malayalamplus.com: 1265 Malayalam eBooks for free online reading

  ഒരിക്കൽ, ഒരു കലമാൻ വെള്ളം കുടിക്കാനായി കുളത്തിനരികെ എത്തി. നിശ്ചലമായ വെള്ളത്തിൽ തന്റെ രൂപം കണ്ട് മാൻ അതിശയിച്ചു. കാരണം, തന്റെ കൊമ്പുകൾ എത്ര മനോഹരമാണ്? എന്നാൽ, കാലുകൾ നോക്കിയപ്പോൾ അവനു ദേഷ്യം വന്നു - "എത്ര വിരൂപമായിരിക്കുന്നു ഇത്? വല്ലാതെ ശോഷിച്ച കാലുകൾ" അവൻ വെള്ളം കുടിച്ച് മടങ്ങി പോകവേ, ഒരു സിംഹം പിറകേ പതുങ്ങി വരുന്നത് മാൻ ഞെട്ടലോടെ കണ്ടു! ഉടൻ, ശരം കണക്കെ അതിവേഗം പാഞ്ഞു. തൊട്ടുപിറകെ, സിംഹവും. പക്ഷേ, മാനിന്റെ കാലുകൾക്ക് അപാരമായ വേഗമായിരുന്നതിനാൽ സിംഹം ഏറെ പിറകിലായിരുന്നു. എങ്കിലും സിംഹം പിന്തുടർന്നു. കുറെ ദൂരം ഓടിയപ്പോൾ മാൻ കിതച്ചു. അന്നേരം, അടുത്തു കണ്ട കാട്ടുപള്ളയ്ക്കിടയിലേക്ക് മാൻ കയറിയെങ്കിലും മരത്തിന്റെ ശിഖരങ്ങൾ പോലെ തലയ്ക്കു മുകളിലുണ്ടായിരുന്ന മാൻകൊമ്പ് വള്ളിപ്പടർപ്പിൽ കുരുങ്ങി. കുതറിയോടാനായി ശ്രമിച്ചപ്പോൾ കുരുക്കു മുറുകി. പിന്നെ, സിംഹത്തിന് കാര്യങ്ങൾ വളരെ എളുപ്പമായി. അത്, മാനിന്റെ മേൽ ചാടി വീണു! ഗുണപാഠം - സൗന്ദര്യമുള്ളതെല്ലാം നല്ലതാവണമെന്നില്ല. വിരൂപമായതെല്ലാം ദോഷമാകണമെന്നുമില്ല. Written by Binoy Thomas, Malayalam eBooks -720-Aesop -115, PDF - https://drive.google.com...

  ഒരു ദിവസം, കലമാൻ ദാഹിച്ചു പരവശനായി അടുത്തുള്ള ഇടുങ്ങിയ നീരുറവയുടെ അടുത്തെത്തി. എന്നാൽ, അതേസമയത്തു തന്നെ ഒരു കാട്ടാടും വെള്ളം കുടിക്കാനെത്തി. ഒരു സമയം, ഏതെങ്കിലും ഒരു മൃഗത്തിനു തല നീട്ടി കുടിക്കാനുള്ള ഇടം മാത്രമേ നീരുറവ വരുന്നിടത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. കലമാൻ പറഞ്ഞു - "നീ മാറി നിൽക്ക്. ഞാൻ കുടിച്ചിട്ടു നീ വന്നാൽ മതി" കാട്ടാടും വിട്ടു കൊടുത്തില്ല - "എനിക്ക് പോയിട്ട് കുറച്ചു തിരക്കുണ്ട്. നീ സാവധാനം രണ്ടാമത് കുടിച്ചോളൂ" തുടർന്ന്, രണ്ടു പേരും ഉന്തും തള്ളും തുടങ്ങി. പിന്നെ രണ്ടാളും കൊമ്പുകോർത്തു. പൊരിഞ്ഞ പോരാട്ടം നടക്കുന്നതിനിടയിൽ ഏതാനും കഴുകന്മാർ അടുത്തുള്ള മരത്തിന്റെ കൊമ്പിൽ ക്ഷമയോടെ കാത്തിരുന്നു. പോരിനിടയിൽ കാട്ടാട് ഈ കാഴ്ച കണ്ട് വിറയലോടെ പറഞ്ഞു - "നീ മുകളിലേക്ക് നോക്കൂ. കഴുകന്മാർ നമ്മളെ തിന്നാനായി നമ്മുടെ മരണം കാത്തിരിക്കുന്നു. ഇവിടെ നേട്ടം കഴുകന്മാർക്കാണ്. നമ്മൾ വെള്ളം കുടിക്കാതെ മരിച്ചു വീഴാം!" ഇടൻ, ഞെട്ടലോടെ ആ യാഥാർഥ്യം മനസ്സിലാക്കി രണ്ടു പേരും മാറി മാറി വെള്ളം കുടിച്ചു. കഴുകന്മാർ നിരാശരായി എങ്ങോട്ടോ പറന്നു പോയി. ഗുണപാഠം - ജീവിതത്തിൽ വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാതെ ജ...

  ഒരിക്കൽ, ഒരു ഗ്രാമവാസിയുടെ വീട്ടിൽ വളർത്തു നായ ഉണ്ടായിരുന്ന സമയം. ആ നായ വലുതായപ്പോൾ വഴിയിലിറങ്ങി പതുങ്ങിച്ചെന്ന് ആളുകളെ കടിക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാലോ? ആരെയും ഓടിച്ചിട്ടു കടിക്കുന്ന രീതി ഇല്ലായിരുന്നു താനും. അതായത്, പിറകിലൂടെ വന്ന് കടിക്കുന്നതിൽ നായ രസം കണ്ടെത്തി. നാട്ടുകാരുടെ പരാതികൾ വളരെയധികമായി. ഒടുവിൽ, വീട്ടുകാരൻ ആ പട്ടിയെ ചങ്ങലയിൽ ബന്ധിച്ചു. പക്ഷേ, ആ നായ അവിടെ കിടന്ന് ഉച്ചത്തിൽ കുരയ്ക്കാനും കരയാനും തുടങ്ങിയപ്പോൾ യജമാനനു വലിയ ശല്യമായി. പിന്നെ, അയാൾ ഒരു വലിയ മണി ആ നായയുടെ കഴുത്തിൽ കെട്ടിയിട്ട് അതിനെ അഴിച്ചു വിട്ടു. അതായത്, അകലെ നിന്നും നായ വരുമ്പോൾത്തന്നെ ആളുകൾക്ക് ഓടി മാറാനും അല്ലെങ്കിൽ കയ്യിൽ വടിയോ കല്ലോ കരുതാനുമായിരുന്നു ഇങ്ങനെ മണി കെട്ടിയത്. എന്നാൽ, മണ്ടനായ നായ കരുതിയത് ഈ മണി തനിക്കു കിട്ടിയ ബഹുമതിയായിട്ടാണ്. അവൻ അനേകം ചെറു ജീവികളുടെയും മറ്റുള്ള ചെറു മൃഗങ്ങളുടെ ഇടയിലും അഹങ്കാരത്തോടെ നടന്നു. ഒരിക്കൽ, ഒരു കാട്ടു കോഴിയെ പിടിക്കാനായി അവൻ അവിചാരിതമായി അയൽദേശത്തേക്ക് ഓടിയെത്തി. അന്നേരം, അവിടെ കുറെ തെരുവുനായ്ക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ ഇടയിലേക്ക് തലയെടുപ്പോടെ മണി കിലുക്കി നടന്നടുത്തു. ...

  ഒരു ദേശത്ത്, വിദ്യാലയത്തിൽ നിന്നും മടങ്ങിവന്ന മകന്റെ സഞ്ചിയിൽ സഹപാഠിയുടെ പെൻസിൽ കിടക്കുന്നത് അമ്മ കണ്ടു. "ഇതാരുടെയാണു മോനേ?" അമ്മ വഴക്കു പറയുമെന്നു പേടിച്ച് മകൻ പറഞ്ഞു- "അത്...അത്... എന്റെ അടുത്തിരുന്ന കുട്ടിയുടേതാണ്" അപ്പോൾ അമ്മ പറഞ്ഞു- "ഇത് നീ വീട്ടിൽ ഉപയോഗിച്ചാൽ മതി. അങ്ങോട്ടു കൊണ്ടുപോയാൽ നിന്നെ പിടിക്കും" അവന് ആശ്വാസമായി. വിദ്യാലയത്തിൽ നിന്നും ഓരോന്ന് മോഷ്ടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഒടുവിൽ, അധ്യാപകർ പിടികൂടിയപ്പോൾ കള്ളനെന്നു വിളിച്ച് വിദ്യാലയത്തിൽ നിന്നും പുറത്താക്കി. പക്ഷേ, ആ അമ്മയ്ക്ക് യാതൊരു കൂസലുമില്ലായിരിരുന്നു. കാരണം, തന്റെ മകൻ എന്തുമാത്രം സാധനങ്ങളാണ് ഈ വീട്ടിലേക്ക് എത്തിച്ചത് എന്നു സമാധാനിച്ചു. പിന്നീട്, അടുത്ത വീടുകളിൽ നിന്നും ചന്തയിൽ നിന്നും മോഷണം നടത്തി. ഇതിനിടയിൽ വേറെ കള്ളന്മാരുമായി ചേർന്ന് വലിയ മോഷണം തുടങ്ങി. അവന്റെ അമ്മയ്ക്ക് വലിയ സന്തോഷമായി. കാരണം, നല്ല വീടും സുഖ സൗകര്യങ്ങളുമെല്ലാം വന്നു ചേർന്നു. ഒരിക്കൽ, ഈ കള്ളന്മാർ ഒരു മാളിക കൊള്ള ചെയ്തു. കൊട്ടാര ഭടന്മാർ തൊണ്ടിസഹിതം പിടികൂടി. അവർക്ക് ന്യായാധിപൻ വധശിക്ഷ വിധിച്ചു. ഈ മകനോട് അവസാന ആഗ്രഹം ന്യായാധിപൻ ...

  വനത്തോടു ചേർന്നു കിടക്കുന്ന ഗ്രാമമായിരുന്നു അത്. ആ നാട്ടിലെ മരം വെട്ടുകാരൻ ഒരു ദിവസം പതിവു പോലെ നദിക്കരയിലുള്ള ഒരു മരം വെട്ടാനായി തീരുമാനിച്ചു. അതിനിടയിൽ മഴു വീശിയപ്പോൾ കൈയിൽ നിന്നും വഴുതി ആഴമുള്ള നദിയിലേക്കു വീണു! ആ സാധു മനുഷ്യന് ആകെ ഉണ്ടായിരുന്ന മഴു ആയിരുന്നു അത്. വെറെ വാങ്ങാനുള്ള നാണയവും ഇല്ലായിരുന്നു. ഉടൻ, അയാൾ നദിക്കരയിൽ ഇരുന്ന് ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിക്കാൻ തുടങ്ങി. അന്നേരം, ജലദേവത വെള്ളത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്നു. "നീ എന്തിനാണ് കരയുന്നത്?" അയാൾ തന്റെ കോടാലി നഷ്ടപ്പെട്ട വിവരം പറഞ്ഞു. പെട്ടെന്ന്, ദേവത മുങ്ങി നിവർന്നപ്പോൾ കയ്യിൽ ഒരു വെള്ളിക്കോടാലി ഉണ്ടായിരുന്നു. "ഇതാണോ നിന്റെ കോടാലി?" "അല്ല!" അയാൾ പറഞ്ഞു. വീണ്ടും ദേവത മുങ്ങി നിവർന്നപ്പോൾ ഒരു സ്വർണ്ണക്കോടാലി ആയിരുന്നു കയ്യിലുണ്ടായിരുന്നത്.  ആ കോടാലി ഉയർത്തി ദേവത പിന്നെയും അവനോടു ചോദിച്ചു - "ഇതല്ലേ, നിന്റെ കാണാതായ കോടാലി?" "ഏയ്, ഇതൊന്നുമല്ല, എന്റെ കോടാലി ഇരുമ്പു കോടാലിയാണ്" വീണ്ടും ജലദേവത മുങ്ങിയിട്ടു പൊങ്ങിയത് അയാളുടെ ഇരുമ്പു കോടാലിയുമായിട്ടായിരുന്നു. അയാൾ സന്തോഷത്തോടെ വിളിച്ചു കൂവി - ...

  ഒരിക്കൽ, ശ്രീബുദ്ധനും ശിഷ്യരും കൂടി നടക്കവേ, ഒരാൾ അവരെ പരിഹസിച്ചു കൊണ്ട് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഉടൻ, ശിഷ്യന്മാർ അവനോടു ദേഷ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, ബുദ്ധൻ അവരെ വിലക്കി. "നിങ്ങൾ ശാന്തരാവൂ. ഒരാൾ സ്വർഗ്ഗത്തിനു നേരേ തുപ്പിയാൽ എന്തു സംഭവിക്കും? സ്വർഗ്ഗം മലിനമാകില്ല. പകരം, അത് അവന്റെ മേൽ വീഴുകയാണു ചെയ്യുന്നത് " മറ്റൊരിക്കൽ, ശ്രീബുദ്ധൻ ഭിക്ഷ തേടി ഒരു വീട്ടുമുറ്റത്ത് എത്തി. എന്നാൽ, ആ വീട്ടുകാരൻ കുറ്റപ്പെടുത്തി സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തുടർന്ന്, ശ്രീബുദ്ധൻ അയാളോടു പറഞ്ഞു - " ഒരു ഗൃഹനാഥൻ ഭിക്ഷുവിന് ഭക്ഷണം നൽകിയിട്ട് അയാൾ അതു വേണ്ടെന്നു പറഞ്ഞാൽ ആ ഭക്ഷണം ആരുടേതാണ്?" വീട്ടുകാരൻ പറഞ്ഞു- "ആ വീട്ടുകാരന്റേതു തന്നെ" ശ്രീബുദ്ധൻ തുടർന്നു - "താങ്കൾ പറഞ്ഞ ദുഷിച്ച വചനങ്ങൾ ഞാൻ സ്വീകരിക്കുന്നില്ല. അപ്പോൾ ആ വാക്കുകൾ താങ്കൾക്കു സ്വന്തം" ചിന്താവിഷയം - കോപം സ്വയം നശിപ്പിക്കും. ദുർവചനങ്ങൾ പറയുന്നവരും സ്വയം മലിനമാകും. Written by Binoy Thomas, Malayalam eBooks-715- Sri Buddha stories - 5 PDF - https://drive.google.com/file/d/10uFT8f-8UmlCrUwCqUIXmnhcoltOzbPa/view?usp=drivesdk

  ഒരു കോടീശ്വരൻ തന്റെ മാളികപ്പുറത്ത് വസിക്കുന്ന കാലം. ഏറെ സമ്പത്തുണ്ടായിരുന്നിട്ടും അയാൾക്ക് മന:സുഖം ഒട്ടും ഇല്ലായിരുന്നു. കാരണം, കച്ചവടത്തിലെ മൽസരങ്ങളും പണമിടപാടുകളും മനസ്സിനു പിരിമുറുക്കം കൂട്ടിയിരുന്നു. അതേസമയം, ആ മാളികയിൽ നിന്നു നോക്കിയാൽ പാതയോരത്ത് ഒരു ചെരിപ്പുകുത്തി കുടിലിനു മുന്നിലിരുന്ന് ചെരിപ്പുകൾ തുന്നുന്നുണ്ട്. അവൻ പണികൾക്കിടയിൽ പാട്ടു പാടുന്നത് പതിവാണ്. കോടീശ്വരൻ ഇതു ശ്രദ്ധിച്ചപ്പോൾ അവനോട് അസൂയ തോന്നി.  പ്രഭുവായ തനിക്കു കിട്ടാത്ത ആനന്ദം അവന് ഒരിക്കലും കിട്ടിക്കൂടാ. കോടീശ്വരൻ ആ കുടിലിലെത്തി അവന് ആയിരം സ്വർണനാണയങ്ങൾ കൊടുത്തു. "നീ ഇനിയും കൂടുതൽ സന്തോഷിക്കാനായി ഈ നാണയങ്ങൾ എടുത്തോളൂ. എനിക്കു മടക്കി നൽകേണ്ട" അന്നു രാത്രി ചെരിപ്പുകുത്തി ആദ്യമായി ഉറങ്ങിയേയില്ല. പണം എവിടെ സൂക്ഷിക്കും? എങ്ങനെ ചെലവഴിക്കണം?കള്ളന്മാർ കൊണ്ടുപോകില്ലേ? ഈ വിധമെല്ലാം ആശങ്കപ്പെട്ട് നിരാശനായി. തുന്നൽ പണിയിലും ശ്രദ്ധിക്കാൻ പറ്റിയില്ല. പിന്നീട്, ഒരിക്കലും അയാൾ പാടിയില്ല. എന്നാൽ കോടീശ്വരന് ഇതു കണ്ട് സന്തോഷവുമായി. ഗുണപാഠം - ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന സൗകര്യങ്ങളിലും സാഹചര്യങ്ങളിലും സന്തോഷിക്കാൻ ശീലിക്കണം Written by...