരത്തിലെ രാജാവിൻ്റെ സുഹൃത്തായി നടന്നിരുന്ന കാലം. കൊട്ടാരത്തിൻ്റെ രഹസ്യങ്ങൾ പലതും ഹോജയ്ക്ക് അറിയാമെന്ന് ആളുകൾ പരക്കെ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. ഒരു ദിവസം - നാട്ടിലെ ഒരാൾ ഹോജയെ കണ്ടപ്പോൾ ചോദിച്ചു: "ഹോജയ്ക്ക് കൊട്ടാരത്തിലെ രഹസ്യങ്ങൾ അറിയാമോ?" ഹോജ പറഞ്ഞു -"ശരിയാണ്. എനിക്കു പല രഹസ്യങ്ങളും അറിയാം" ഉടൻ, നാട്ടുവാസിക്ക് ആവേശം ഇരച്ചുകയറി - "എങ്കിൽ രണ്ടു രഹസ്യം എന്നോടു പറയാമോ?" ഹോജാ അയാളോട് മറ്റൊരു ചോദ്യം ചോദിച്ചു - "അതിന്, തനിക്ക് രഹസ്യങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കാൻ അറിയാമോ?" അയാൾ പറഞ്ഞു -"ഞാൻ രഹസ്യം സൂക്ഷിക്കാൻ വളരെ മിടുക്കനാണ്. ചത്താലും ഞാൻ ആരോടും പറയില്ല" ഹോജ ചിരിച്ചു - "ഞാനും അങ്ങനെയുള്ള ഒരാളാണ്. ചത്താലും ആരോടും പറയില്ല. അതിനാൽ, എനിക്ക് താങ്കളോടു പറയാൻ നിവൃത്തിയില്ല" വാസ്തവത്തിൽ, പരദൂഷണങ്ങളും ഏഷണികളും പറഞ്ഞു നടക്കുന്ന ദുശ്ശീലമുള്ള അയാൾ അരമനരഹസ്യങ്ങൾ കിട്ടാത്ത നിരാശയിൽ തിരിഞ്ഞു നടന്നു. Written by Binoy Thomas, Malayalam eBooks- 1174- Hoja stories - 103, PDF- https://drive.google.com/file/d/1ABjeDwNRvZcMzH3FIRLT6M5j_7SFDl5g/view?usp=drivesdk

There was a time when Hoja (Mulla Nasreddin) used to move around as a friend of the King in the palace. People widely believed that Hoja knew many of the palace's secrets. One day, a local man saw Hoja and asked him, "Hoja, do you know the secrets of the palace?" Hoja replied, "That's right. I know many secrets." Immediately, the villager became very excited: "Then, could you share two secrets with me?" Hoja countered with a question: "For that, do you know how to keep secrets?" The man boasted, "I am very good at keeping secrets. I won't tell anyone, even if I die." Hoja smiled and said, "I am also one of those people. I won't tell anyone, even if I die. Therefore, I cannot tell you." In reality, the man, who had a bad habit of gossiping and spreading rumours, turned away, disappointed that he couldn't get the palace secrets.

  ഒരിക്കൽ, ഹോജ മുല്ല ഒരു ധനികനുമായി വഴക്കുണ്ടാക്കി. അതിനിടയിൽ, ഹോജ അയാളെ ചീത്ത വിളിക്കുകയും ചെയ്തു. ഉടൻ, ധനികൻ ന്യായാധിപൻ്റെ അടുക്കലെത്തി പരാതി ബോധിപ്പിച്ചു. അതിനെ തുടർന്ന് ഭടന്മാർ വന്ന് ഹോജയെ വീട്ടിൽ നിന്നും പിടിച്ചു കൊണ്ടുപോയി. ന്യായാധിപൻ വലിയൊരു കൈക്കൂലിക്കാരനെന്ന് ഹോജയ്ക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. അതിനാൽ, വരുന്ന വഴിയിൽ നിന്നും രണ്ട് ഉരുളൻ കല്ലുകൾ ഓരോ കീശയിലും ഇട്ടു. ന്യായാധിപൻ ഹോജയെ വിസ്തരിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ കോപിച്ചു. അതേസമയം, ഹോജ തൻ്റെ കീശയിലെ കല്ലുകൾ പുറമെ കാണാതെ നേരെ വയ്ക്കുന്നതായി ഭാവിച്ചു. ഉടൻ, ന്യായാധിപൻ പിറുപിറുത്തു - "ഇവൻ്റെ രണ്ടു കീശയിലും നാണയങ്ങളുണ്ടന്ന് എന്നെ സൂചിപ്പിച്ചതാണ്" അദ്ദേഹം ശബ്ദമുയർത്തി ധനികനെ ശകാരിച്ചു - "ഹോജ വളരെ നല്ല മനുഷ്യനാണ്. അയാൾ ചീത്ത വാക്കുകൾ പറയുന്ന ആളല്ല. അതിനാൽ നിങ്ങൾക്കു പോകാം" ധനികൻ നിരാശയോടെ നടന്നു നീങ്ങിയപ്പോൾ ന്യായാധിപൻ ഹോജയുടെ അടുക്കലെത്തി ചോദിച്ചു - "താങ്കൾ ചീത്ത വിളിച്ചെന്ന് എനിക്കറിയാം. തീർച്ചയായും ശിക്ഷ അർഹിക്കുന്ന കാര്യമാണ്. ഞാൻ ഇളവു ചെയ്തതിൻ്റെ പ്രതിഫലമായി തൻ്റെ കീശയിൽ ഉള്ളത് എനിക്കു തരിക" ഉടൻ, ഹോജ രണ്ട് ഉരുളൻ കല്...

Once, Mulla Nasreddin Hoja got into an argument with a rich man. During the quarrel, Hoja even called him names. Immediately, the rich man went to the judge and lodged a complaint. Consequently, the guards came and fetched Hoja from his house. Hoja knew that the judge was very corrupt. So, on the way, he picked up two smooth stones and put one in each of his pockets. When the judge began to question Hoja, he pretended to be angry. At the same time, Hoja subtly adjusted the stones in his pockets so they were visible from the outside. Instantly, the judge muttered to himself—"He is signaling to me that he has coins in both pockets." The judge then raised his voice and scolded the rich man, "Hoja is a very good man. He is not the sort of person who uses foul language. You may leave!" As the rich man walked away in disappointment, the judge approached Hoja and asked, "I know you used foul language. That certainly deserves punishment. Give me what you have in your p...

  സിൽബാരിപുരം ദേശത്തുള്ള പ്രശസ്തമായ അമ്പലത്തിൻ്റെ അടുത്താണ് ഉണ്ണിക്കുട്ടൻ്റെ വീട്. ആ പ്രദേശമാകെ ഗ്രാമത്തിൻ്റെ ഭംഗി നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു. അവൻ്റെ വീടിനു മുന്നിലുള്ള വഴിയിലൂടെ അമ്പലത്തിലേക്ക് ധാരാളം ആളുകൾ എത്താറുണ്ട്. പ്രധാനമായും ഓരോ മാസത്തിൻ്റെയും ആദ്യ ദിവസത്തിൽ ആളുകൾ ദൂരെ ദിക്കിൽ നിന്നു പോലും എത്തുന്നത് പതിവാണ്. ഒരു ദിവസം, പ്രായമേറിയ സന്യാസി അതുവഴി പോയപ്പോൾ ഉണ്ണിക്കുട്ടൻ പാതയോരത്തുള്ള ഒരു മരച്ചുവട്ടിൽ നിൽക്കുകയാണ്. ഇലയുടെ അടിയിലെ വെളുത്ത പ്യൂപ്പകൾ ശലഭങ്ങളായി പറന്നു പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സന്യാസി അവനെ കണ്ടപ്പോൾ അവൻ എന്തു ചെയ്യുകയാണെന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചു. കയ്യിലെ ചെറിയ കമ്പുകൊണ്ട് ഇലയുടെ അടിയിലുള്ള പൊതിഞ്ഞ് ഇരിക്കുന്ന പ്യൂപ്പയുടെ ആവരണത്തെ പൊട്ടിക്കുകയായിരുന്നു. പക്ഷേ, പൊട്ടിച്ചവ ശലഭമായി പറന്നു പൊങ്ങിയില്ല. അതെല്ലാം ചത്തുവീണു. ഉണ്ണിക്കുട്ടൻ അമ്പരന്നു നിന്നപ്പോൾ സന്യാസി അവനെ വിളിച്ചു - "മോനെ, ശലഭമായി പറന്നു പൊങ്ങാൻ അവർക്കു തനിയെ അറിയാം. എന്നാൽ, നീ സഹായിച്ചതിനാൽ അവറ്റകളുടെ ജീവൻ നഷ്ടമായി. കാരണം, പൂർണ്ണ വളർച്ച എത്താതെ കുറച്ചു നേരത്തേ ആയിപ്പോയി" ചിന്തിക്കുക - പ്രകൃതിയുടെ കൃത്യനിഷ്ഠയും ചിട്ട...

Unnikuttan's house was located near the famous temple in the village of Silbaripuram. The entire area was filled with the beauty of the countryside. Many people used the path in front of his house to reach the temple. Primarily, it was a custom for people, even from distant places, to arrive on the first day of every month. One day, as an old Sanyasi (ascetic/sage) was passing by, he saw Unnikuttan standing beneath a roadside tree. White pupae under the leaves were flying away as butterflies. When the Sanyasi noticed him, he paid close attention to what the boy was doing. Unnikuttan was using a small stick in his hand to break the covering of the pupae tucked under the leaves. But the ones he broke did not fly up as butterflies. They all fell dead. As Unnikuttan stood perplexed, the Sanyasi called out to him— "Son, the butterflies know how to fly up on their own. But because you tried to help, their lives were lost. This is because they were a little early and had not achieved...

  ചിലപ്പോൾ വിചിത്രമായി ചിന്തിക്കുന്ന ഹോജയുടെ സ്വഭാവം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന രണ്ട് സന്ദർഭങ്ങൾ വായിക്കാം. ഹോജമുല്ല ഒരു യാത്ര കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങിവരുന്ന സമയം. ചിലർ അയാളുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് ഓടി വന്നു പറഞ്ഞു -"മുല്ലാക്കയുടെ കഴുതയെ ആരോ മോഷ്ടിച്ചു കടന്നു കളഞ്ഞു" ഹോജ ഉടൻ മുട്ടുകുത്തി വഴിയിൽ പ്രാർഥിച്ചു - "ദൈവമേ, ഭാഗ്യമായി!" ഈ വിചിത്രമായ പ്രാർഥന കേട്ട് മറ്റുള്ളവർ കാരണം തിരക്കി. ഹോജ പറഞ്ഞു- "കള്ളന്മാർ കഴുതയെ കൊണ്ടുപോയ നേരത്ത് ഞാൻ അതിൻ്റെ പുറത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്നെയും ഇപ്പോൾ കാണാതെ പോകുമായിരുന്നു!" ............. ഒരിക്കൽ, ഹോജ വഴിയിലൂടെ എന്തോ സാധനം തെരഞ്ഞു നടന്നപ്പോൾ ആളുകൾ ചോദിച്ചു - "മുല്ലാക്കയുടെ എന്തു കാര്യമാണ് ഈ വഴിയിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടത്?" ഹോജ പറഞ്ഞു -"കഴിഞ്ഞ രാത്രി ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അതിനാൽ, ഞാൻ എൻ്റെ കളഞ്ഞു പോയ ഉറക്കം അന്വേഷിക്കുകയാണ്!" ഈ മറുപടി കേട്ട് ആളുകൾ പരിഹസിച്ചു ചിരിച്ചു. Written by Binoy Thomas, Malayalam eBooks- 1171-Hoja stories - 101, PDF- https://drive.google.com/file/d/1Ni5pWkw0uZyh4DyzK3nLgO4516PCYMDM/view?usp=drivesdk

Two Instances of Hodja’s Strange Thinking We can read two situations that reveal Hodja Mulla's sometimes strange way of thinking. Anecdote 1: The Stolen Donkey Hodja Mulla was returning from a journey. Some people ran up to him and informed him, "Mullakka, someone has stolen your donkey and run away!" Hodja immediately knelt down on the road and prayed, "Oh God, what luck!" Hearing this strange prayer, the others asked him for the reason. Hodja explained, "If I had been riding the donkey at the time the thieves took it, I would also be missing right now!" Anecdote 2: The Search for Sleep Once, Hodja was walking on the road, searching for something, when people asked him, "Mullakka, what have you lost on this road?" Hodja replied, "Last night I couldn't sleep at all. So, I am searching for my lost sleep!" Hearing this reply, the people mocked him and laughed.

  ഹോജയുടെ മണ്ടത്തരം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു കഥ. ഒരു ദിവസം, ഹോജ വഴിയിലൂടെ ഏതോ സാധനം കളഞ്ഞു പോയതിനാൽ തപ്പി നടക്കുകയാണ്. അതു കണ്ട്, വഴിയിലൂടെ പോയവർ ഹോജയോടു ചോദിച്ചു- "എന്താണു താങ്കൾക്കു നഷ്ടപ്പെട്ടത്?" ഹോജ പറഞ്ഞു - "എൻ്റെ അലമാരയുടെ താക്കോലാണ് " ഉടൻ, ആളുകൾ പറഞ്ഞു -"ഹൊ! അതു വലിയ കഷ്ടമായി പോയല്ലോ. ഞങ്ങൾ സഹായിക്കാം" പെട്ടെന്ന്, അവരും കൂടി വഴിയിലൂടെ താക്കോൽ നോക്കി നടന്നു. ഒടുവിൽ ആളുകൾ മടുത്തു.  അവർ ചോദിച്ചു - "എവിടെ വച്ചാണ് താക്കോൽ നഷ്ടപ്പെട്ടത് എന്ന് ഓർക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ടോ?" ഹോജ പറഞ്ഞു -"എൻ്റെ വീട്ടിൽ വച്ചാണ് താക്കോൽ പോയത് " ഉടൻ, ആളുകൾ ദേഷ്യപ്പെട്ടു -"താൻ ഞങ്ങളുടെ സമയം വെറുതെ കളഞ്ഞു. വീട്ടിൽ പോയത് വഴിയിലാണോ തപ്പുന്നത്?" അപ്പോൾ, ഹോജ പറഞ്ഞു -"വീടിനുള്ളിൽ വെളിച്ചം തീരെയില്ല. അവിടെ എങ്ങനെ കണ്ടു പിടിക്കാനാണ്? അതുകൊണ്ടാണ് ഇത്രയും വെട്ടമുള്ള വഴിയിൽ തപ്പാമെന്നു വിചാരിച്ചത്" ആളുകൾ ഹോജയുടെ മണ്ടത്തരം കേട്ട് ആർത്തു ചിരിച്ച് അവിടെ നിന്നും പോയി. Written by Binoy Thomas, Malayalam eBooks- 1170 - Hoja Stories - 100, PDF- https://drive.google....

This is a story that shows Nasreddin Hodja's folly. One day, Hodja was walking along the road, searching for something he had lost. Seeing him, passersby asked, "What have you lost?" Hodja replied, "I've lost the key to my cupboard (almirah)." Immediately, the people said, "Oh no! That's terrible. Let us help you." Quickly, they all joined him, searching for the key on the road. Eventually, they got tired. They asked him, "Can you remember where exactly you lost the key?" Hodja said, "I lost the key inside my house." The people instantly got angry. "You have completely wasted our time! Why are you searching on the road if you lost it inside your house?" At this, Hodja replied, "There is absolutely no light inside the house. How can I possibly find it there? That's why I thought it would be better to search for it here on this brightly lit road." The people burst into laughter at Hodja's foolish lo...

  ഹോജ മുല്ല ഒരിക്കൽ, വിറകിൻ്റെ ആവശ്യം വന്നപ്പോൾ പാതയോരത്തുള്ള മരത്തിൽ കയറി ഒരു കമ്പ് വെട്ടാൻ തുടങ്ങി. അതു കണ്ട്, ഒരു വഴിപോക്കൻ പറഞ്ഞു -"എടോ, താൻ ഇപ്പോൾ വെട്ടുന്നത് ഇരിക്കുന്ന കമ്പാണ്! താൻ താഴെ വീഴും!" ഹോജയ്ക്ക് അത് ഇഷ്ടപ്പെടാതെ ദേഷ്യമായി - "ഞാൻ വീഴുമെന്ന് പറയാൻ താൻ ദൈവമാണോ?" ആ അപരിചിതൻ പിന്നീട് ഒന്നും മിണ്ടാതെ മുന്നോട്ടു നടന്നു. ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾക്കകം ഹോജ വെട്ടിയിരുന്ന കമ്പും അതിൻമേൽ ഇരുന്ന ഹോജയും താഴെ വീണു! ഉടൻ, ഹോജ ഏന്തിവലിഞ്ഞ് മുൻപ് മുന്നറിയിപ്പ് കൊടുത്ത ആളിൻ്റെ പിറകെ ഓടി ഒപ്പമെത്തി - "ഹോ! താങ്കളുടെ പ്രവചനശക്തി അപാരമാണ്. ഞാൻ എന്നാണു മരിക്കുക എന്നു കൂടി പറയണം" വഴിയാത്രക്കാരൻ പറഞ്ഞു: "അത് എനിക്ക് അറിയില്ല" പക്ഷേ, ഹോജ നിരന്തര ശല്യമായി അയാളുടെ പിറകേ നടന്നപ്പോൾ അയാൾ പറഞ്ഞു -"താൻ ഇപ്പോൾത്തന്നെ മരിക്കും!" അത് കേട്ട നിമിഷം ഹോജ ബോധം കെട്ട് താഴെ വീണു! പേടിച്ചു പോയ യാത്രക്കാരൻ ഉച്ചത്തിൽ ബഹളം വച്ച് ആളെ കൂട്ടി. ഹോജയ്ക്ക് മരണപ്പെട്ടു എന്നു തോന്നിയ ആളുകൾ അയാളെ ചുമന്നുകൊണ്ട് ശ്മശാനത്തിലേക്കു പോയി. അതിനിടയിൽ അങ്ങോട്ടുള്ള വഴി കൃത്യമായി അറിയാൻ മേലായിരുന...

Once, Nasreddin Hodja (Hojja Mulla), needing some firewood, climbed a tree by the roadside and began cutting the branch he was sitting on. Seeing this, a passerby called out, "Hey, friend! You are cutting the very branch you are sitting on! You are going to fall down!" Hodja got annoyed and angry, dismissing him: "Are you God to tell me that I'm going to fall?" The stranger said nothing and walked on. Just a few moments later, the branch Hodja was cutting, along with Hodja himself, crashed to the ground! Immediately, Hodja scrambled up and ran after the man who had warned him. When he caught up, he exclaimed, "Whoa! Your power of prophecy is unbelievable. Please tell me when I am going to die!" The traveler simply said, "I don't know that." But Hodja pestered him continuously, running after him. Finally, the traveler, fed up, just said, "You will die right now!" The instant he heard that, Hodja fainted and fell to the ground! Th...

  ഒരു ദിവസം, ഹോജമുല്ല രാവിലെ എണീറ്റപ്പോൾ ചിന്തിച്ചു - ഇന്ന് രാജാവിനെ കാണാൻ പോകണം. പക്ഷേ, എന്തെങ്കിലും ചെറിയ സമ്മാനമോ കാഴ്ചവസ്തുവോ ഇല്ലാതെ എങ്ങനെ പോകും? ഹോജ തൻ്റെ വീട്ടിൽ എല്ലായിടത്തും നോക്കിയിട്ടും യാതൊന്നും കിട്ടിയില്ല. പിന്നെ, മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. അന്നേരം, പറമ്പിലെ വലിയ മത്തങ്ങ കണ്ണിൽ പെട്ടു. ഉടൻ, അയാൾ അതുമായി കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് യാത്രയായി. പക്ഷേ, വഴിയിൽ വച്ച് സുഹൃത്ത് ചോദിച്ചു - "ഹോജ ഇതുമായി എങ്ങോട്ടാണ്?" കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് എന്നു മനസ്സിലായപ്പോൾ സുഹൃത്ത് പറഞ്ഞു -"ഇത്രയും വലിയ മത്തങ്ങയുമായി രാജാവിനെ കാണുന്നത് നാണക്കേടാണ്. ഇതിലും എത്രയോ ഭേദമാണ് ഒരു ചെറുനാരങ്ങയുമായി പോകുന്നത്?" സുഹൃത്ത് തമാശയ്ക്കു പറഞ്ഞിട്ട് നടന്നു പോയി. പക്ഷേ, ഹോജ അതു ഗൗരവമായിട്ട് എടുത്ത് തിരികെ വീട്ടിലെത്തി മത്തങ്ങ അവിടെ വച്ചു. എന്നിട്ട് ഒരു ചെറുനാരങ്ങയുമായി കൊട്ടാരത്തിലെത്തി. ആ ദിവസം, രാവിലെ ഏതോ കാര്യത്തിന് രാജാവ് കോപാകുലനായി നടക്കുന്ന സമയത്താണ് ഹോജാ രാജാവിൻ്റെ കയ്യിലേക്ക് നാരങ്ങാ കൊടുത്തത്. അദ്ദേഹം, ദേഷ്യത്തോടെ ഹോജയുടെ തലയിലേക്ക് നാരങ്ങാ എറിഞ്ഞു! ഉടൻ, ഹോജ സന്തോഷത്തോടെ തിരിഞ്ഞോടി സുഹൃത്തിൻ്റെ അടുക്ക...

One day, Hojamulla woke up in the morning and thought—"Today, I must go and see the King. But how can I go without taking a small gift or an offering?" Hoja looked everywhere in his house but could not find anything. Then, he stepped out into the courtyard. Just then, his eyes fell on a large pumpkin in the garden. Immediately, he set off for the palace with it. But on the way, a friend asked, "Hoja, where are you going with this?" When the friend realized he was headed to the palace, he said, "It's embarrassing to go and see the King with such a huge pumpkin. A lemon would be much better than this!" The friend joked and walked away. But Hoja took it seriously, returned home, put the pumpkin down, and arrived at the palace with a single lemon. That day, the King was already walking around in a fit of rage about something that happened in the morning. It was at this moment that Hoja handed the lemon to the King. Angrily, the King threw the lemon at Hoja...

  മനുഷ്യർ മറ്റുള്ളവരെ പരിഹസിക്കാനായി മൃഗങ്ങളെയും പക്ഷികളെയും ചെടികളെയുമൊക്കെ താരതമ്യം ചെയ്യാറുണ്ട്. എന്നാൽ അവയെല്ലാം ഏറെ പ്രയോജനമുള്ളവയാണ്. 1. ശവംനാറിപ്പൂവ്, ചുടുകാട്ടുമുല്ല, ശവക്കോട്ടപ്പച്ച എന്നിങ്ങനെ വിളിക്കുന്ന ചെടി (Vinca Rosea) ക്യാൻസർ ചികിൽസയിൽ മരുന്നായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. എപ്പോഴും പൂക്കൾ ഉള്ളതിനാലും കുറച്ചു മാത്രം ഉയരത്തിൽ വളരുന്നതിനാലും ഇത് ചുടുകാട്ടിലും ശവക്കോട്ടയിലും വളർത്താറുണ്ട്.  2. ഉറുമ്പിനെ പോലെ നിസ്സാരൻ എന്നുള്ള പ്രയോഗവും തെറ്റാണ്. ഉറുമ്പിന് തൻ്റെ ശരീര ഭാരത്തിൻ്റെ 20 മുതൽ 50 ഇരട്ടി ഭാരം വരെ ചുമക്കാനാകും. വിത്ത് വിതരണം, മണ്ണിലെ വായൂ സഞ്ചാരം, കീടങ്ങളെ നശിപ്പിക്കൽ മാത്രമല്ല, പ്രകൃതിയിലെ അധ്വാനശീലരുമാണ് ഉറുമ്പുകൾ. 3. വെറും പുല്ലാണ് എന്നുള്ള പ്രയോഗവും ശരിയല്ല. ലോകത്തെ ഏറ്റവും വേഗത്തിൽ വളരുന്ന മുള പുൽവർഗ്ഗത്തിലാണ്. കാലിത്തീറ്റയാണ്. മണ്ണൊലിപ്പും തടയുന്നു. കൊടുങ്കാറ്റിൽ വൻമരങ്ങൾ വീഴുമ്പോൾ പുല്ലുകൾക്കു നാശം വരുന്നില്ല. 4. നായ്ക്കളെ മനുഷ്യർ സംസാരത്തിൽ കളിയാക്കി പറയാറുണ്ട്. നായ്ക്കളുടെ സ്നേഹവും സമർപ്പണവും മനുഷ്യരേക്കാളും ഉണ്ട്. മണം പിടിക്കാനുള്ള ശേഷിയും അപാരമാണ്. 5. കഴുതയെപ്...