malayalamplus.com: 1175 Malayalam eBooks for free online reading

  പണ്ടുപണ്ട്, സിൽബാരിപുരം ദേശമാകെ മനുഷ്യവാസമില്ലാത്ത കാലം. ആ കാട്ടിൽ മൃഗഭരണത്തിന് സിംഹവും കടുവയും ആനയും കരടിയും പുലിയും ഇല്ലായിരുന്നു. അതായത്, കാടാകെ, ചെറിയ മൃഗങ്ങളായിരുന്നു കൂടുതലും ഉണ്ടായിരുന്നത്. ഒരിക്കൽ, മൃഗങ്ങളെല്ലാം വലിയൊരു സംഘമായി വലിയ ആൽമരത്തിൻ്റെ ചുറ്റും കൂടി. കാട്ടുപോത്ത് പറഞ്ഞു- "കൂട്ടുകാരെ, എല്ലാ കാടുകളിലും മൃഗരാജാവായി സിംഹമോ ഇല്ലെങ്കിൽ കടുവയോ ഉണ്ടെന്നു കേൾക്കുന്നു. വലിയവർ ഇല്ലെങ്കിലും നമുക്കും ഒരു രാജാവ് വേണം!" മറ്റു മൃഗങ്ങളെല്ലാം അതിനെ പിന്തുണച്ചു. പക്ഷേ, ആരാണു രാജാവ് ആകേണ്ടത് എന്ന കാര്യത്തിൽ തീരുമാനമായില്ല. അന്നേരം, മുയൽ പറഞ്ഞു - "കാട്ടിലെ ഏറ്റവും ബുദ്ധിമാൻ കുറുക്കനാണ്. അതിനാൽ കുറുക്കനെ രാജാവാക്കാം" ഉടൻ, മുയൽ പറഞ്ഞു -"ഈ കാട്ടിൽ അയൽരാജ്യമായ കോസലപുരത്തു നിന്നും വേട്ടക്കാർ എത്താറുണ്ട്. അവരെ അകലെ നിന്നും തിരിച്ചറിയാൻ ഏറ്റവും വലിയ മരത്തിൽ താമസിക്കുന്ന കുരങ്ങൻ മതിയാകും. അവിടെ നിന്നും നിരീക്ഷിക്കാൻ കഴിവുള്ള കുരങ്ങൻ രാജാവായാൽ നമുക്ക് നല്ല സുരക്ഷ കിട്ടില്ലേ?" എന്നാൽ, ഏതാനും മൃഗങ്ങൾ കുറുക്കന് അനുകൂലമായി സംസാരിച്ചതിനാൽ എല്ലാവരും വേണ്ട വിധം ആലോചിച്ചതിനു...

Once upon a time, in the land of Silbaripuram, there was a time when humans did not live there. In that forest, there were no lions, tigers, elephants, bears, or leopards to rule. That is to say, the forest was mostly filled with smaller animals. One day, all the animals gathered in a large group around a massive Banyan tree. The wild buffalo said, "Friends, I hear that in every forest, either a lion or a tiger is the King. Even if we don’t have such big animals, we too must have a King!" All the other animals supported this. However, they could not decide who should become the King. Just then, the rabbit said, "The fox is the most intelligent in this forest. Therefore, let’s make the fox our King." Immediately, another rabbit spoke up: "In this forest, hunters from the neighbouring kingdom of Kosalapuram often arrive. To identify them from a distance, the monkey who lives on the tallest tree would be perfect. If the monkey—who has the ability to observe from u...

  പണ്ട്, സിൽബാരിപുരം ദേശത്തെ സന്യാസിയുടെ ആശ്രമത്തിൽ വലിയ ഒരു കുളമുണ്ടായിരുന്നു. പണ്ടുകാലത്ത്, രാജാവ് ആ സ്ഥലമെല്ലാം സന്യാസിക്ക് ദാനമായി നല്കിയതാണ്. കുറെ വർഷങ്ങൾ നീണ്ട കഠിനമായ ധ്യാനത്തിൻ്റെ ഫലമായി പ്രകൃതിയിലെ എല്ലാത്തരം ജീവികളുമായി സംസാരിക്കുന്നതിനുള്ള അത്ഭുത സിദ്ധിയും അദ്ദേഹത്തിനു കിട്ടി. ഒരിക്കൽ, ആ കുളത്തിലേക്ക് എവിടെ നിന്നോ കുറെ താറാവുകൾ വന്നുചേർന്നു. അവർക്ക് അവിടം ഏറെ ഇഷ്ടമായി. സന്യാസിയെ കണ്ട് അവർ ചോദിച്ചു - "ഞങ്ങൾ ഇനിയുള്ള കാലം ഇവിടെ താമസിച്ചോട്ടെ?" അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു -"താമസിച്ചോളൂ. എന്നാൽ, ഈ കുളത്തിൻ്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത നിങ്ങളെ ശല്യം ചെയ്യാൻ ആരും ഇവിടെ വരില്ല. മാത്രമല്ല, ഇവിടെയുള്ള ജീവികളെല്ലാം പരസ്പരം സ്നേഹിച്ചു കഴിയുന്നവരാണ്" ഉടൻ, താറാവുകളുടെ നേതാവ് പറഞ്ഞു -"ഞങ്ങൾ ഇവിടെ ഉള്ളവരെ ഒരിക്കലും ശല്യം ചെയ്യില്ല" അങ്ങനെ അവർ അവിടെ താമസമാക്കി. കുറച്ചു വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പ്രാണഭീതിയിൽ ഏതോ പ്രദേശത്തു നിന്നും ഒരു താറാവ് ആ കുളത്തിൻ്റെ കരയിലെത്തി. കുളത്തിൽ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ മറ്റുള്ള താറാവുകൾ അതിനു സമ്മതിച്ചില്ല. "ഇവിടെ ഞങ്ങൾക്കു നീന്തിക്കളിക്കാനുള്ള സ്ഥലമ...

Long ago, there was a large pond in the ashram of a hermit in the land of Silbaripuram. This land had been gifted to the hermit by the King. After many years of intense meditation, the hermit had gained the miraculous power to converse with all living creatures in nature. One day, a flock of ducks arrived at the pond from somewhere far away. They liked the place very much. Addressing the hermit, they asked, "May we live here for the rest of our lives?" The hermit replied, "You may stay. However, the specialty of this pond is that no one will come here to trouble you. Moreover, all the creatures living here must coexist with love for one another." The leader of the ducks immediately promised, "We will never trouble anyone who lives here." Thus, they made the pond their home. Years passed. One day, a lone duck, trembling with the fear of death, arrived at the banks of the pond from some distant land. But when it tried to enter the water, the resident ducks b...

  സിൽബാരിപുരം രാജ്യമാകെ പണ്ടുകാലത്ത് കൊടുംകാടായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ, സിംഹം ഇര തേടി നടക്കുകയാണ്. അന്നേരം, ഒരു കുറുക്കൻ താഴെ പാറമടക്കിൽ എന്തോ കുനിഞ്ഞ് നോക്കി ഇരിക്കുന്നത് സിംഹത്തിൻ്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു. സിംഹം ക്ഷമയോടെ പതുങ്ങിച്ചെന്ന് ചാടിവീഴാനുള്ള തക്കം പാർത്തു. അതിനുമുൻപ്, മുയലുകൾ കുറുക്കനെ കണ്ട നിമിഷത്തിൽ പാറമടക്കിൽ കയറി ഒളിച്ചിരുന്നു. അങ്ങനെ കുറുക്കനും ക്ഷമയോടെ ഇരയെ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ, സമയം വൈകുന്നേരമായതിനാൽ മുകളിൽ നിന്ന സിംഹത്തിൻ്റെ നിഴൽ ആ പാറക്കെട്ടിൽ വന്നു പതിഞ്ഞത് കുറുക്കൻ്റെ കണ്ണിൽ പെട്ടു! അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ സിംഹം ചാടാനായി നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്. പാറയുടെ മുകളിലേക്ക് ഓടിക്കയറി രക്ഷപെടാൻ പറ്റില്ലെന്ന് കുറുക്കനു മനസ്സിലായി. താഴെ ഒരു കുഴിയാണ്, ചാടിയാലും സിംഹത്തിനു താഴെ ഇറങ്ങി പിടിക്കാനാകും. ഉടൻ, അവൻ സൂത്രം പ്രയോഗിച്ചു - "മൃഗരാജാവേ, ഞാൻ ഇത്രയും നേരമായി ഈ പാറമടക്കിൽ ധ്യാനിക്കുകയായിരുന്നു. താമസിയാതെ വീരചരമം പ്രാപിക്കുമെന്ന് എനിക്ക് ഉൾവിളി കിട്ടിയിരുന്നു. എന്നാൽ, അവസാനമായി എനിക്ക് ഒരു അപേക്ഷയുണ്ട്. ഒരു കരുത്തനായ സിംഹം പറന്നു ചാടി എന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്തണം എന്നാണ് എൻ്റെ ആഗ്രഹ...

Long ago, the entire kingdom of Silbaripuram was a dense forest. One day, a lion was out hunting for prey. He noticed a fox sitting near a rocky crevice, peering intently at something below. The lion crouched patiently, waiting for the perfect moment to pounce. In reality, a few rabbits had spotted the fox earlier and hidden inside the crevice. The fox was also waiting patiently for his prey to come out. However, as it was evening, the fox noticed the long shadow of the lion falling upon the rocks! When he stole a glance behind him, he saw the lion ready to spring. The fox realised he couldn't escape by running up the rocks, and there was a deep pit below; even if he jumped, the lion would easily catch him. He immediately came up with a trick. "O King of the Forest!" he cried out. "I have been meditating at this spot for a long time. I had an inner calling that I would soon meet a heroic death. But I have one final wish—I want a powerful lion to leap through the air ...

  ഒരിക്കൽ, സിൽബാരിപുരം രാജ്യം ഭരിച്ചിരുന്നത് രുദ്രൻ എന്ന രാജാവായിരുന്നു. അയാൾ വലിയ ഒരു ദേവീ ഭക്തനാണ്. എന്നാൽ, സമ്പത്തിനോട് അമിതമായ ആസക്തിയുണ്ടായിരുന്നു. അതിനിടയിൽ, മറ്റൊരു ആഗ്രഹം രാജാവിനു തോന്നി. ഈ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സ്വർണ്ണ ശേഖരം ഉള്ള രാജാവ് എന്ന ബഹുമതി സ്വന്തമാക്കണം! അതിനായി അയാൾ ശക്തമായ പ്രാർഥനകളും യാഗങ്ങളും പൂജകളും രഹസ്യമായി നടത്തി. ഒടുവിൽ, ദേവി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു- " അല്ലയോ, ഭക്താ, നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള വരം ചോദിച്ചുകൊള്ളുക" ഉടൻ, രാജാവ് തൻ്റെ ആഗ്രഹം അറിയിച്ചു. ദേവി വരം കൊടുത്തു - "നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന അത്രയും അളവ് സ്വർണ്ണം കിട്ടാനുള്ള അനുഗ്രഹം നിനക്ക് ഞാൻ തരുന്നു. അതിനായി നീ എവിടെ എന്തു തൊടുന്നുവോ അതു മുഴുവനും സ്വർണ്ണമായി മാറും!" രാജാവിന് വളരെയേറെ സന്തോഷമായി. അയാൾ അടുത്തു കണ്ട കൊട്ടാരത്തിലെ തൂൺ തൊട്ടപ്പോൾ അത് സ്വർണ്ണമായി മാറി! കിടക്കുന്ന കട്ടിലും, സിംഹാസനവും കിരീടവും വാളും വസ്ത്രങ്ങളുമെല്ലാം സ്വർണ്ണമായി മാറി. രാജാവിന് ലോകം പിടിച്ചടക്കിയ സന്തോഷമാണ് ഉണ്ടായത്. ഇതിനിടയിൽ, ഉച്ച സമയത്ത്, തീൻമേശയിൽ സദ്യ വിളമ്പിയത് കഴിക്കാനായി കൈ ചോറിൽ തൊട്ടപ്പോൾ അതും സ്വർണ്ണമായി. വെള്ളം കു...

Once upon a time, the kingdom of Silbaripuram was ruled by a king named Rudran. He was a great devotee of the Goddess, but he had an excessive obsession with wealth. He harboured a deep desire: he wanted to be known as the king with the largest collection of gold in the entire world! To achieve this, he secretly performed powerful prayers, yagnas, and poojas. Finally, the Goddess appeared before him and said, "O devotee, you may ask for any boon you desire." The king immediately revealed his wish. The Goddess granted it, saying, "I bless you with as much gold as you desire. From now on, whatever you touch shall turn into solid gold!" The king was overjoyed. He touched a pillar in the palace, and it instantly turned into gold! His bed, throne, crown, sword, and even his clothes all turned into gold. The king felt as if he had conquered the world. However, at lunchtime, when he sat down for a feast and touched the rice, it turned into gold. When he reached for a glass...

  സിൽബാരിപുരം ദേശത്ത്, ഒരിക്കൽ ഒരു നാടോടി വന്നു ചേർന്നു. അയാൾ ഒരു തൊപ്പിക്കച്ചവടം ചെയ്യുന്ന ആളായിരുന്നു. പല വലിപ്പത്തിലും നിറത്തിലുമുള്ള അനേകം തൊപ്പികൾ അയാളുടെ സഞ്ചിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. മാത്രമല്ല, മനോഹരമായ ഒരു തൊപ്പി തലയിൽ വച്ചാണ് അയാൾ ആ നാട്ടിലൂടെ തൊപ്പികൾ വിൽക്കാൻ നടന്നത്. ഒരു ദിവസം, അയാൾ നടന്നു ക്ഷീണിച്ച് മരത്തണലിൽ വിശ്രമിക്കാൻ ഇരുന്നു. പക്ഷേ, ക്ഷീണം കാരണം ഉറങ്ങിപ്പോയി. അന്നേരവും തലയിൽ തൊപ്പി വച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. കുറച്ച്, അകലെയുള്ള മരക്കൂട്ടങ്ങളിൽ താമസിച്ചിരുന്ന വാനര സംഘം അവിടെയെത്തി. ആ കുരങ്ങന്മാർ നോക്കിയപ്പോൾ തലയിൽ തൊപ്പിയും വച്ച് ഉറങ്ങുന്ന മനുഷ്യനെ കണ്ടു. കുരങ്ങന്മാരുടെ ശീലമായിരുന്ന വികൃതികൾ ഇവിടെയും ആവർത്തിച്ചു. തൊപ്പി ഒരു കൗതുകമായി തോന്നിയ കുരങ്ങന്മാർ സഞ്ചിയിൽ നിന്നും ഓരോ തൊപ്പി കയ്യിൽ പിടിച്ച് മരത്തിൻ്റെ മുകളിലുള്ള ശിഖരത്തിൽ കയറിയിരുന്നു. ആദ്യം ഏതാനും കുരങ്ങന്മാർ ചെയ്തതു നോക്കി എല്ലാ കുരങ്ങന്മാരും സഞ്ചിയിലെ തൊപ്പികൾ എടുത്തു മരത്തിൽ കയറി. പിന്നെ, മരത്തിലിരുന്ന് അവറ്റകൾ വികൃത ശബ്ദങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിച്ച് തൊപ്പി കൊണ്ട് കളിക്കാൻ തുടങ്ങി. അതുകേട്ട്, നാടോടി എണീറ്റ് നോക്കിയപ്പോൾ തൻ്റ...

Once upon a time, a traveler arrived in the land of Silbaripuram. He was a capseller by profession. His bag was filled with numerous caps of various sizes and vibrant colours. To attract customers, he always wore one beautiful cap on his own head as he walked through the town selling his wares. One day, exhausted from walking, he sat down under the shade of a large tree to rest. Due to his fatigue, he soon fell into a deep sleep, still wearing the cap on his head. A troop of monkeys living in the nearby trees spotted him. When the monkeys looked down, they saw the man sleeping soundly with a cap on his head. True to their mischievous nature, the monkeys decided to play a prank. Finding the caps curious, they reached into his bag, grabbed them one by one, and climbed up to the high branches of the tree. Following the lead of the first few, the entire troop emptied the bag and retreated to the treetops. Sitting safely on the branches, they began making loud noises and playing with the co...

  ഹോജയുടെ ജീവിത കാലത്ത്, അനേകം വ്യത്യസ്തമായ ചിന്താരീതിയും സങ്കൽപ്പങ്ങളും ആശയങ്ങളുമെല്ലാം മനോഹരമായ കഥകൾക്കു സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു. ഒരു ദിവസം, ഹോജ കഴുതപ്പുറത്ത് വഴിയിലൂടെ പോകുകയാണ്. എന്നാൽ, ഹോജ കുതിരയെ നിയന്ത്രിക്കുന്നില്ലാത്തതിനാൽ അത് തോന്നിയപോലെ പല ദിക്കുകളിലൂടെയും പോകുകയാണ്. കുറെ ദിവസങ്ങളായി ഇങ്ങനെ പോകുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ വഴിയിലൂടെ വന്നവർ ഹോജയോട് സംസാരിക്കാൻ വേണ്ടി നിൽക്കാൻ പറഞ്ഞെങ്കിലും കഴുതപ്പുറത്ത് ഹോജ യാത്ര തുടർന്നു. പക്ഷേ, ഒരിക്കൽ, യാതൊരു ദിശാബോധവുമില്ലാതെ കഴുതപ്പുറത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്ന ഹോജയെ ആളുകൾ തടഞ്ഞിട്ട് ചോദിച്ചു - "ഞങ്ങൾ പല തവണയായി നിൽക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ടും താങ്കൾ അതു കേൾക്കാത്ത മട്ടിൽ എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നത്?" ഉടൻ, ഹോജ പറഞ്ഞു -"കാരണം, ഞാനല്ല പോകുന്നത്. കഴുതയാണ് അതിന് ഇഷ്ടമുള്ള ദിക്കിലേക്ക് പോകുന്നത്. ഞാൻ അതിൻ്റെ പുറത്ത് ഇരിക്കുന്നു എന്നു മാത്രം! മാത്രമല്ല, കഴുത എവിടെ വിശ്രമിക്കുന്നുവോ, അവിടെ ഇറങ്ങി ഞാൻ ജോലി ചെയ്യും" ആളുകൾ ഹോജയുടെ വിചിത്രമായ മറുപടി കേട്ട് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. ആശയം: ഇതുപോലെ, പോകേണ്ട ദിശയറിയാതെ നിയന്ത്രണമില്ലാതെ ജീവിക്കരുത്. സ്വന്തം ചിന്തകളും ആശയങ്ങളും തീരുമാനങ...

During Hodja’s lifetime, his unique way of thinking and his peculiar ideas gave birth to many beautiful and witty stories. One day, Hodja was traveling down a road on his donkey. However, since Hodja wasn't making any effort to guide the animal, it was wandering aimlessly in whichever direction it pleased. After seeing him like this for several days, some passersby called out to him, asking him to stop and talk, but Hodja simply continued his journey. Eventually, people blocked his path and asked the confused-looking Hodja, "We have asked you to stop so many times, but you act as if you can't hear us. Where exactly are you going?" Immediately, Hodja replied, "The truth is, I am not the one going anywhere. The donkey is going wherever it likes. I am merely sitting on its back! Moreover, wherever the donkey decides to rest, I will get down and start my work there." Hearing Hodja’s strange and comical reply, the people burst into laughter. Moral of the Story On...

  പണ്ടുപണ്ട്, സിൽബാരിപുരം രാജ്യത്ത് നല്ലൊരു ചന്തയുണ്ടായിരുന്നു. അവിടത്തെ കച്ചവടക്കാരനാണ് ചിന്തു. അയാൾക്ക് അഞ്ച് മക്കളുണ്ട്. അവർ കുട്ടികൾ ആയിരുന്ന സമയത്ത് പരസ്പരം നല്ല സൗഹൃദമായിരുന്നു. എന്നാൽ, യുവാക്കളായ കാലത്ത് കാര്യങ്ങൾ അപ്പാടെ മറിഞ്ഞു. അഞ്ചുപേരും പരസ്പരം വഴക്കായി. കീരിയും പാമ്പും പോലെ വൈരാഗ്യത്തോടെ പെരുമാറുന്നത് ചിന്തുവിന് വലിയ വിഷമമായി. അങ്ങനെയിരിക്കെ, രണ്ട് മല്ലന്മാർ ദൂരെ ദിക്കിൽ നിന്നും ചന്തയിലെത്തി. മറ്റുള്ള കച്ചവടക്കാരെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി അവരുടെ കടകൾ മല്ലന്മാർ സ്വന്തമാക്കി. ആരെങ്കിലും എതിർത്താൽ കടുത്ത ആക്രമണവും കച്ചവടക്കാർ നേരിടണം. കടകൾ ഓരോന്നായി മല്ലന്മാർ കയ്യടക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ ചിന്തു കട പൂട്ടി വീട്ടിലേക്കു പോന്നു. മക്കളെ അഞ്ചു പേരെയും വിളിച്ച് ഈ പ്രശ്നം പറഞ്ഞപ്പോഴും പരസ്പരം കുറ്റം പറയാനായിരുന്നു അവരുടെ താൽപര്യം. എങ്ങനെ ഇവരെ ഒരുമിച്ചു നിർത്തും? ചിന്തു തലപുകച്ച് ആലോചിച്ചു. എന്നിട്ട്, ഒരു ഉപായം കണ്ടുപിടിച്ചു. അവർ അഞ്ചുപേരെയും വിളിച്ച് ഒരു നീളമുള്ള വടി കൊടുത്തിട്ട് ഓരോ ആളും തുല്യ നീളത്തിൽ ഒടിക്കാൻ പറഞ്ഞു. അവർ അഞ്ചുപേരും വളരെ എളുപ്പത്തിൽ ഒടിച്ചു. പിന്നീട്, ചിന്തു അഞ്ച് വടികൾ ഒന്...

Once upon a time, in the kingdom of Silbaripuram, there was a bustling market. Chintu was a merchant there, and he had five sons. When they were children, they were the best of friends. However, as they grew into young men, things changed completely. The five of them were constantly fighting. Chintu was deeply saddened to see them behaving like enemies—just like a mongoose and a cobra. Around that time, two powerful bullies arrived at the market from a far-off land. They began threatening the other merchants and forcibly taking over their shops. Anyone who dared to oppose them faced a brutal attack. Seeing the bullies seize shops one by one, Chintu closed his own shop and returned home. When he called his five sons to discuss the problem, they were only interested in blaming each other. Chintu racked his brain, wondering how to bring them together. Finally, he came up with a clever plan. He summoned all five and gave them each a long stick, asking them to break it into equal pieces. Th...

  സിൽബാരിപുരം ദേശത്തെ ഒരു തറവാട്ടിൽ വളർത്തുമൃഗങ്ങൾ പലതും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ, ഒരു പൂച്ചയും നായയും നല്ല ചങ്ങാതികളാണ്. ആഹാരം കിട്ടുമ്പോൾ അവർ പങ്കിട്ടു തിന്നുന്നതും പതിവായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, പൂച്ച ഉറങ്ങാൻ കിടന്നപ്പോൾ ചിന്തിച്ചു - യജമാനന് തന്നേക്കാൾ സ്നേഹം ഈ നായയോടാണ്. ഈ തറവാട്ടിൽ എൻ്റെ പ്രാധാന്യം കുറയുകയാണ്. ഇങ്ങനെ മുന്നോട്ടു പോയാൽ ഏറെ താമസിയാതെ എന്നെ ഇവിടെ നിന്നും ഇറക്കി വിട്ടേക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. അന്നു രാത്രി അവൻ പലതും ആലോചിച്ച് ഒരു തീരുമാനമെടുത്തു - നായയെ ഏതെങ്കിലും ചതിയിൽ പെടുത്തി യജമാനൻ്റെ ശിക്ഷ കിട്ടുന്ന എന്തെങ്കിലും ചെയ്തേ മതിയാകൂ. നേരം വെളുത്ത ഉടൻ, യജമാനൻ ചന്തയിലേക്കു പോയി. തിരികെ വരുന്നത് ഉച്ചകഴിഞ്ഞാണ്. അയാൾ വന്നയുടൻ ഊണ് കഴിക്കാൻ ഇരിക്കും. ആ സമയം നോക്കി ചെയ്യാനുള്ള കാര്യങ്ങൾ പൂച്ച ആസൂത്രണം ചെയ്തു. അന്നേരം, നായ വരാന്തയിൽ കിടന്ന് ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു. കാരണം, രാത്രി മുഴുവൻ ഉണർന്നിരുന്ന് തറവാടിൻ്റെ സുരക്ഷയായിരുന്നു അവൻ്റെ പ്രധാന ജോലി. ആ തക്കം നോക്കി പൂച്ച അടുക്കളയിൽ പതുങ്ങി നിന്ന് കാര്യങ്ങൾ നിരീക്ഷിച്ചു. യജമാനന് ഊണിനുള്ള ഇറച്ചിക്കറി ഒരു കോപ്പയിൽ വിളമ്പി വച്ചത് പൂച്ച ശ്രദ്ധിച്ചു. പിന...

 In the Silbaripuram region, there was an ancestral home that kept many pets. Among them, a cat and a dog were very close friends. It was their habit to share whatever food they received. One day, as the cat lay down to sleep, a thought struck him: "The master loves this dog more than me. My importance in this house is fading. If things continue like this, I might even be kicked out soon." That night, after much plotting, he made a decision—he had to trap the dog in some mischief so that he would face the master’s wrath. At daybreak, the master left for the market. He usually returned in the afternoon and sat down for lunch immediately. The cat planned his move to coincide with the master's return. At that time, the dog was fast asleep on the veranda; his main job, after all, was guarding the house all night. Seizing the opportunity, the cat lurked in the kitchen, watching everything closely. The cat noticed a bowl of meat curry served for the master’s lunch. Seeing the m...